Obrazy na stronie
PDF

episcopus recognovi , salva appellatione nostra. A re. Et alia manu. [Petilianus episcopus] salva appel

Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quid ad rem pertinet quod pars adversa est prosecuta, et non propter moras quasdam? Et cum diceret, (Et alia manu. Recognovi. ) Petilianus episcopus partis Donati [dixit.] Judica. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi, salvo nostræ appellationis effectu. 48. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Evidentius sanctitas vestra quid postulet designare debebit. 49. Emeritus episcopus dixit. Longo volumine præterito judicio quasi mandati tenorem pars adversa prodidit. Cui rei si vera adstipulatur assertio, id in judicio publicare ac prodere debent, tantummodo se sequi hoc ipsum : jacturam autem facere imperialis rescripti, ad cujus promulgationem neque tenorem precum, neque mandatum legatorum monstrare voluerunt. Igitur quia nihil abs re est quod in judicio postulamus, petimus ut primitus aut rescripti jacturam, aut mandati sui faciant cessionem, ut ad causam venire valeamus. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi sine præjudicio appellationis [uostræ]. 50. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Legatur mandatum nostrum, et intelligent quam cuncta contiueat. Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus partis Donati dixit. Patere, præsta judici patientiahm quam nobis præstat. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi sine praejudicio appellationis nostræ. 54. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Nihil aliud præcipue principali sanctione adverti esse constitutum, nisi ut convenientibus episcopis disputatione habita, causa primi inveniatur erroris. Cui disputationi me judicem voluit residere. Accepit autem sanctitas vestra prosecutionem partis e diverso sistentis; in qua evidenter ostensum est atque promissum, ut Ecclesia toto orbe diffusa divinis testimoniis demonstretur, cum videatis ex mamdati serie et ex praesenti professione id fuisse declaratiim, ut legis exemplis atque documentis omnia eomprobentur. Nec enim clementissimus princeps formam collationi dedisse monstratus 298 est, sed tantum collationem debere fieri judicavit. Unde quoniam secundum desiderium vestrum divinis testimoniis se agere eorum professio declaravit, quid amplius desideretis ignoro.

52. Petilianus episcopus dixit. Apertissime intelligitur eos diflidentia vel sero pudore id agere, ne pelitionem suam omnibus publicent, quoniam eos constat clementissimo imperatori mentitos. Et ulia manu. Petilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi.

53. Auguslinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Collalio petita est a legatis nostris. Lex ipsa hoc contiuet, quæ ad tuam nobilitalem data est. Et aliae manu. Recognovi.

54. Petilianus episcopus dixit. Non diflerimus age

B

C

latione nostra recognovi. 55. Augustinus episcopus ecclesiæ catholicæ dirit. Data est. Omnes fatemur nos petisse collationem , quoniam eam recusabatis; ut tandem sic saltem ad hunc locum vel ad hoc tempus, collationis et disputationis et demonstrandæ veritatis gratia veniremus. Factum est. Wenimus, et nihil vultis prodesse quod venimus. Confitemur nos collationem petisse. Nihil aliud imperator quam nos collationem pelisse suis verbis expressit. Jam fiat ipsa collatio. Videamus quid dicatur contra Ecclesiam toto orbe diffusam , quam demonstramus divinis testimoniis et promissam esse, et nunc ita exhiberi, ut caecorum oculos feriat, surdorum aures irrumpat. Ad hanc demonstrandam nolunt pervenire fratres nostri, ut demonstretur, quod latere non potest. Edicant crimina. Videamus quibiis criminibus periit quod promissum est Abrahæ : In semine tuo benedicentur omnes gentes. Quæ crimina istam promissionem jurantis Dei deiere potuerunt audiamas, discamus, noverimus, sequamur. Si autem nihil est quod contra dici possit, aut pronuntia, aut tolle omnes moras, et aliquando negotium finiatur. Et alia manu. Recognovi. 56, Emeritus episcopus dixit. Magno argumento veritas occultatur; ut cum ad inquisitionem nostram modicum quid ex parte adversa prolatum sit, caetera sileantur, Dixit enim suos isse legatos, quorum neque nomina, neque ordinem , neque mandauum vult judicio publicare. Igitur aut hujus rei jacturam faciat; quia non potest approbare; aut si valet hoc lcgihus edocere, vel qui legati fuerint, vel quando missi sint, vel quid pertulerint, legati mandalum in judiciorum notitiam asserere debebunt. Videt præstantia tua, nihil nos abs re petere : quippe cum ipsorum sit causa, cur non ad interna negotii veniamus, Proposuerunt enim ex mandati sui tenore nescio quibus se allegationibus adversum nos stare dehere. Ilas ipsas allegationes et nos possumus lega

