Obrazy na stronie
PDF

Et alia manu. Adeodatus episcopus appellatione in- A alium sine sigillo cohærentem eidem alutae. Datum die

columi recognovi. 214. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Sed causam Ecclesiæ, non causam Cæciliani et collegaruum ejus, quibus crimina intenditis. Ecce pollicemur, et totiens pollicemur quotiens exactum fuerit a nobis, et cum non exigitur, offeriimus, Ecclesiæ causam non nisi divinis testimoniis firmamus, docemus, ostendimus; Cæciliani autem et quorumlibet hominum non nisi his documentis quibus solent ista vel demonstrari , vel purgari. Et alia manu. Recognovi. 215. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Ista frequentius dicta sunt. Unde quoniam constat primitus petitoris personam debere disquiri,

decimo septimo kalendarum Maiarum Carthagine, D. N. Constantino Augusto iii consule. Quo recitato, 221. Petilianus episcopus dixit. Quis est iste qui agit ? Cæciliani filius est, an non ? Et alia manu. Petilianus episcopus salva appellatione recognovi. 222. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Ne vobis dicatis patrem in terra , simul audivimus, simul legimus, simul populis praedicamus. Quid de me quæris utrum sim filius Cæciliani ? Cæcilianus, si innocens fuit, gaudeat de sua innocentia , me congaudente, non in ejus innocentia me spem meam ponente. Si autem nocens fuit, quod fortasse discussa causa vel sic, vel aliter declarabit, sustinuit eum Ecclesia quam teneo, ut a similitudinibus dominicis non

gesta recitentur. Martialis exceptor recitavit. Incipit B recedam, sicut paleam in area, sicut in eisdem pascuis

relatio Anolini proconsulis, ubi ostendit Donatistas Cæciliani causam ad imperatorem Constantinum detulisse. Et cum recitaret , 216. Montanus episcopus dixit. Ut quid iste titulus legitur ? Et alia manu. Montanus episcopus salva appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Neuter titulus actis inseretur. Martialis exceptor recitavit. Augustis nostris Anolinus vir clarissimus proconsul Africæ. Scripta cœlestia Majestatis vestræ accepta atque adorata Cæciliaiio et his qui sub eodem agunt, quique clerici appellantur, devotio mea apud acta parvitatis meæ insinuare curavit. Et cum recitaret, 217. Pelilianus episcopus dixit. Unde hoc profert, ex publico scrinio, an de suo? Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi. 218. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Legat, et tunc de nobis exigat hujus lectionis firmitatem. Et alia manu. Recognovi. 219. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit:Ante lectionem unde proferasevidenter ostende. 220. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicae dixit. Si inde dubitant, archiva proconsulis requirantur. Et alia manu. Recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Quouiam in archivis publicis ea quæ recitantur inesse dixisti, sicut coeperat

[ocr errors]

officium, omnia relegere debebit. Martialis eacceptor. '

ex superioribus gestis recitavit. Eosdemque horlata est, ut unitate consensu omnium facta [cum omni omnino] munere [ indulgentia] Majestatis vestrae liberati esse videantur, Catholic:i custodita, sanctitati legis debita reverentia, ac divinis rebus inserviant. Verum post paucos dies exstiterunt quidam, adunata secum populi multitudine, qui Cæciliano contradicendum putarent, quique fasciculum in aluta signatum, et libellum sine signo obtulerunt dicationi meæ, atque impendio postularunt ut ad sacrum ac venerabilem comitatum numinis vestri dirigerem, quæ

manente Cæciliano in statu suo, subjectis eorumdem'

actis, quo cuncta Majestas vestra possit dignoscere, parvitas mea dirigere curavit. Transmisilibellosduos, unum in aluta signatum ita : Libellus Ecclesiæ catholicæ criminum Cæciliani traditus a parte Majorini. Item

