Obrazy na stronie
PDF

lat.

judicio ita constitui, ut hoc nomen victor accipiat. A episcopus sine appellationis nostræ præjudicio reco

lntelligit præstantia tua nihil nobis de peregrinis, nihil nobis de longe positis praejudieare posse, cum inter Afros hoc negotium ventiletur; sed magis hoc exspectari, ut quicumque ex veridica cognitione fuerit superatus, is ab orbe videatur esse rejectus. Intelligant e diverso venientes propositionibus nostris se respondere debere, ut adstantes aut non adstantes, quid personae gerant dicere non morentur, ut eorum intentionibus respondere valeamus. Et alia manu. Emeritus episcopus, salvo 302 effectu appellationis nostrae, recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Quid refertur? Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Personas primo die judicii esse firmatas et sequenti etiam die interlocu

gnovi.) Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Aut inlerloquere, aut jube nos satisfacere postulatis. Et alia manu. Recognovi. 103. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Ad transacta recurritur. Et adjecit. Catholici nominis doceatur assertio, et illud quod pars e diverso sistens credidit prosequendum, utrum in omnibus gentibus eadem catholica esse ostendi possit Ecclesia. 104. Emeritus episcopus dixit. Si proponit, doceat. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. Petilianus episcopus dixit. Dignare pronuntiare de supra comprehensis. Et alia manu. Petilianus episcopus, salva appellatione nostra, recognovi. Emeritus epi

tionis tuæ. Et cum diceret (Et alia manu. Recognovi.) B scopus dixit. Si proponit, doceat. Nam si proponere

Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Aliud quæsitum est. 100. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Interlocutionis tuæ forma declaravit. Sed quia dicit cum peregrinis Christianis non se habere aliquam rationem, sed hoc totum quod agitur, inter Afros agi, Afrorum Christianorum Catholicorum hæc vox est:, Nos universo orbi Christiano communione cohæremus. Hane Ecclesiam elegimus retinendam, quam in eis scripturis invenimus. [Et cum diceret.] Et (alia manu. Recognovi. Emeritus) episcopus dixit. Sic semper eligere et mutare consuesti. Et alia manu. Emeritus episcopus, salva appellatione, recognovi. 101. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Nos eam Ecclesiam relinemus, quam in illis scripturis invenimus, in quibus etiam cognovimusChristum. Scripturæ quippe nostrae, quarum auctoritati utrique subdimur, Christum et Ecclesiam tamquam sanctum commendant conjugium, Christum sponsum, illam sponsam. Ubi illum cognoscimus, ibi et illam invenire debemus. Si itaque nunc exorti essemus, et cogitaremus in Africa cui communioni Christianorum sociari deberemus, procul dubio eam tenere deberemus, quam in Scripturis inveuiremus, et criminatrices opiniones hominum repudiare, ad sola eloquia divina, quæ mentiri nesciunt, nos tenere. Hoc fecerunt ('hristiani Afri, et appellantur et merito sunt catholici, ipsa sua communione nomen testantes. Catholon enim secundum totum dicitur. Qui autem a toto separatus est, partemque defendit ab universo præcisam, non sibi usurpet hoc nomen, sed nobiscum leneat veritatem. Et alia manu. Recognovi. 102. Gaudentius episcopus dixit. Catholicum nomen putant ad provincias vel ad gentes referendum, cum hoc sit catholicum nomen quod sacramentis plenum est, quod perfectum, quod immaculatum, non ad gentes. Nam doceat sibi omnes gentes communicare, et plenus est eatholicus. Sed prius est tamen ut doceant quid petierint, quid meruerint. Et alia manu. Gaudentius episcopus, salva appellatione nostra, recognovi. Petilianus episcopus dixit. Utrum debeant edere quæ poposcimus necne statuere dignare, ut scilicet. Et cum diceret, (Et alia manu. Petilianus