libus testimoniis superare, Prius est ergo ut iniuio

actionis exposito, personam suam, sive suscipientis, sive mandantis in judicio approbare valeat : tune demum ad negotii merita descendatur. Et alia manu, Emeritus episcopus salva appellatione recognovi. 57. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicæ dirit.

D Quid est aliud causam dimittere, et personas quæ

rere, nisi effugere velle ? Quare venisti? Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus dixit. A personis incipit omnis causa. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi, salvo nostræ appellationis effectu. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Non tibi forum tuum designavit, quæ omissa sunt, repeti non posse. Et alia manu. Recognovi. 58. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Collationem fuisse postulatam, et collationem fuisse concessam, cœlestis sanctionis forma declaravit. Cur nunc legatorum personæ in medium venianu, necdum diligenter adverti. 59. Augustiuus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. 1estimonio convinceremur. Habemus imperatorem iestem, pelisse nos confitemur. Wenimus ut fiat quod et nos petivimus, et ille concessit, et adhuc nescio quæ dubitationes vel moræ interponuntnr. Et alia manu. Recognovi. 60. Emeritus episcopus dixit. Ecce jam professus es partem. Dic quando petisti, dic per quos petisti. Et alia manu. Emeritus episcopus salva appellatione nostra recognovi. 61. Fortunalianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Ad demonstrandam veritatem, personarum non est necessaria inquisitio. Et alia manu. Recognovi. 62. Montanus episcopus dixit. Quoniam pars adversa ad clementissimum imperatorem confugit, oportet eamdem et mandatum edere et legationem; ul cum hæc potuerimus advertere, in judicio nobilitatis tuæ noverimus quid possimus respondere. Et alia manu. Montanus episcopus salva appellatione recognovi. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicœ dixit. Satis longum est a causa, et præter hanc causam illa velle repetere quæ hujus judicati tenor in statum inquisitionis suæ omnino non quæsivit. Et alia manu. Recognovi. Montanus episcopus dixit.Tuæ actionis est quod flagito. Et alia munu. Montanus episcopus recognovi, salvo provocationis effectu. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Definitiva est judicis qui praesidet sententia, ad quid nos ad hodiernum diem distulit, satis pudoris esse debere, hoc si transimus quod de causa judicamus

Si negaremus nos petisse collationem, imperatoris A

64. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Non hoc quæri voluit clementissimus imperator. Causam dissidii et erroris jussit inquiri. 65. Montanus episcopus dicit. Sed clementissimus imperator rescriplo suo eosdem publicavit, legationem inseruisse.,Unde quia etiam ipse hanc faeultatem nobis tribuere voluit pro clementia sua ut hoc 299 in judicio requiramus, oportet eosdem et mandatum proferre et legationem, ut sciamus quid idem in eodem textu fortasse fuerint ementiti; ut tum demum his omnibus pertractatis, noverimus personarum meritum; an valeant honoribus suis integro ordine respondisse. Et alia manu. Montanus episeopus salvo provocationis eflectu recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dirit. Legationi

B eos consensisse universi concilii et subscriptionis

tenor evidenter ostendit. Denique ad integram confirmationem , cum omnium subscribentium nomina legerentur, sanctitas vestra dixit sibi hoc plene non posse suflieere, nisi etiam omnes advenissent, ut io præsentiarum positi, utrum ipsi subscripsissent atque mandassent, propriis professionibus indicarent. Montanus episcopus dixit. Personas eorum flagito qui mandatum dederunt ad clementissimum imperatorem, non eorum qui hodie ad hoc judicium pervenerunt. Unde, vir sublimis, oportet istos quam refugiunt actionem in judicio nobilitatis tuæ prodere. Jam ergo prodant mandatum, prodant et legationem, ut cum his recensitis adverterimus qui iisdem comumendarint, valeamus eorum objectioni

nos ipsi. Et cum diceret, (Et alia manu. Recognovi. C bus respondere. Et alia manu. Montanus episcopus p. £ piscop