hædos, sicut in eisdem retibus pisces malos; non tamen propter malos nos aut aream dominicam deserere debemus, aut retia dominica nefaria animositate dissensionis abrumpere, et in mare ante tempus littoris prosilire. Et alia manu. Recognovi. 223. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Sic ut statutum est omnia relegantur. Emeritus episcopus dixit. Jube nos prosequi. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. Marcellinus V. C. tribunus et notarius dixit. Agite. Emeritus episcopus dixit. Recitata scriptura quam pars adversa protulit. Et cum diceret (Et alia manu. Emeritus episcopus reeognovi), 224. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quis possit esse petitor, his gestis poterit inveniri. Et alia manu. Recognovi. 311 225. Emeritus episcopus divit. Recitata scriptura quam pars adversa protulit, consors meusjusta prosecutione signavit nomen sibi imponere debere eum qui causam defendit in judicio Cæciliani. Sed arctatus his nodis veniens e diverso, quasi quodam lubrico fugere atque elabi conatur; duas in judiciis inferens personas et geminas actiones. Dicit enim. Si Cæciliani persona pro objectis criminibns poterit destrui, Ecclesiæ, inquit, nihil oberit, cum unius hominis persona destructa adstare videatur in fide. Quid ergo opus est, vir sublimis, Cæciliani causaui in medium mittere, si nihil obest his, si nihil adversus eos facit; aut cur in judicio defenditur vel accusatur? Cum enim dicat neque sibi obesse ejusdem reatum, neque

1) posse aliquam nebulam vel maculam Ecclesiæ innec

tere, vides ergo superflue C;vciliani nomen in judicium missum, cum hac quasi peremptoria præscriptione excusatus esse videatur, ut si reus sit, ab Ecclesia videatur extraneus; si innocens, quasi objectis criminil)us purgatus atque liberatus, bene in Ecclesia sua stetisse videatur. Judica, vir subliinis, unum eos tenere debere; si Cæciliani causam defendunt, superbire se et prosequi ea quae in judicio adversus Cæcilianum de veritate pronuntur. Si autem dicunt obesse sibi omnino non posse quid fecerit Cæcilianus, quid opus est Cæciliani causam in medium mittere, cum eis obesse uon possit si fuerit in judicio reus manifestissimus deprehensus. Et alia manu. Emeritus episcopus salva appellatione reco- A gnovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Doceaiur a parte diversa quod quæritur. 226. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Cæciliani causam vel collegarum ejus solent ipsi Ecclesiæ catholicæ objicere, vel ut sine coutroversia loquar, ipsi Ecclesiæ quam tenemus. Proinde, ut video, magnum volunt adferre compendium. Si hanc causam non objiciunt Ecclesiæ quam tenemus, dicant quid ei objiciant, Si enim nihil, quare separamur? Si aliquid præter causam Cæciliani, idipsum offerant, id ostendant. Et alia manu. Recognovi. 227. Pelilianus episcopus dixit. Tu quis es? Filius es Cæciliani, an non? Tenet te crimen Cæciliani, an non, si fuerit? Et cum diceret (Et alia manu.-Petilianus epicopus appellatione incolumi recognovi), 228. Augustinus episcopus Ecclesiae catholicæ dixit. Ego in Ecclesia sum in qua Cæcilianus fuit. Et alia manu. Recognovi. 229. Petilianus episcopus divit. Unde cœpisti ? Quem habes patrem? Alioquin si patrem tuum damnaveris, hæreticum te esse profiteris, qui nec originem vis habere, nec patrem. Et alia manu. Petilianus episcopus appellatione incolumi recognovi. 230. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. lm Ecclesia sumus, in qua Cæcilianus episcopatum gessit et diem obiit. Ejus uomem ad altare recitamus, ejus memoriæ communicamus, tanquam memoriæ fratris, non tanquam patris aut matris. Quæris autem a me unde communio mea sumat exordium. Dominus ipse Christus asserit exordium communio- C nis meæ dicens : 0portebat Christum pati et resurgere a mortuis tertio die, et prædicari in nomine ejns pœnitentiam ct remissionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Ilierusalem. Coepit ista prædicatio ab Ilierusalem, inde se ab illustrissimo exordio diffudit, diffundens Ecclesiam quam tenemus; primo per vicina, deinde per longinqua, etiam in Africam venit. In hanc oculos aperimus, hanc in divinis eloquiis et testimoniis sicut ipsum Dominum Christum et redemptorem nostrum comperimus. Ab illo Deo patre, ab hac Ecclesia matre, mullius me hominis crimina, nullius calumniæ separabunt. Et alia manu. Recognovi. 251. Petilianus episcopus dixit. Cæcilianus tibi pater aut mater est, ut dixisti? Et alia manu. Petilianus episcopiis appellatione incolumi recognovi. 252. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Jam audisti quia frater erat. Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus dixit. Frater non est qui generat filios. Et alia manu. Petilianus episcopus appellatione incolumi recognovi. 235. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Nec patrem nec matrem sibi esse Cæcilianum apertissima prosecutione signavit. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Cæcilianus non est pater meus. Si bonus est, frater meus est bonus; si malus est, frater est malus. Tamen propter sacramenta frater est, sive bonus, sive malus. Et alia manu. Recognovi, Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius

[ocr errors]

dirit. Ut nec patrem suum nec matrem Cæcilianum fuisse diligentius demonstretur, ejusdem prosecutio superior relegatur. 254. Peti!ianus episcopus dixit. Satis illos defendis per Deum. Et alia manu. Petilianus episcopus appellatione incolumi recognovi. 255. Augustinns episcopus Ecclesiæ catholicæ diacit. Ecce dico, quolies voluerint dico, Cæcilianns non est pater meus, quia audio Dominum meum dicentem : Ne vobis patrem dicatis in terra : unus est pater vester Deus. Dico Cæcilianum fratrem, bonum fratrem, si bonus; malum fralrem, si malus est, quoniam propter communia sacramenta frater meus est. Si autem judicium de illo meum vis audire, etiam innocentem credo, appetitum falsis criminationibus existimo, sed tamquam homo de homine existimans, non tamquam certum aliquid credens. Tu si objicis Ecclesiæ crimina Cæciliani, adsisto, defendo tamquam fratris, ostendens non pertinere ad Ecclesiam, nec ad ejus causam, nec ei præjudicare; et sic demonstro nihil te objicere Ecclesiæ catholicae, etiamsi vera fortasse, quod nullo modo poteris demonstrare, sint crimina Cæciliani. Si autem nec ipsa vera potueris demonstrare, etiam te judice vides ubi remanseris, et quid rejecta tandem animositate erroris eligere debeas, ut nobiscum teneas veritatem; nobiscum amplectaris damnato errore charitatem. Et alia manu. Recognovi. 236. Petilianus episcopus dirit. Ipsa sunt illa ambigua quibus ab hodierni diei percurrit principio, nec tamen se alterum tenere aliquando professus est, cum utraque magno amplexu retineat, ntrumque metuens dimittere vel tenere. Tandem aliquando expressius dicat, utrum patris loco habeant Cæcilianum, ex quo deducta estista progenies. Non enim potest aliqua res sine generatore suo nasci, aut sine capite incipere, aut sine radice sua crescere. Widet igitur nobilitas tua se originem non habere saepius protestatum. Si igitur originem non habet, ipse est magis haereticus, qui non habet patrem, qui habitum patrem judicio suo damnavit. Adstipuletur igitur, ut si criminosum patrem ejus constiterit, eum crimina teneant; si autem innocentem, necesse habeat esse filius innocentis; ita quoque e diverso necesse habeat ut sit filius criminosi, si constiterit criminosum. Et

