Obrazy na stronie
PDF

implere solertia ; id ante omnia servaturus, ut ea A quoniam libenter assensum tribuit clementia princi

quæ circa Catholicam legem vel olim ordinavit antiquitas, vel parentum nostrorum auctoritas religiosa constituit, vel nostra serenitas roboravit, novella subreptione (In Cod. Theod. superstitione) submota integra et inviolata custodias (In Cod. Tlieod. custodiri præcipimus ). Ut sane adminicula competentia actibus tuis deesse non possint, viros spectabiles proconsulem atque vicarium serenitas nostra commonuit, ut si propriarum dignitatum statutn cupiunt retinere, si apparitionem suam extrema declinare supplicia, tam ex propriis officiis, quam ex omnium judicum apparitione, abunde necessarios faciant deputari. Erit jam sollicitudinis tuæ, si quid ulla cognoveris arte differri , missis relationibus indicare, ut negligentes puniat digna correctio. Omnia sane quæ vel in unum episcopis congregatis disputatio completa firmaverit, vel desistentibus forte statuerit circa contumaces lata sententia, te referre conveniet; ut quid ad confirmandam Catholicam fidem præceptio nostra profecerit, celerius possimus agnoscere. Et divina manu. Wale, Marcelline carissime nobis. Data pridie IdusOctobris Ravennæ. Warane W. C. Consule (Consulatus ex Cod. Theod. adjectus). 5. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diacit. Recitata venerabilis lex gestis præsentibus inseratur, cujus definitio evidenter apparuit , unde nunc edictorum meorum per ordinem forma recitetur (Aug. Brevic. Collat. 1 diei, c. 2). Martialis exceptor recitavit, Quid clementissimus

palis, et concilium fieri intra Africam universale decrevit utriusque partis (Addendum videtur episcopis) juxta poscentibus, huic me disputationi principe loco judicem voluit residere. Unde cunctos per Africam tam Catholicæ quam Donatianæ partis episcopos hujus edicti tenore commoneo, ut intra tempus lege præscriptum, id est intra quatuor menses, qui dies intra diem kalendarum Juniarum sine dubio concludetur, ad civitatem splendidam Carthaginensem concilii faciendi gratia convenire non differant, ne eam partem de merito propriæ fidei appareat judicasse (f. dubitasse), quam defuisse constiterit. Universos etiam cunctarum provinciarum curatores, magistratus et ordinis viros, necnon et actores, procuratores, vel

B seniores singulorum locorum, pari admonitione con

venio, sub propriæ existimationis dignitatis reatu salutisque periculo, quatenus in civitatibus locisque in quibus consistunt utriusque partis episcopos convenire, vel sub gestorum confectione, vel sub cujuslibet scripturæ documento exstante, festinent : ita ut si ipso in tempore in civitatibus non potuerint inveniri, per rura etiam perquisitis tam imperialis præcepti forma, quam tenor hujus innotescat edicti, quatenus intra hos quatuor menses ordinum relatione cognoscam , singularum partium voluntatem. Illud etiam scire Donatianæ partis episcopos volo, si quis eorum affuturum se esse responderit, Ecclesiam sibi primitus cum omni jure suo quæ forte a Catholicis juxta præceptum imperiale retinetur, sine ali

princeps dominus noster Ifonorius pro catholicæ fi- C qua dilatione per viros ordinis mox tradendam (6).

dei confirmatione deereverit, antelatorum apicum ' tenore monstratur : legationem siquidem venerabilium episcoporum libenter accipiens Africam suo devotam semper imperio vario religionum genere diutius inquietari decolorarique non passus est: studio namque pacis et fidei tantorum dissidia populorum ex antiqua persuasione venientia veritatis voluit manifestatione sedari, ut quos sedare principalibus a se sanctionibus prorogatis ac trahi ad unam fidei sententiain non posse pervidit, habita utrarumque partium disceptatione revocaret. Cunctos etenim tam Catholicæ quam Donatianæ partis episcopos in unum voluit congregari, ut lectis ab utraque parte peritioribus viris, certæ fidei veritate discussa, superstitio