Montanus episcopus dixit. Tuæ actionis est quod flagito, tu fundamentum causæ constituisti, tu ad imperatorem confugisti. Oportet ergo me et mandatum repetere et legalionem, quibus usus sis verbis; ut cum hæc omnia in judicio nobilitatis tuæ a nobis fuerint pertractata, tum deumum quid utilitati nostræ conveniat, valeam respondere. Et alia manu. Montanus episcopus salvo provocationis effectu recognovi. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit, Professionem tuam tu superare non potes. Unde recessisti cognosce. Omissa repetere non potes. Et alia manu. Recognovi. Augustinus episcopus Ecclesiæ cathelicæ dixit. Quid flagitas quando petierim, cum videas quando venerim? Quid quæris utrum petierim, cum universum catholicum præsens in hac urbe consilium mundatum dederit, mandato subscripserit, subscriptiones præsens te instante cognoverit ? Niliil hic aliud quam moræ inquiruntur, quia contra Ecclesiam universam Dei testimoniis commendatam, nihil est quod dicatur. Et alia manu. Recognovi.

63. Montanus episcopus diacit. Scriptum sit, partema adversam moratoria innectere, cum quod a nostris partibus flagitatur non produnt. Ac per hoc si v0lunt eamdem moram de medio tolli, prodant quod flagitamus, prodant mandatum, prodant et legationem ; tum deinde ad merita negotii veniemus. Et alia manu. Montanus episcopus §alvQ provocationis effectu recognovi.

[blocks in formation]

nostra, quibus universale concilium mandavit, dis- A demonstrandam Evangelium proferamus. Et alia

putationem ab imperatore præceptam ita firinavit, ut ne ipsi quidem dubitare possint, in quorum adspectibus processerunt omnes qui mandaverunt. Et alia mauu. Recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Petisse nos collationem quis negare potuit aut potest? Et alia manu. Recognovi. 69. Emeritus episcopus dixit. Quid petisti ? Quem misisti ? Dic nomen , quæ mandasti ? Et alia manu. Emeritus episcopus salvo appellationis effectu recognovi. Possidius episcopus Ecclesiæ catholicae dixit. De causa loquere, mandatum audisti. Recitetur identidem , et responde, si habes quod dicas. Superfluis immoraris. Et alia manu. Recognovi. Petiliamus episcopus dixit. Quem misisti, quid mandasti, quid

manu. Recognovi. 75. Petilianus episcopus dixit. Ecclesiam catholicam penes me esse , el pura observatio nostra facit, et vitia vestra atque flagilia vestra. Omnis Ecclesia Dei pura, sancta , sine macula et ruga esse debebit. Quare igitur, ul ad hujus disputatioiiem rei possimus descendere, et congruo tempore testimoniis Dominicis, ut prius est, quod de te flagito, si non diffidis, maxime cum id agat causæ justissimus cognitor, ut quidquid agendum sit populo publicetur. Mentitum te igitur clementissimo imperatori sat coiistat, cum dubitas proferre quid dixeris, quid egeris, quid mandaveris, quid susceperit ille legatus, quod mandatum acceperit, quid peregerit. Noverit

egisli advertere debeo. Non enim clanculo tibi licet B hæc conscientia populi , sciat universa provincia,

suggerere, quod postea non debeat publicari. Et alia manu. Pelilianus episcopus sine præjudicio appellationis nostræ recognovi. 70. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Qua ratione legatorum nomina postulentur igmoro, cum collationem tantum poslulatam esse et collationem fuisse concessam, sicut superius interfatus sum, principalis sanctio diligenter ostenderit. Unde sanclitas vestra jam ad negotii interna venire dignetur, quatenus veritas elucescat. 71. Montanus episcopus dirit. Sed clementissimus imperator me inagis instruere voluit quid de adversariis nostris requiramus, dum utique eorum legationem publicat. Et alia manu. Montanus episcopus recognovi salvo provocationis effectu. 72. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dia:it. Separationis et dissensionis tuæ ab Ecclesia universali, quæ toto orbe diffunditur, causas expone. Et alia manu. Recognovi. 73. Montanus episcopus dixit. Legatur ad locum, si legationem eorum non publicavit clementissimus imperator. De hac re, de hac causa me voluit disputare , eorum legationem in judicio voluit publicari. Ab statutis clementissimi imperatoris non est deviandum, faciendum est satis in hoc loco clementissimo imperatori : siquidem de eorum legatione in judicio publicata nos voluit pertractare. Et alia ma