D alia manu. Pelilianus episcopus appellatione incoludicit apostolus Paulus : Et si decem millia pædagogo- A que episcopi ordinator, non satis agnoscimus. Tes

mi recognovi. 257. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Habeo caput, sed Christus est. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diacit. Diligentius demonstretur 312 utrum patrem vestrum Cæcilianum,aut matrem, sicut quæsitum est, esse dicatis. Augustinus episcopus Ecclesiæ Catholicæ dixit. liabeo caput, sed Christus est, cujus Apostolum audio. Et cum diceret (Et alia manu. Recognovi), 238. Petilianus episcopus dixit. Quis te ordinavit ut episcopus esses ? Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi salvo appellationis effectu. 239, Montanus episcopus dixit, Et quid est quod rum habueritis in Christo, sed non multos patres. Per Christum enim ego vos generavi per Evangelium. 240. Cumque streperent, Alypius episcopus Ecclesiæ calholicæ dixit. De tumultu testatum sit. Et alia manu. Recognovi. 241. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dirit. Ad quæsita responde. 242. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Habeo caput, sed Christus est, cujus Apostolum audio dicenlem : Omnia vestra, vos autem Christi, Chrislus vero Dei. Nam el ubi se patrem dixil Aposlolus, me ipsius paternitatis velut basem humanam infirmitatem crederemus, addidit. Per Evangelium ego vos genui. Semen ergo et vena seminis mei de Evangelio

timoniis divinis pater Deus est edoctus. Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus diacit. Qui vocatur qui eum ordinavit edicat. Et alia manu. Petilianus episcopus appellatione incolummi recognovi. Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Ordinavit quem? Multi adstamus, multi assertionem causæ secundum tenorem mandati suscepimus. Cujus ordinalorem quærit, aut quem quaerit, exponat pars diversa, ut videamus utrum dignum sit ad hæc respondere. Et alia manu. Recognovi. 245. Adeodatus episcopus dixit. Augustinus hæc dixit. Dicat quis eum ordinavit. Et alia manu. Adeodatus episcopus salva appellatione recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ diacit. Non

ducitur. Honorificentiæ causa patres appellamus eos B modo Augustini causam suscepimus defendendam,

qui nos vel tempore, vel merilis praecesserunt. Aliud esl cum quærimus ad fidem quem habeamus palrem, ad salutem æternam quem habeamus patrem, ad retinendam Ecclesiam, et percipienda Dei promissa quem habeamus patrem. Nam illud honoris est, ut quotidie senibus dicamus, Pater. Quotidie etiam quibusdam non nobiscum in una Ecclesia, nec in iisdem sacramentis constitutis, dicimus, Frater. Sodomitis etiam dixit Loth, Fratres, utique ad leniendam eorum animositatem, non ad cognitam fraternitatem, et quasi unius hæreditate consortium. Tollantur ergo ista, dislinguamus vocabula quæ hominibus propter honorem debentur, et vocabulum quod propter salutem requirimus. Pro salute æterna, pace Apostoli

qualemcumque ipse habet. Et cum diceret (Et alia manu. Recognovi), Adeodatus episcopus diacit. lloc est indicium causæ desperatæ, ut cum nos flagitemus alia, alia respondeantur; ut quoniam objectis respondere non possunt, quærant alia quibus nebulas imnectant. Dicat igitur Augustinus quis eum ordinaveril. Et alia manu. Adeodatus episcopus salva appellatione recognovi. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Superflua quæri video. Et cum diceret. (Et alia manu. Recognovi), 246. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notaritis dixit. Ad interrogata respondere dignare. 247. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Superflua quæri video a fratribus nostris e diverso

dixerim, imo jubente Apostolo dixerim, non pater C sistentibus; et ad ipsa superflua non denego re