noluerit, quemadmodum docebit? Et alia manu. Emeritus episcopus, salvo effectu appellationis inlerpositæ, recognovi. 105. Petiliamus episcopus dixit. Pronuntia de singulis, Et alia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ cutholicæ dixit. Quod poslulaverunt doce me. Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus dixit. Hoc nobis debet tua persona. Et alia manu. Pelilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi. 406. Emeritus episcopus dixit. Petimus ut nulla sit mora, ut aut proponentis aut respondentis possit esse persona. Igitur. quoniam approbandum est, et de causa jam in judicio ventilandum, edicant utrum petunt aut respondent; ut cum eorum inientionem in judicio videro, valeam respondere, Et alia mamu. Eiheritus episcopus salva appellatione nostra rec0gnovi. 107. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Justa poscuntur, sanctitas vestra dignetur edicere utrum petitoris loco in judicio adstare videatur, 108. Augustinus episcopus Ecclesiæ calholicæ dixit. Tuæ sublimitatis est judicare, nos ad eorum criminationes refellendas ingressi sumus. Solent Ecclesiaum quam tenemus crimine traditionis arguere. Et alia manu. Itecognovi. 109. Emeritus episcopus dixit. Quis me in judicium vocavit? Ad cujus suggestionem confliguum voluit fieri imperator? Et alia manu, Emeritus episcopus, salvo effectu appellationis, recognovj. 110. Auguslinus episcopus Ecclesiæ catholicae dixit. Solent Ecclesiæ quam tenemus crimina traditionis objicere, et mescio quorum peccatis eam contendere esse deslructam et exstinctam. Et alia manu. Recognovi, Emeritus episcopus dixit, Non hoc a te petii. Fac satis judiealis. Et alia manu, Emeritus episcopus salvo effectu appellationis recognovi. Augustinus episcopus Ecclesiæ calholicæ dixit. Alque his eriminationibus fallere corda simplicium, de quorùm salute satagimus. llis nos permoti, convenimus eos ut nobiscum conferrent, et quod iutendunt utrum probare Quam conventionem nostram quoniam recusaverant, cum nuper in comitatum venissent quidam illorum, apud acta etiam præfectoria dixerunt audiri se velle et discuti velle, amplectentes nos, aliquando eorum de collatione consensum petendum ab imperatore credidimus, ut collatio ad hoc fieret ut ea crimina quæ solent dicere in universam Ecclesiam aut probarent, ut veritas appareret, aut non probarent, ut nihilominus veritas appareret. Hæc crimina si volunt aut possunt ostendere proferantur et demonstrentur. Si autem non possunt aut nolunt, jam tuæ sublimitatis est de re tota, sicut ratio ipsa indicat, judicare. Et alia manu. Recognovi. 111. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Accepistis prosecutionem partis adversæ. Si quid objicitis, jam jamque proponite. 112. Petilianus episcopus dixit. Pronuntiet' prius nobilitas tua utrum recte petamus quæ petimus, necne; tum demum eis ad singula respondebimus. Et alia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi.

[graphic][graphic]

possent in Ecclesiam cui intendunt ostenderent. A rius dixit. Edicat pars catholica utrum e diverso si

413. Marcellinus V. C. tribunus et notarius diacit. Recte vos petere prosecutionis vestræ textus ostendit, et recte respondisse partem e diverso sistentem corum similiter prosecutionibus declaratum est. Adsertum est enim quod criminibus nescio quibus Ecclesiam quam tenent, a vobis hodieque adserant infestari; quæ, si qua sunt, debelis edicere. Si vero non sunt, est necesse ut ad hæc respondere dignemini.

303114. Emeritus episcopus dixit. Sic agitur causa, hæc judicii forma est, sic veritas inquiritur ut de persona taceatur. Dicit me nescio quo auctore crimina in Ecclesiam ventilare, et quasi per famam

quamdam honorem suum meritumque destruere.'