mu. Montanus episcopus, manente appellationis nostræ effectu, recognovi.

hoc acta ista quæ controversa plene contineant, sciant vos apertissime de mendacio vestro diffidere, morasque iunectere actioni, ne ad veritatem aliquando vestris praestigiis nebulisque obstantibus veniatur. Et alia manu. Petilianus episcopus salva appellatiotie nostra recognovi. Vincentius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quod nescis an petiverim , quomodo reprehendis ? Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus dirit. Petisse se confessus est. Et alia manu. Petilianus episcopus, salva appellatione nostra, recognovi. 76. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicae diacit. Ecclesiam 300 Catholicam apud se esse teslatus est. Hanc voluimus residente nobilitate tua testimoniis edoceri. Publicel quod promittit, ut aut in ejus apertam veritatem noster consensus accedat, aut patiatur monstrari luce clarius veritatem, et tandem aliquando ab errore desciscens cedat veritati congrue pro salute, qui cogitat in errore vincere contra salutem. Et alia manu. Recognovi. Petilianus episcopus dirit. Ut possimus facere hæc, prius fac quod de te flagitamus. Et alia manu. Petilianus episcopus sine pr;ejudicioappellationis nostræ recognovi. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dirit. Si ordo gestorum flagitat, publicamus. Et alia manu. Recognovi. 77. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Cum legationis formam demonstrarit augusta præceptio, cur legatorum nomina postulentur ignoro.

74. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. D An invictissimum principem aliquid contra rationem

Hoc clementissimus non censuit imperator; sed id partibus dignatus est statuere , ut ab utrisque partibus electis episcopis, veternosum errorem tandem aliquando propter salutem populorum et animarum in medium prolata veritas monstret. Et alia manu. ltecognovi. Petilianus episcopus dixit. Lege utrum hoc petiveris. Et alia manu. Petilianus episcopus salva appe!latione nostra , recognovi. Fortunatianus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Cæterum superfluis immoramini , Catholicam monstramus Ecclesiam de Lege, de Prophetis, de Evangeliis, de Psalmis, de omnibus divinis testimoniis. Contra hoc a vobis profertur mandatum. Publica. Tecum ad Ecclesiam

dixisse vestra sanctitas putat? Cum ad causam peragendam personæ videantur expressæ atque firmatae , cur nunc legationis mentio fiat, necdum potui diligenter advertere, vel cur legatorum nomina postulentur ignoro. Unde tandem aliquando amotis superfluis, negotium propoiiatur. 78. Emeritus episcopus dixit. Mandatum quod recenti negotio recitatum est, actis videtur insertum. Quid autem per legatos suos mandaverint insinuare noluerunt. Et alia manu. Emeritus episcopus salvo effectu appellationis nostræ recognovi. 79. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Collationem postulatam evidenter recitata

[ocr errors][ocr errors]

v

principalis sanctio declaravit, hancque fuisse conces- A pro sua censuit voluntate. Nos quoque secundum

sam constat. Et quoniam in unum sanctitas vestra de delectis ab utraque parte qui negotium possent actitare convenit, quæso vos ut tandem proponere negotium, et peragere atque explanare dignemini. Emeritus episcopus dixit. Hoc ipsum dicat quod præstantia tua sua interlocutione signavit. Et alia manu. Emeritus episcopus salva appellatione nostra recognovi. 80. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Hoc olim clamamus ut fiat. Collatio postulata est , collatio concessa est, causa collationis utrique venimus. Jam tandem fiat, quod et petitum fatemur et concessum esse ipsa concessio declaravit. Et alia manu. Recognovi. Emeritus episcopus dixit. Postula