meus Apostolus est ad salutem ælernam, qui mihi dicit : Ego plantavi, Apollo rigavit, sed Deus incrementum dedit. Ilaque neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed qui incrementum dat Deus. De hoc Dominus dixit : Nolite vobis dicere patrem in terra. Utique scivit dicturum apostolum. Per Evangelium ego vos genui. Non enim Domino dicente : Ne vebis dicatis patrem in terra, contrarius futurus erat Apostolus dicens : Etsi multos habeatis patres, per Evangelium ego vos genui Sed quia distinxit ad quam rem patrem nobis constituerit Dominus, et pro qua honorifieentia enm apostolum possemus patrem accipere, ideo sic locutus est, ut ejus oralio non esset contraria Dominicæ veritati. Patres igilur quoscumque agnosco

sponsionem, dum tamen Ecclesiæ causa, cui responderi iiihil potest, in fundamento tutissimo conlocetur. Ego, cujus ordinatorem requiris homo sum Christiamus, fidelis, quod Deo teste loquor, Catholicus. Unde adhuc ambigimus quis dignus hoc nomine vocitetur. Ego illam Ecclesiam defendo, hanc assero qualicumque voce, in qua quidquid fuero, illa Ecclesia esl. Video quo tendas, humanas calumnias consectaris; et quæ soleatis jactare et dicere, non alienum est ab auribus vel a cordibus nostris. Megalius me ordinavit primas Ecclesiæ Numidiæ catholicæ, eo tempore quo ille me potuit ordinare. Ecce respondi. Prosequere, profer quæ præparas. Ibi etiam calumniosus appareas. Ecce dixi ordinatorem meum. Profer jam calumnias tuas.

in terra, honorificentiæ causa agnosco. Patrem salutis D Et alia manu. Recognovi.

meæ non teneo nisi Deum, de quo mihi Dominus

dixit : Ne vobis patrem dicatis in terra, et qui quotidie

dicimus : Pater noster qui es in cælis. Et alia manm. Recognovi. 243. Petilianus episcopus dirit. Quis dicitur qui eum ordinavit? Dicat quis eum ordinavit. Et alia manu. Petilianus episcopus appellatione incolumi recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Ordinator ejus inquiritur. Unde quis eum ordinaverit evidentius designetur. Possidius episcopus Ecclesiæ calholicæ dixit. Quem? 244. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit, Quid ad causam perlineat verilalis uniuscujus

248. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Accepisli prosecutionem. Unde quid competat respondere dignare, licet haec quæ de personis aguntur, cognitionem differre non debeant.