Si vero omnes vel singuli in locis suis positi se adfuturos esse responderint, et Ecclesias et ea loca quæ eorum fuisse vel eos tenuisse constiterit, per supradictorum ordinum instantiam eorum juri dominioque reddenda , ut reformato iisdem primitus statu , disputationis inchoetur imitium. Et quoniam tanti mihi negotii summam committere voluit augustissimus princeps, illud me quoque fateor libenter accipere, ut si de mea persona aliquid cunctationis affertur, alium mecum judicem quem ipsi delegerint Donatianæ partis et fidei, vel superioris vel similis dignitatis residere non abnuam. Sive autem cum alio sive solus in hoc negotio judicaturus interero, nihil aliud me, nisi quod allegationes partium exa

nem ratio manifesta convincat : quatenus quicquid D minatæ potuerint demonstrare et quod veri invenepria 248 redituros: quod me et per tremendum A intelligant interesse, ut si qui ex disputantibus utrin

illud est quod pro suis partibus æstimat unusquisqiie posse competere, proferatur in medium , et sic germanæ, vel sero, fidei lux clarescat. Consona siquidem utriusque partis petitio ad hanc principem sententiam provocavit. Nam sicut a Catholicis muper collatio postulata est ; sic ante brevissimum tempus Donatistarum episcopos in judicio illustrium potestatum collationem postulasse non dubium est. Et

(6) Ecclesiam sibi primitus, etc. Id concessum Donatistis a Marcellino sine jussu imperatoris scribit August. in Brev. Coll. diei A, c. 2. In eo edicto Busilicas sine jussione imperatoris reddidit Donatistis qui

se pollicerentur esse venturos, ut eo modo eos ad con[erendum etiam beneficiis invitaret. Testimonio Aug.

rit fides, per admirabile mysterium Trinitatis, per Incarnationis dominicæ sacramentum, et per salutem supramemoratorum principum judicaturum me esse promitto. Nec illam sane partein potui relicere, quatenus noverint sive pro Donatistis, sive pro Catholicis fuerit lala sententia , in nullo se Donatistarum episcopos aliquam molestiam esse passuros, sed liberos, et ab omni injuriæ genere alienos ad proastipulatur etiam ipse Marcellinus in edicto dato adversus Donatistas post collationem. Ecclesias quas eis humanitate mea absque imperiali præcepto usque

ad diem sententiæ constat indultas, Catholicis tradere sine ulla dilalione festinent. BALUzius.

judicii diem, et per sacramenta superius memorata, ita facturum esse polliceor. Omnes autem qui ad singulas provincias fuerant destinati , iioverint in nullo se quemquam deinceps Donatistarum aliqu^tenus convenire debere : vel aliquam iisdem superioris executionis molestiam generare , ni malunt pro contemptu recentioris præcepti subjacere vindictæ. Erit autem omnibus Donatianæ partis hominibus, de eorum qui missi sunt concussionibus et deprædati0nibus, si quas forte admissas esse noverunt, liberum ' conqueri, ut in eos probata criminum qualitate, ultio digna procedat. Et alia manu. Proponatur. 6. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius divit. Lectum edictum gestis præsentibus adhærebit,

que septenis conferre consilium cum suorum quoque voluerit, cum eodem illic seccdat in parte:m , atque ibi communicata patienter ratione tractandi, proprium revertatur ad locum, fidem servaturus officii, ut alter, cui id necesse est, tacendo audienda commendet; alter cui id munus est, loquendo suscepta confirmet. Erit autem collationi aptissimus locus Thermarum Gargilianarum, in quem die kalendarum Juniarum eosdem episcopos solos qui designati sunt oporteat convenire. Ex quo illud profecto perspicuum est, eo nullum penitus populi fieri debere conventum, quo nec ipsos universos confluere sinatur episcopos. Nam cum patientia disputandi quae soli amica silentio est, omnem catervatim agminis stre

quo constat me evidentius obtulisse, ut si placeret B pitum perhorrescat, nihil interest, utrum eam con

electus a vestra parte mecum alius cognitor resideret: qui si præsto est, introire dignetur. 7. Petilianus episcopus dixit. Non decet nos cognitorem eligere alterum, qui non petivimus primum. Et alia manu. Recognovi. 8. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Evidentissime præceptionis augustæ tenore declaratum est collationem non cognitorem fuisse postulatum, et arbitrio suo meæ mediocritatis judicium delegisse : cui necesse est me omnibus modis inservire, cum et sanctitatem vestram ideo convenisse manifestum sit, ut satisfieret imperialibus constitutis. 9. Petilianus episcopus dixit. Salvis omnibus quæ

gestio populorum, an episcoporum turba præpediat. Igitur episcopi memorati soli in prædictum locum tempusque conveniant : ita tamen ut reliqui omnes utriusque partis episcopi ante diem qui prædestinatus examini est, ratum se habituros quicquid a septenis utrimque coepiscopis suis fuerit actitatum, epistolis ad meam dicationem currentibus utrinque designent. Quibus epistolis tamen etiam testimonium omnes apud me propriæ subscriptionis adjungant. AEquissimum namque est, ut eorum universa collatio rata futura promittatur ab omnibus, qui eliguntur ab omnibus. Nullus ergo vel laicus, vel episcopus ultra numerum præstitutum in illum tranquillissimum concilii locum contra prohibitum moliatur ac

compelunt nobis, et de persona et in causa, propo- C cedere, quin potius etiam plebes suas pia quietis ac non solum oportere, verum etiam expedire servari, A sisse profitebuntur epistolæ, primalium tantummodo

nant ii qui ista elicere meruerunt. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi.

Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius diaeit.

Salvis atque incolumibus universis quæ legibus deferuntur, edictorum per ordinem, sicut et prius statui formæ recitentur. M0. Martialis exceptor recitavit. Magnitudo hujusce negotii, quod de veritatis ac religionis agnitione suscipitur, etiamsi parum momenti sui libraretur examine, convenerat tamen ipsa disceptantium gravitate atque auctoritate pensari. Nulli enim habetur ambiguum , quanti sit ponderis causa, quæ inter episcoporum est discutienda personas. Sed cum mihi cognitionem disceptationis hujusce crediderit

augusta dignatio, eisque judicem dederit, quibus D

inferiorem me esse , pro tanti nominis veneratione cognosco, fidei sollicitudinis meæ hac consideratione prospexi, ut de meo vellem judicio judicari. IIujus igitur auctoritate propositi omnes utriusque partis episcopos censui commonendos, ut ante cognoscant, non amplius quam septenos ambarum episcopos páriium mutuæ inter se disceptationis habituros esse colloquium, quos in officium disputandi suarum partium subrogarit electio : siquidem certum deligi ex partibus numerum præceperit imperialis auctoritas. Aderunt alii quoque septeni, delecti judicio suæ cujusque partis episcopi: qui servata primitus per omne colloquium moderatione silentii, ad hoc se tantum

modestiæ commonitione conveniant, hoc per Ecclesias proprias ante tractantes, quatenns a die disputationis ac loco omnis se multitudo contineat, ut religioso patientiæ magisterio delinitum Christianæ paci populum parent. Non solum enim episcopi, verum etiam rationabilis in hanc sententiam populus consentit, disputantibus supradictis : et ubi major occupatio mentium defixa consistit, de veritate quærentibus , nihil turbidum , nihil tumultuosum nihil denique intempestivum debere prorsus obstrepere. Nam ut quod omnium saluti proficiat, fiat postea publicum, debet discutientibus veritatem præstare ante secretum : a me vero ita per omnia promulganda sententia est, ut in publicam dimissa notitiam toto splendidæ Carthaginis populo judice ponderetur. Ita quippe oculis non solum urbis hujusce, verum etiam universæ provinciæ totus emensæ disputationis ordo pandetur, ut tam prosecutiones disputantium episcoporum quam prosecutionum mearum series subsecuta, digestis in publico voluminibus explicetur. Haec enim in judice securitas fidei est, ut de se non timeat judicari. Ut igitur in eliciendæ veritatis examen non inserpat aliquatenus calumniosa suspicio, lucemque perspicuam quam mentibus publicis probationum evidentium fides absoluta purgabit, nullis penitus nebulis causatio cujuslibet partis obducat; id etiam contra suspicionum fucos et commenta fallendi necessario provisum. Noverint omnes

scilicet ut interfalibus meis me primitus per omnia subscribente, etiam omnes disputantes episcopi suis in scheda prosecutionibus universi absque ulla prorsus excusatione subscribant. Exigit enim meritum fidei, ut adversus eum qui assertionibus suis perfidum forte subducere tentarit assensum et inficiari quæ dixerit, etiam testiinonii sui consistat auctoritas; ubi soli proficit victoria veritati. li autem qui excipiendi funguntur officio præter eos qui dicationi meæ de publicis præstolantur officiis, etiam quaterni de singulis partibus ecclesiastici alteriiis debebunt adstare notarii: quorum fides ne qua vacillet ambage, quaterni episcopi partium singularum delecti su0rum judicio præponantur, ut eosdem exceptores ac

episcoporum subscriptione signentur. Sufficit enim illis epistolis universalem (ut ita dixerim) subscriptionem episcoporum omnium cohærere, quibus totum disputationis ordinem conferentium septenorum, ratum se habituros esse promiserint. 11. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Hoc quoque edictum suscipiet corpus actorum. Ne quid autem fidei plenorum videatur deesse gestorum , universa quæ a partibus medio tempore vel scripta sunt, vel intimata judiciis percurrat officium. 12. Petilianus episcopus dixit. Egisti partes tuas vir nobilis, ut et partibus te justum futurum esse promiseris, et auribus publicis popularem. Sed quia hæc