Quidquid velit, quo nomine velit, quo potest argumento huic ipsi causæ nomen imponat necesse est, ut quia iterum provocat, petitor adsistat. Utrum ego dixerim necne, utrum vere dixerim, anne confinxerim, cum ipsius propositione cognovero; cum ea quæ mihi ohjicit vera esse, et ex me prolata constiterit, tunc demum necesse est eorumdem me intentionibus respondere. Videt ergo præstantia tua sine provocante respondentis superfluam esse personam, nec posse quemquam dici respondentem nisi primo fuerit provocator. Ergo si provocatoris loco, hoc est, quod dicitur petitoris, adsistit, instituat actionem, cui respondere debeam. Sæpissime enim dicunt nos superfluis moratoriis uti, ne ad negotium veniatur. Ergo cum iste cardo sit causæ, ut is qui alterum in judicium vocat, instituere actionem debeat, et provocare ad responsionem, advertat præstantia tua eos prosequi debere, utrum nobis vel quam instituant actionem, ut respondere possimus. Et alia manu. Emeritus episcopus, salvo effectu appellationis nostræ recognovi. 115. Marcellinus vir clarissimus tribunu8 et nota

stentibus aliquid objiciendum credit. 116. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dirit. Nos collationem poposcimus ubi objecta diluamus, non ubi objiciamus diluenda; quandoquidem cum illi objecta probare non potuerint, quid sint, quid remaneant, nobis non dicenlibds manifeslum erit omninibus, et a tua sublimitale judicabitur. Nunc ingressi sumus diluere criminationes eorum, quas solent Ecclesiæ quam tenemus objicere : mandatum quoque ipsorum hoc continet. Adversus traditores et persecutores nostros. Quondam autem Primianus, si dignatur, frater noster conventus pro ipsa collatione respondit. Indignum est ut in unum conveniant filii martyrum et progenies traditorum. Hæc crimina diluenda suscepimus, ut hæc crimina diluantur istam collationem poposcimus. Concessa est. Aut probentur, aut purgentur. Et alia manu. Recognovi. 117. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Mandati series traditorum partem e diverso sistentem esse profitetur. Collationem vero, si tamen prosecutio catholicæ partis veritate subnixa est, ab utrisque partibus constat esse postulatam. Unde nunc id quod mandato videtur expressum, sanctitas vestra probationibus fulcire dignetur. Accepistis enim ex eorum prosecutionibus magis a vobis aliqua objici, et ea objecta se velle diluere. 118. Petilianus episcopus dixit. Pronuntiare dignare de persona. Tunc ituv in causam. Et alia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appella

C tionis nostræ recognovi.

119. Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Jam non est nostrarum partium de hoc aliquid superfluo respondere. Et alia manu. Recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Interlocutiones superiores sublimitatis tuæ recitentur, et agnoscant quid postulant. Et alia manu. Recognovi. 120. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Si collationem ab utrisque partibus constat esse postulatam, constat eum esse petitorem qui crimen intendit. 121. Emeritus episcopus dixit. Doceat ab utrisque "partibus collationem esse in judicio flagitatam. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. 122. Alypius episcopus Ecclesiæ Catholicae dirit.

D Docemus. Et alia manu. Recognovi. Marcellinus vir

clarissimus tribunus et notarius dixit. Hoc pars catholica docere debebit. 425. Adeodatus episcopus dixit. Catholicos nos esse scriptum sit. Et alia manu. Adeodatus episcopus prosecutionem meam salvo appellationis effectu recognovi. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Donatistas vos esse ex Primiani mandalo docemus, Et alia manu. Recognovi. Adeodatus episcopus dixit. Cæcilianistas vos esse scriptum sit. Et alia manu. Adeodatus episcopus prosecutionem meam, salva appellatione, recognovi. 124. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Si præcipis, gesta recitamus in judicio habita

præfecturæ; ubi se pars adversa audiri tantopere A rius dixit. Ad ea ex quibus constat esse transitum,

flagitavit. Et ideo, si praecipis. Et alia manu. Recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et Notarius dixit. Gesta habita in judicio illustrium potestatum suscepta ab officio recitentur.

425. Petilianus episcopus dixit. Contra hæc serva quæ competunt. Et alia manu. Petilianus episcopus sine praejudicio appellationis nostræ recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diacit. Salva erunt. Petiliamus episcopus dixit. De persona pronuntia. Quid petierint, quid suggesserint clementissimo imperatori, quidve mentiti sint, hoc prodatur. Hic Pronuntia uti um id superflue flagitem , necne. Tum demum itur in causam. Et alia manu. Petilianus episcopus, salvo merito appellationis nostræ, recognovi.

126. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Collationem fuisse postulatam missis legatis sermo coelestis ostendit, hanc fieri evidenter sanctione præcepit: cui me judicem residere pariter constitutum est. Excedere me hujus præceptionis formam etiam sanctitas vestra omnino non posse mecum melius recognoscit.

127. Petilianus episcopus dixit. Pronuntiare te constanter convenit, vir nobilis, utrum proferri debeant illa quæ clanculo habentur, quæ rubore compressa sunt mentientium : aut certe si superflue petimus, hoc pronunlia. Et aliu manu. [Petilianus episcopus] sine præjudicio appellationis nostræ recognovi.

regressum fieri minime oportere sat clarum est. Unde ut evidenter petitoris persona monstretur, illustrium potestatum gesta relegantur. 131. Petilianus episcopus dixit. Nebula est ista quæ obtenditur. Nam ab initio ipsos esse petitores certo loco monstrabimus, cum dignaberis de his quæ jamdudum petivimus atque petimus pronuntiare. Et alia manu. Petilianus episcopus sine pr;ejudicio appellationis nostrae recognovi. 132. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Etiam sanctitas vestra quæ offert per ordinem relegentur. Et adjecit. Patimini nunc interim quæ postulata, sunt ab officio recitari. 135. Petilianus episcopus divit. Pronuntia, et pa

B tior recitari. Et alia manu. Petilianus episcopus

salvo merito appellationis nostræ recognovi. 154. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Petitoris persona tunc aperte poteril demonstrari, cum hoc gestis evidentissimis fuerit approbatum. 155. Petilianus episcopus dixit. Pronuntia me recto an non recie petisse quod diutius flagitavi. Res enim nobis cum populo est. Tu quoque cum populo voluisti habere rationem, qui de judicio tuo voluisti judicari. Et alia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi. 136. Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ divit. Legantur gesta. Et alia manu. Recognovi. 137. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius

428. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ C dixit. Pronuntiare me postulat sanctitas tua, cum ab

dixit. Si quid est quod contra nos, ubi mentitos esse pars adversa designat, proferre poterit, jam proferat; ne superfluis nos accusationibus agens, populus adhuc usque, cui consulere volumus, decipiatur. Et ideo, si nobilitas tua præcepit, apud præfecturam gesta habita reciteiitur. Et alia manu. Recognovi. 129. Petilianus episcopus dirit. Ordine suo cuncta legantur. Legantur primo quæ petimus. Et alia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi. Emeritus episcopus dixit. Hoc est quod volebamus in judicio prodi, utrum imperialibus auribus intimarinl nos in judicio præfecturæ vel voluntarios adstitisse, vel quæsisse conflictum. Si enim ista dixisses, possem te digestorum fide in judicio confutare. Si autem non dixisses, intelligatis qui cognitor datus est de omnibus se imperatoriæ notioni referre oportere. Igitur quoniam evidentissime comprobamus istos docere minime valuisse, vel ea quæ imperatoris auribus intimasse se dicunt, vel utrum ierint, vel quando ierint, vel cum quo mandato ierint, hoc ipsum potestas tua judicare dignetur; 304 ut si putant personam nostram tamquam petitorum de actorum confectione quæ apud illustrissimas potestates sunt habita, in judicio comprobare, cum ex recitatione gestorum fuerit approbatuin, judicare digneris. Et alia manu. Emeritus episcopus, salva appellatione nostra, recognovi. 150. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notaPAtRol, XI.