249. Emeritus episcopus dixit. Si nulla est actio personarum, cur Cæciliani in judicio faciunt mentionem ? Aut enim juste timent, quod eum desiderant excusare; aut si superflua actio adversus Cæcilianum intenta liberat mores, vitam purgat, hoc ipsum debent legalibns testimoniis approbare. Dicimus etenim multis !egalibus documentis, sacerdotum vitia, ac probrosos mores, et nefariam conversationem, maculam aut rugam Ecclesi£ semper inferre, Undo lam neque rugam. Et iterum : 0portet episcopum irreprehensibilem esse? Multis etiam documentis lex divina diffunditur, quibus immaculata vita pastoris debeat cœlestibus testimoniis approbari. Sed ne per longitudinem prosecutionis audientiæ fastidium: faciam, aut forte præteream quæ competunt causæ, quoniam habemus in manibus divinorum sacramentorum collectam undique uniformitatem, idipsum potestas tua adversum eorum mandatum, quod legaliter se scripsisse dixerunt, jubeat recitari, ut post 313 adsertionem nostræ prosecutionis lectionemque libelli, sive liuterarum quas in judicio petimus recensendas; universa quæ nostris partibus competunt, specialiter peragaimus. Et alia manu. Emeritus episcopus salva appellatione recognovi. 250. Marcellinus vir clarissimus tribunus et nolarius dixit. Constare quidem primitus volueram, ut quis loco petitoris adstaret, ex recitatione gestorum evidentissime monstraretur. Sed si vultis ab hac me parte discedere, evidenter ostendite ut ea quæ offertis, debeant recitari. 251. Montanus episcopus dixit, Interim jube recitari, et respondebimus. Et alia manu. Montanus episcopus salva appellatione prosecutionem meam re- cognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Recitentur. Romulus exceptor recitavit. Flavio Marcellino viro clarissimo spcctabili tribuno et uotario Januarianus et cæteri episcopi veritatis catholicæ, quæ persecutionem patitur, non quæ facit. Quia apud acta nobilitatis tuæ fratribus collegisque nostris defensionem mandavimus. Et cum recitaret, 252. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Quantum ex istius epistolæ quæ profertur principiis demonstratur, denuo aliud video proces. sisse mandatum, cum post confirmationem personarum, ea omuia quæ partibus competunt vestro nonime debuerint judiciis intimari, quoniam ab illis post mandatum semel factum, coiistat transisse negotium. -253. Emeritus episcopus dixit. ln mandato suo legalia quæque se posuisse dixerunt. Hæc eadem legalia nos scripturis legalibus convincimus. Nihil absque mandato est. Imo ut audientiam præstantia tua præbeat, hoc rogamus. Et alia manu. Emeritus episeopus salva appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Non hæc proferri prohibui; sed rectius erat ut vestro nomine qui adsistitis, proferrentur. Emeritus episcopus dixit. Cum actio nobis competat, scriptura mandati nihil interest, utrum ex nostra persona an ex eorum qui mandaverunt [proferatur] dummodo hoc ipsum jubeas recitari. Et alia manu. Emeritus episcopus salva appellatione recognovi. 254. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Recitentur. Ego enim, ne quod juris esset omitterem, id videor interfatus. Romulus exceptor recitavit. Magnum justi cognitoris indicium est,

enim est quod Apostolus ait : Non habentem muacu- A quod uni parti concesserit. Et cum recitaret,

255. Emeritus episcopus dixit. Non legit, non distinguit sensus. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi.

256. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicae dixit. Ipsi legaut. Concedamus eis quod ipsi nobis concedere noluerunt. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Ecc!esiastici notarii ea relegant, ut apertius designetur, quæ a venerabilibus viris constat oblata. Possidius episcopus Ecclesiæ calholicæ dixit. Scriptum sit ipsos petisse, ut a suis nouariis gesta quae proferuit recitentur. Et alia manu. Recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Nihil interest a quo relegantur. Petiliamus episcopus diacit. Non de fide dubitalur officii, sed

1} de pronuntiatione. Et alia munu. Pelilianus episco

pus recognovi. 257. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius divit. Superflua est ista causatio. Unde, ut diligentius omnia cognoscantur, ab ecclesiasticis notariis quod oblatum est recitetur. Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ diacit. Legatur concedentibus mobis, quod ipsi nobis concedere noluerunt. Habetdeus episcopus dicit. Ego lego. Marcellinus vir clarissimus tribunus et motarius dirit. Lege. 258. Habetdeus episcopus diacit. Flavio Marcellino viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, Januarianus et cæteri episcopi veritatis catholicae, quæ persecutionem patitur, non quæ facit. Quia apud acta mobilitatis tuæ fratribus collegisque nostris deC fensionem mandavimus, magnum justi cognitoris iudicium est, quod uni parti concesserit, alteri non negare, ne uni parti favere, alteram premere videatur. Quod te pro tua prudentia et longe prospicere, et longius condecet praecavere, maxime cum populos edictis invites de audientiæ tuæ libramine judicare. Adversarii igitur traditores persecutoresque nostri cum elucubratum volumen sui mandati, diuque conceptum et expositum actis ingererent, sine præjudicio equidem nostro libenter audisli. Quod ut huic epistolæ nostræ concedas, impendio postulanius. Non quo illorum prava perversaque -doctrina nos terreat, sed ne labor sit defensoribus nostris, contra librum illorum prolixum, et contra prosecutiones eorum confligere, cum nec dies totus causæ D sufficiat, nec vox aut latera defensioni, ut liber cum libro, et defensio cum defensione concertet. Quare igitur hanc epistolam nostram petimus accipi atque inseri jubeas, tunc deinde causam audire digneris. Adversarii enim nostri decursis testimoniis quibus Ecclesia cum laude sui ubique diffunditur, id prius mandant suis defensoribus peragendum, ut contra nos, qui Ecclesiæ defendimus puritatem, isto modo agant, ut eamdem Ecclesiam habituram in se permixtos simul bonos et malos usque in finem sæculi, dicant esse pra dictam. Cujus rei causam nos magis ostendimus Ecclesiam Domini in scripturis divinis sanctam et immaculatam fore ubique nuntiatam. Per Esaiam: Exsurge Sion, indue fortitudinem tuam Hieru