notarios, pervigili ac sollicita observatione custo- B omnia ante causam sunt, non de causa, id primum

diant, quatenus cum eisdem exceptoribus ac notariis egressi per vices, subinde faciant perspicua digeri descriptione quæ dicta sunt, ut nihilominus adhuc episcopis 249 supradictis in disceptatione versantibus, transeat in apices evidentes profligatæ pars aliqua quæstionis , ut confestim ea cum a septenis episcopis subnexa subscriptione , celerem exspectationi publicæ tribuant notionem. Post primum autem collationis diem, descriptioni subscriptionique gestorum, locum diei subsequentis efficiet procrastinata cognitio, ita ut si quid forte præcedenti collationi supererit, in diem tertium recurrat examen. Omne igitur spatium conferendi vicissim diei unius intercapedo distinguet, quo possint in medio gesta su

binde subscribenda describi, memoratorum præsto- C

lante custodia, qui hoc fine suum meliantur officium, non ut aliquid dicant, sed ut dicta custodiant. Donec autem emenso exitu quæstionum , omnes expedita veritas enodet ambages, schedas subinde scriptas pariter atque subscriptas, tam mei sigilli quam illorum octo custodum signabit impressio. Maximianistis etiam edicti hujus innotescet auctoritas, qua sibi ab illo concilio intelligant temperandum , quod inter Catholicos Donatistasque distingui (f. discingui, ut tertiæ cognit. c, 149) omnem dijudicarique conflictum clementium principum præceptio religiosa constituit, nec eis opitulari aliquatenus posse, quod sibi Donatistarum nomine blandiuntur, cum a i)onastistis dicantur esse damnati. Si quis ex istis quæ adversus

tuam petimus potestatem, ut is qui me acciri edictis, qui de meis sedibus evocari, qui me laborem itineris pati inquietavit, petita ut voluit proponai, cur meam desiderarit adesse præsentiam, ut noverim utrum vel quid debeam respondere. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi. 15. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Hæc suo loco et ordine rectius peragentur. Interim quod statui percurrat officium. 14. Romulus exceptor recitavit. Exemplum notariæ Donatistarum. Post consulatum Waranis viri clarissimi octavo kalendas Junias Flavio Marcellino viro clarissimo et spectabili tribuno et notario, Januarius, Primianus et cæteri sinceræ Christianitatis episcopi et catholicæ veritatis. Notum facimus sinceritati tuæ, nos edicto tuo conventos, ex diversis partibus Africæ convolantes, ingressos fuisse Carthaginem xv die kal. Jun. cujus nostri adventus et omnes quos Carthago continet testes sunt, et tua sinceritas non ignorat. Tanta enim vis jurisjurandi tui edicto tuo expressa est, ut exceptis his quos adversæ valetudines corporum in sedibus retinent, aut ægritudo in via comprehendit, nec gravissimos senes annositas, nec prolixi itineris labor potuerit prohibere. Quod cum solum edictum ante causam sufliceret, alterum quoque dignatus es edere, in quo cum multa nos moveant, tum præcipue magnam sollicitudinem facit, quia nos ipsos edicto tuo epistolis nostris adstipulari oportere censuisti, cum hoc nec mos publicus habeat

omnes multifari;e suspicionis insidias provisa solli- D nec judicum consuetudo. Qua de re sinceritatem

cite, constituta fideliter, ordinata diligenter, tenor hujus propositionis amplectitur, (modo) quolibet observare noluerit, non solum quid de causa sua sentiat confitetur, verum etiam quid moliatur ostendit. Sufficit interim cognitori talis prærogativa justitiæ hujus commonitionis circa universos episcopos fecisse populum sibi plebis Carthaginensis testem , quem mox est habiturus judicem. Superest ut ante concilii diem universum hujusce ordinalionis tenorem, utriusque partis episcopi amputata penitus mora missis ad dicationem meam litteris suis impleuuros se esse promittant ; hoc præcipue maturato, ut eædem quibus ad omnia hujusce edicti se consen

tuam plurimum exhortamur, ut prioris edicti fide servata, cunctos nos ad te venire præcipias, ut quamprimum de numero nostro constet, quos adversarii paucos esse sæpe mentiti sunt, ut rite omnibus ordinatis quæ nostris partibus competunt, disceptatio subsequatur; ne aut edicta se tuæ sinceritatis impugnent, aut nobis quicquam præjudicet, ut cum omnes venire præceperis , paucos nunc adesse velle videaris. Hoc enim decet et expedit ut cunctis præsentibus commune negotium pauci loquantur. Hujus Notariæ parem apud nos retinuimus. Et alia manu. Januarianus episcopus subscripsi, Et alia manu, Primianus episcopus subscripsi.