eorum petitionem , ut dicunt, quam nunc in judicio negant, quam approbare nolunt. Et [cum diceret, (Et) alia manu. Emeritus episcopus, salva appellatione nostra, recognovi]. Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Non negamus. Et alia manu. Recognovi. Emeritus episcopus dixit. Quam publicare detrectant, provinciis nostris acciti, conflictum quem se proponere pollicentur, refugere nos non debere omnino profitemur. Igitur quoniam nihil de re, niliil de causa, nihil de persona actum est , cum primitus illud debeat ventilari utrum petierint, per quos pelierint, vel quid petierint, quare id sileant, quare non publicent, advertit sublimitas tua. Si concordant petitiones, debentin judicio ventilari. Si neutrum

tam esse dixit. Per quem petiit ? Et alia manu. Eme- B volunt, unius debent facere cessionem. Si ad prioris

[blocks in formation]

stat fuisse postulatam, cui me judicem idem clemen- D 88. Alypius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Suf

tissimus princeps voluit residere. Unde quoniam de personis legatorum nihil inquirere præceptus sum , nec excedere me posse præcepti formam vestra sanctitas mecum melius recognoscit, dignamini tandem aliquando negotium proponere, ut et ipsi veritati et principali jussioni satisfactum esse in omnibus videatur. 85. Emeritus episcopus dixit. Quid secreto agalur intelligis, vir spectabilis, dum rem in medio positam et pene ipsa luce clariorem volunt nebulis obligare. Collationem imperiale præceptum inter partes fieri ,

ficit jam rescripti recitatio. Agnoverunt quid voluerit 301 inter nos discuti clementissimus imperator. Removeantur superflua, ad causam veniamus. Considerandum est enim quid agat pars diversa; videlicet, quemadmodum priore judicio longitudine præteritorum gestorum prætendit dilationem, ita etiam hodie desiderat superfluis codices onerare, ut item causentur de mora describendorum vel edendorum gestorum. Et alia manu. Recognovi. Montanus episcopus dixit. Tu moras innectis, cum non profers quod nos a te flagitamus. Et alia manu. Montanus

(1) Agoga. Plinius lib. xxxiii, c. 4, de modis auri quærendi agens, Agogas vocari ait fossas quæ in episcopus prosecutionem meam recoguovi , salvo A tro hoc interfari dignala fuerit præstantia tua. Et alia

plano cavântur, in quas aurum profluat, BALUZIUS.

[graphic][graphic][graphic][graphic]

provocationis effectu. 89. Petilianus episeopus dixit. Proxime præterita cognitione atque controversia, quamvis ante causæ prineipiuin ventilatum, non nostro vitio neque n0stra petitione dilationem proveuisse manifestum est, sed humanitate judiciorum tuorum, quam non poteras denegare: quippe cum exceptores onerati longitudine controversiæ ac prolixitate, id etiam professione sua responderint. Unde quoniam ista peracta sunt, sed fecit inde hodie mentionem, ideo hæc volui replicare, At nunc eosdem nunc moras innectere, eosdem in præsenti actione obtendere nebulas, ne ad eorum mendacia veniamus, ipsa eorum taciturnitas monstrat. Loquuntur enim, cum tacent, se vereri id proferre quod clementissimo imperatori inentiti sunt.

$i igitur freti sunt bonæ petitionis voluntate atque .