alia parte gesta necessaria probationibus publicentur. Unde hoc fieri patiatur sanctitas tua. Tum demum, utrum de parte negotii prouuntiari debeat, existimabo. 158. Petilianus episcopus dixit. Aliud ostendit, cum aliud postulem. Conscientia ipsa publica tenet, nec tacebo ulterius, nec differam, vir nobilis, te ipsum populo fuisse edictis frequentibus pollicitum, quidquid auditurus esses, inter disceptantes scilicet partes, te rursum edictis subsequentibiis prolaturum. Tu hoc videris, tuæ existimationis est causa, utrum tam facile me cogere debeas de causæ meritis disputare, cum id imihi adversarius meus negaverit quod ego magnopere postulo esse prodendum. Ipse

[merged small][merged small][ocr errors]

139. Marcellinus vir clarissimus tribunus et totarius A descendam. Et alia manu. Petilianus [episcopus] pro

dirit. Ut diligentius adverti possit quid debeat judicari, patiamini gesta recitari. M 40. Petilianus episcopus dixit. Non is est ordo gestorum, ut haec primitus recitentur. Et alia manu. Petilianus episcopus salva nostra appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diacit. Nihil debet partibus denegari. Adeodatus episcopus dixit. Si nihil partibus denegandum est, tandem nobis concedendum est quod flagitavimus. Ostendant legationem. Neque enim nudis verbis hæc potuit concipi legatio. Scripta sunt; demonstrentur, prodantur in publicum. Videamus utrum hæc contra nos vera an falsa sint ficta. Et alia manu. Adeodatus episcopus meam prosecutionem salva appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Jam pronuntiavi atque judicavi formam me excedere non posse imperialis oraculi. Nec enim in judicio meo legatorum certum est discuti debere personas. Unde gesta relegantur, ut quis petitoris loco adsistat, clarius demonstretur. Adeodatus episcopus dixit. Hoc imperator non præcepit, ut gesta illustrium potestatum in judicio prodantur; et tamen datur adversæ parti licentia prodendi. Produnt ipsi quæ volunt, nobis non sinitur accipere quod poscimus. Et alia manu. Adeodatus episcopus prosecutionem meam salva appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dirit. Et sanctitas tua quæcumque gesta obtulerit, vel prolaturam se esse promittit, necesse est ut eadem relegantur. Adeodatus episcopus divit. Quæcumque causæ necessaria sunt, negari non debent. Et alia manu. Adeodatus episcopus prosecutionem meam salva appellatione recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Patere igitur ut hoc quod causæ propriæ necessarium dicit pars e diverso sistens, ab officio recitetur. Adeodatus episcopus diacit. Concedere non possum ut ea quæ volunt in judicio ventilent, nisi ea quæ de ipsis flagitavi in judicio deprompserint. Et alia manu. Adeodatus episcopus prosecutionem meam salva appellatione recognovi. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Nos ista de archivis accepimus. Si quid est quod et tu accipere potuisti, si recitandum poposceris, et a nobis fuerit contradictum, iniquos deputa, et vicem redde. Et alia manu. Recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dirit. Suspicionem judiciis facis, quod ea non pateris, cum et tibi fas sit universa quæ ingesseris publicare. Unde tandem aliquando ea quæ oblata sunt recitentur. Petilianus episcopus dixit. Noluisse pronuntiare potestatem tuam quod petimus, acta contineant. Ulterius non possumus aliquid dicere, maxime cum videam potestatem tuam aliud velle, cum ego aliud flagitem. Pronuntia superflue me postulare quod peto, sit quod teneam, sit quod populus noverit. Tum demum ad necessaria causae (1) Longe ante. Anno 403, cum in concilio Car

thaginensi decreta est legatio adversus Donalistas. (2) Theasium et Euvodium, Quibus in dicto concilio