salem, civitas sancta, non adjiciet transire per te incir- A bolam illud quoque adversarii subjungunt, paleas

cumcisus et immundus (Isa. lii). Et iterum : Dic filiæ Sion : Ecce tibi Salvator adveniet, habens mercedem et opus ante faciem suam, et vocabit illum populum sanctum redemptum a Domino. Tu autem vocaberis desiderata civitas, et non derelicta (Isa. lxii). Et iterum : Confortamini manus dissolutæ, et genua debilia confortamini. Qui estis pusillanimes, nolite timere. Dominus noster judicium retribuet, et ipse veniet, et salvos faciet nos. Tunc aperientur oculi cæcorum, et aures surdorum audient, plana erit lingua mutorum, et claudus saliet sicut cervus : quoniam rupta est in deserto aqua, et fons in terra sitienti (Isa. xxxv). Et adjecit : Illic via munda et sancta vocabitur : et non transibit illic immundus, neque erit illic via immunda.

cum frumentis debere simul in Ecclesia permanere. Quod Ilieremias repercutit, dicens : Quid paleis ad frumentum ? Et Paulus apostolus: Quæ particula est fidei cum infideli, aut quæ communio luci ad tenebras (I Cor. vi)? Et Salomon : Si communicabit lupus agno aliquando, sic peccator justo (Eccli. xiii). Pisces etiam bonos et malos uno reticulo usque ad littus, id est, justos et injustos usque in finem sæculi simul contineri et protrahi confirmant, non intuentes hoc de reis latentibus dictum, quoniam reliculum in mari positum quid habeat a piscatoribus, id est, a sacerdotibus, ignoratur, donec extractum ad littus ad purgationem boni seu mali prodantur. Ita et latentes et in Ecclesia constituti, et a sacer

Etiam illic non erit leo, neque ex bestiis malis ascendet B dotibus ignorati, in divino judicio proditi, tamquam

in illa, neque invenientur in illa, sed ambulabunt illic redempti et electi. De qua in Canticis Canticorum eae persona Domini scriptum est : Tota speciosa es, soror mea, et reprehensio non est in te (Cant. iv). Quod Paulus apostolus apertissime demonstravit dicens : Christus dilexit Ecclesiam, et semetipsum tradidit propter eam, ut eam sanctificaret, purgans eam lavacro aquæ in verbo, et adjungens sibi gloriosam Ecclesiam non habentem maculam neque rugam, aut aliquid ejusmodi, sed sanctam et immaculatam (Ephes. v). Et jterum : Desponsavi enim vos uni viro virgi em sanctam assignare Christo (II Cor. xi). liis ergo tot et tantis documeutis de Ecclesiæ puritale, quæ per spiritum promittebatur, spretis atque contemplis, malos in illa inter bonos esse mansuros, per zizaniorum sinilitudinem incompetenter affrmant, cum ipsam similitudinem Dominus interpretatus sit Apostolis suis dicens: Qui seminat bonum semen, filius est h0minis. Ager auten est hic mundus, bonum autem semen ii sunt filii regni, zizania autem filii sunt maligni, inimicus autem qui seminat ea 314 diabolus est; messis autem consummatio sæculi, messores autem angeli sunt (Matth. xui). Et cætera. Ager, inquit, est mundus. Non ergo Ecclesia, sed mundus, in quo boni simu! et mali usque [ad] messem, id est, usque ad divinum judicium reservantur. Quia uec potest a Domino interpretata imo corrumpere. Quoniam si apostoli, ipsius Domini comites, in Ecclesia zizania, id est filios diaboli pullulantes, in sanctorum com