ordine, quid eam dubitant ventilare ? Et quoniam potestas tua meminisse dignatur id priore controversia agitatum, ut aut jure publico agerent, aut legis dominicæ auctoritate descenderent disputare, idque suo mihi promisere eonsensu, nobilitas autem tua id sibi exceperit, a legibus tolli se minime oportere, tuarum partium est, vir nobilis, id tenere quod legum est; illorum autem est promissa necessitas, ut lege divina debeant experiri. Si igitur apud te legibus publicis agitur, quoniam tu hisdem præsidere te professus es, exige quod leges habent. Si autem disputatio legalis in medium mittitur, interrogo te hic qui desideras disputare, quid petieris, quid egeris, quid contra me dixeris: quem si invenero vera diTxisse, necesse habeo ejus legis disputationem committere. Si autem cognovero a perfidia atque mendacio te cœpisse, necesse est ut tuam personam longe prorsus evitem. Quid enim mihi prodest docere mendacem? Quid mihi prodest refragatori ac refragauro reddere rationem? Ei alia manu. Petilianus episcopus sine praejudicio appellationis nostræ recognovi. 90. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Collationem a Catholicis tantum postulatam fuisse relecta imperialis sanctio declaravit, 91. Petilianus episcopus dixit, Catholicos nos esse acta conlineant. Et alia nuanu. Petilianus episcopus recognovi. 92. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Necesse est me eos [eo] nomine appellare, quo eos appellari voluit clementissimus imperator. 93. Petilianus episcopus dixit, Ante causam inane nomen est illis. Etiam de ipso nomine erit disputatio nobis atque contentio. Tum demum obtinebit hoc nomen qui fuerit inventus esse Christianus. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi. 94. Marccllinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Certum est post habitum conflictum eos Catholicos nuncupandos, apud quos veritas fuerit deprehensa. Ego autem etiam in hac parte formam neceSSe habeo sequi præceptionis augustæ, in qua Catholicos eos appellare dignata est. 95. Petilianus episcopus dixit, Sine præjudicio nos

manu. Petilianus episcopus recognovi, salvo nostræ appellationis effectu. 96. Marcellinus vir clarissimus tribunus et motarius diacit. Sanctitas vestra, si eos falso hoc nomine asserit nuncupatos, negotium proponere tandem aliquando dignetur; quatenus de præsumpto nomine, si potuerit comprobari, pars e diverso consistens in omnibus confutetur. 97. Emeritus episcopus dixit. Magnis actum est voluminibus, et respondere noluerunt, tenentes apud se quodam præjudicio voluntatem, he satisfacerent judicatis. Et cum diceret. (Et alia manu. Emeritus episcopus, salva appellatione recognovi.) Augustinus episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quibus judicatis?

B Et alia manu. Recognovi. Emeritus episcopus dixit.

Vel illud revereutiæ ac patientiæ judiciorum præstare dignentur [ut respondeant] utrum petitoris loco adsistant, utrum ipsi proponant, utrum ipsi nos in judicium vocent; ut cum ex eorumdem responsione vel hoc cognitum fuerit, ad eorum propositiones respondere valeamus. Et alia manu. Emeritus eyiscopus, salva appellatione, recognovi. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Respondeatur objectis. 98. Augustinus episcopus Ecclesiœ catholicæ dixit. Ecclesia, quod audire non vultis, et necesse est audiatis, quoniam tot testimoniis et divinis eloquiis proclamatur toto terrarum orbe diffusa, cujus communionem videmur tenere, falsis criminationibus a vo

C bis appetita est. Unde exstitit vestra separatio, quam

dolemus. Istæ criminationes quibus insectari soletis Ecclesiam toto, sicut promissa est, orbe diffusam, hoJie audire volumus utrum veræ sint. Si enim veræ sunt istae criminationes quas Ecclesiæ memoratæ objicere consuestis, si eam pollutam, maculatam, eversam, destructam, et exstinctam nescio quibus nostris criminibus demonstrare potueritis, supererit ut quæramus utrum apud vos remanserit, quam ubique perisse clamatis. Si autem illa perire non potuit, superest ut eam vos agnoscatis, et litem tandem aliquando finiatis, Et alia manu. Recognovi. Marcellimus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Accepistis prosecutionem partis adversæ, cui respondere dignamini.

D 99. Emeritus episcopus dixit. Putoimportunum esse

alienam causam velle defendere, el id in medium negotium mittere, quod præter ruborem non potest unusquisque sine mandato in judicio ventilare. Possem enim nunc asserere et clamare adversus istos universum orbem reluctari, reniti. Non vobis mandavi, ab hujus cognitionis eventu longe mea posita est conscientia. Ego agnosco victorem, Quicumque justis legitimisque ex causis Christianus fuerit approbatus, ille meus est catholicus, illi hoc nomen imponitur, ille debet sibi hanc regulam vindicare; quamvis ipsa Catholica, quæ nunc pro præscriptione partis adversæ quasi in fronte quadam rite adversum nos temperari cognoscitur, medium esse debet: et iu

« PoprzedniaDalej »