secutionem meam appellatione incolumi recogwowi. Marcellinus vir clarissimus tribuwus et notarius dixit, Non possum de eo judicare quod necdum est approbatum. Petilianus episcopus dixit. Utrwm recte pelam prodi oportere id quod clanculo imperatori suggesserint, hoc pronuntia. Et alia manu. Petilianus episcopus hanc prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. Marcellinus vir clarissimus iribunus et notarius diait. Clanculo imperatori nihil suggestum esse, ad universos judices datæ sanetionis [formâ], et ad meam quoque mediocritatem ipsius recitatione monstratum est. Unde cum ex lectione gestorum cognovero quid debeam judieare, sine dubio judicabo. B 14M. Martialis exceptor recitavit. Exemplum aclorum habitorum sub die tertio kalendas Februarias Ravennæ, D. N. Arcadio PP. Augusto et Probo iv, 305 consulibus. Et cum recitaret, Petilianus episcopus dixit. Si jubes, contra hoc advertit sublimitas tua non adhuc satisfactum petitionibus nostris, ut exceptione eorum constaret ipsos esse petitores, ips08* que intendere oportere quæ objicienda esse putaverunt. Et alia manu. Petilianus episcopus prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Jam nunc ex lectione gestorum qui petitor adsislat evidenter aperteque monstrabitur. Pelilianus episcopus dixit. Sunt longe primitus gesta confecta, quibus spectabilis viri proconsulis. Et cum diceret, ( Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Prosecutiones suas formidat, ideo gesta recitari non permittit. Et cum diceret, (Et alia manu. Recognovi.) Petilianus episcopus dixit. Sunt gesta habita in judicio proconsuhri, habita etiam in judicio vicariæ præfecturae, quibus nobis plurima intendisse monstrantur. Sunt etiam alia quæ de clementissimo imperatore, eidem scilicet mentientes, longe ante (1) petiverunt [per] adsistentes ac supplicantes, scilicet Theasium et Euvodium (2), illos scilicet quos præcursores et navigatores semper habent, furiæque suae legat0s, qui expetant sanguinem, expetant proscriptiones, incu* tiant metus, pericula ingerant, homines per provincias diversas occidant. Hæc omnia igitur principio præcipe recitari. Tum demum eos invenies petitores. Et alia manu. Petilianus episcopus prosecutionem meam salva appellatione recognovi. 142. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Qua impatientia et tumultu agant sit testatum his gestis, interlocutione nobilitatis tuæ. Causam enim satis timent, ad cujus meritum omnino descendere nolunt. Non sint vacua omnia quæ a partibus n0stris in prosecutionibus tanta dicta sunt de Ecclesi* Dei promissionibus et exhibitionibus, Quid tergive* santur, quid nescio quæ forensia rimantur? Jam

commonitorium datum est, quod exstat in cod. Can. Eccl. Africanæ c. 93.

dignetur nobilitas tua pronuntiare faciem defensio- A 153. Petilianus episcopus dixit. Me id petissc

nis eorum. Et alia manu. Recognovi. 145. Petilianus episcopus dixit, 0rdine suo a principio cuncta recitentur. Tum demum invenies petitorem. Et alia manu. Petilianus episcopus prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. 144. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Si a principio [ cuncta recitanda sunt] ex quo causam ad imperatorem Constantinuim miserunt criminum Cæciliani jube recitari. Et alia manu. Recognovi. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ diacit. Quia voluistis de prioribus gestis mentionem facere. Et cum diceret (Et alia manu, Recognovi), 145. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Hæc gesta quæ recitari postulat sanctitas ves

adhuc recalent gesta, ut ea quæ imperatori mentiti sumt proferant, legant quæ objecerunt, contra liæc hujusmodi nebulas, ut vellent acta relegere quæ sunt habita in judicio præfecturæ, his quæ ego longe prætuli, antiquiora. Igitur, vir nobilis, si tenor se ita habet causæ sicut ab initio videtur esse formatus, aul jacturam clartularum istarum publicarum faciant, et ad legalem disceptationem veniant; aut si his rebus uti desiderant, faciant legis divin;e jacturam. Et alia manu, Petilianus episcopus prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. 454. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Proconsularia gesta et habita in judicio illustrium potestatum, officium diligenter inspiciat, ut

tra, posteriora sunt his gestis quæ obtulit pars B ea quæ priora sunt, primitus recitentur.