[ocr errors]

pisces mali, a sanctorum consortio separantur, sicut Dominus in Evangelio de latenti reo qui per obreptionem sacerdotes fefellerat, per figuram loquitur, dicens : Intrans, inquit, reae videre recumbentes, vidit illic hominem non habentem vestimentum nuptiale, et ait illi : Amice, quomodo huc venisti ? Ille autem obmutuit, et dixit reae ministris suis : Auferte illum pedibus et manibus, et mittite illum in tenebras eaeteriores: illic erit ploratio et stridor dentium (Matth. xii). Secundum hanc igitur rationem, frustra dixerunt bo

nos propter malos sacrilega separatione non deseri, sed malos propter bonos pia unitate tolerari, cum propter hanc profanam permixtionem commoveri et sejunctionem maximam provocare alio loco Dominus indignatus ostendat. Pro eo, inquit, quod facta est mihi omnis domus Israel permixtio, omnes æramentum, argentum, ferrum, stannum et plumbum, in medio camini ardentis permixtum, propterea dicit. Hæc dicit Dominus. Propter quod facti estis omnes in permiactione una, ideo recipio vos in medio Hierusalem. Sicut recipitur æramentum, argentum et ferrum, et stannum et plumbum in medio camini, ad insufflandum in igni, ut comfletur, ita recipiam vos in ira mea, et concremabo, et insufflabo in vos insufflationem ignis iræ meæ, et conflabimini in medio ejus, et scietis quia ego sum Dominus, qui effudi iram meam super vos (Ezech. xxii). Contra hæc et talia quibus Ecclesia Dei a contaminatione permixtorum immundorum defenditur, clarum est adversarii qua conscientia pa

munione dimittendos esse didicissent, numquam Si- D trocinantes erroribus malos nolint a bonorum com

monem, Erastum, Filetum, Alexandrum, Demam, Hermogenem, cæterosque consimiles, Ecclesiæ liminibus ejecissent. lmo, si ita esset, vacaret totum præconium scripturarum divinarum, quo jubentur polluti e medio sanctorum sacerdotum diligentia separari, dicente Domino per Moysem : Legitimum, inquit, æternum: in progenies vestras, dividere inter sanctos et profanos, inter mundos et immundos (Levit. x). Quod alibi neglectum in persona sacerdotum Spiritus increpat, dicens : Sacerdotes ejus repulerunt legem meam, profanabant sancta mea, inter mundum et immundum non dividebant, et inter sanctum et pollutumnon separabant (Ezech. xxii). Ad hanc para

munione discerni. Sequuntur enim apertissime blasphemantes, ut dicant Ecclesiam malorum delictis, etiam manifestorum non posse maculari, adhibenles exempla prophetarum, qui licet increparent eos pro delictis, tamen se ab eis corporaliter non separarunt, cum ostendamus longe aliud fuisse illud tempus in quo frequentare baptismum toties quoties peccabant, permittebantur. Tamen etiam sic inveniuntur eidem prophetæ a malorum communione se abstinuisse, quando Sophonias propheta, qui ad Hieroboam in schismate positum missus, nec panem nec aquam jubetur accipere, qui circumventus, violato præcepto, a leone coufectus cst. Helias eliam

« PoprzedniaDalej »