catholica, an priora ? 146. Petilianus episcopus dixit. Non est equidem pars catholica, nisi quæ hujus conflictationis sumpserit palmam. Igitur cupimus recitari quæ in judicio proconsulari et vicariæ præfecturæ ab ipsis sunt ante longius prompta atque petita. Et alia manu. Pelilianus episcopus prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Si de causa præsumeres, ad causæ meritum venires. Et alia manu. Recognovi. 147. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diacit. Sine præjudicio catholicos dico, sequens nuncupationem clementissimi principis. Unde ea gesta quæ antiquiora sunt, si placet, ab officio recilentur. 148. Possidius Episcopus Ecclesiæ catholicæ dicit. Offerimus antiquissima quæ petimus suscipi ab officio. Præcipiat nobilitas tua ea recitari. 149. Petilianus episcopus dixit. Si hoc potestati tuæ mandatum est, si non recesserunt ab his quæ jamdudum promiserant se legaliter agere oportere, redde nobis illam primam objectionem , cujus visi quodammodo sumus sub hujus exceptionis ratione fecisse jacturam. Si igitur ad legem se relinet, pervidet præstantia tua nullatenus eos harum chartularum quas proferunt, facere posse mentionem. Et nunc etiam atque etiam flagito ut promant quid eliganl , utrum forensi actione mecum agant, an legali concertatione disceptent. Et alia manu. Petilianus

{δδ. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dirit. Ad ea quæ prosecuta est modo pars diversa, paucis advertat sublimitas tua. Nos Ecclesiam catholicam retinere , ipsa nostræ communionis testificatione monstramus, quam Ecclesiam probare descendimus, si permittant,' non rumoribus humanis, neque errantibus opinionibus, sed divinis eloquiis declaratam. Ut autem leges, vel gesta, vel quæcumque de archivis prolata offeramus in hac collatione recitanda, ipsi cogunt qui talibus agunt. Nam si remotis hujuscemodi omnibus chartis nollent Ecclesiam nisi in Scripturis adverti, nihil vellemus, nihil aliud optaremus. Crimina dicunt traditionis. Ea crimina traditionis aut non probant arciiivis, et nihil dicunt; aut probant, et archivis nos vicissim agere compellunt. Itaque pervidet præstantia tua distinguendas esse causas, quando cogamur publicis legibus agere; quando autem velimus et optemus negotium Ecclesiæ non nisi divinis eloquiis terminari. Et alia 306 manu. Recognovi. Petilianus episcopus dixit.Quid elegerit dicat. Ambo enim tenere non poterunt . Et alia manu. Petilianus episcopus prosecutionem meam incolumi appellatione recognovi.

156. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Apertissimam prosecutionem partis adversæ fuisse satis clarum est : in qua id videtur ostensum ut si traditionis crimen objicitur, quod sine dubio legibus divinis non potest approbari, sed gestorum fide diligentius inveniri, tum demum gestis publicis

episcopus prosecutionem meam incolumi appella- D omnia peragantur. Sin vero causa fidei cœperit agi,

tione recognovi. 150. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Suscipiat officium quæ ab utrisque partibus offeruntur, et conferat tempus, ut quæ priora esse constiterit, eadem recitentur. 151. Petilianus episcopus dixit. Sensim in causam inducimur. Et alia manu. Petilianus episcopus prosecutionem meam appellatione incolumi recognovi. 452. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quod petistis, offerimus. Non vos pœniteat petisse. Antiqua gesta voluistis recitari. Hæc in manibus habemus, jubeat nobilitas tua quod offerimus recitari. Et alia manu. Ilecognovi.

tunc ad ea quæ veteris et novi Testamenti exemplis docenda sunt venietur. Unde sanctitas vestra, si petitionem suam prosecutionemque adversæ partis vult professionibus roborari, evidenter ostendat, utrum traditionis crimen, quod probari nullatenus potest, nisi quibusdam evidenlissimis documentis, agi in judicio desideret, an tantum fidei causam cupit in judicio mediocritatis meæ disquiri atque terminari. 157. Emeritus episcopus diacit. Quæ ad causam pertinent, sæpius me replicare non pudet. Adeo enim et in prima fronte negotii postulavimus, ut mandatum legatorum suorum luce clarius demon

« PoprzedniaDalej »