15. Marcellimus vir clarissimns tribunus et notarius A causam superflue et ante merita principalis negotii

dicit. Alterius quoque partis recitetur epistola. 16. Romulus exceptor recitavit. Honorabili ac dilecti$simo filio viro clarissimo et spectabili tribuno ct notario Marcellino, Aurelius, Sylvanus, et universi episcopi Catholici. — Edicto spectabilitatis tuæ, etc. Ertat apud August. t. ii, col. 4S7, Ep. 128 nostræ edit. 17. Marcellinus 250 vir clarissimus et spectabilis tribunus et notarius dicit. Quoniam justitia dictante vel fide semel me spopondisse commemini, quidquidcum utriusque partis episcopis gessero in publicam transmissurum me esse motitiam, causa mihi repetendorum nascitur edictorum. Nam cum superioris forma programmatis ea digesta contineat, quibus ordinata cognitio inoffensum sequatur tramitem judicandi ;

supervacua esse noscuntur, neque mihi nostra propositio : neque illorum responsio officere potest , cum, salvis omnibus ante causam nunc limen ingressi judicii, quæ sint merita negotii definire valeamus. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. 21. Marcellinus vir clarissimus tribumus et notarius dixit. Constat de causa nihil penitus mutilatum, cum ea tantum quæ ante scripta vel gesta sunt, præceperim, recitari. Unde quoniam certus a partibus numerus constitui debere præceptus est, utrum edicto

' paritum sit, sicut superius interfatus sum, venerabi

litas vestra intimare dignetur. 22. Emeritus episcopus dixit. Admoniti quidem integritatis tuæ edictis, omnia integra et illibata causæ

necessarium esse censueram, quid super eodem pars B servabimus. llanc causam, si tempus, si dies patitur,

utraque sentiret, edicto ab universis episcopis flagitare : quid dicationi meæ partim per notoriam, partim per epistolam rescribentes, quid super conditionibus nuper propositis sentiant intimarunt. Cujus vel epistolæ, vel notoriæ quemadmodum se forma con1ineat, offerendum publicis obtutibus judicavi, ut quid vel præcedentis edicti textus exegerit, vel singularum partium responsione relatum sit , ubi totius populi considerarit agnitio, qualiter se habeat examinantis intentio perspicue possit advertere. Qu0 indito, idem recitavit. 18. Honorabili ac dilectissimo filio viro clarissimo et spectabili tribuno et notario Marcellino, Aurelius, Silvanus el universi episcopi Catholici.— Multum nos sollicitos reddidit notoria vel litteræ fratrum nostrorum, etc. Extat apud S. August., tom. ii, col. 490, JEpist. M 19 editionis nostræ. 252 19. Marcellinus rir clarissimus tribunus et notarius dixit. Evidenter apparuit edicio dicationis me;e numero præstito quem ex omnium voluntate susciperent, curam negotii peragendam , quoniam id etiam sacratissimam legem voluisse ejus recitatio patefecit. Et quia Catholicos episcopos ad edicli tenorem consensisse monstratum est, utrum etiam episcopi partis alterius de hac re satisfecerint, vel utrum nunc satisfacere velint, inlimare dignenlur. 20. Emeritus episcopus dixit. Acta est, ut arbitror, causa et adhuc conflictantium non est statuta persona. Tibi enim, judicum verissime, nihil aliud in

intimamus. Scimus enim et edicto spectabilitatis tuae, et sacri Veno*s rescripti, intra quatuor menses causam dedere finivi. Si iste est dies, veniamus ad causam. Non possumus etenim quicquam de meritis disceptare, nisi primo de die fuerit judicatum. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. 25. Marcellimus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Ex edicto secundo diem coguoscere potuisti, qui dies kal. Juniarum videtur esse constitutus, quoniam hunc esse hodiernum etiam suggestio patefecit officii, et recitatio monstravit edicti. Superest , utrum de ordinando negotio a vestris partibus eligendisque personis satisfactum sit, intinetur. Siquidem in confusa multitudine, certa non possit esse per

C sona, cum hoc constet etiam legibus definitum.

24. Emeritus episcopus dixit. Dieim negotii uirum terminus edictalis incluserit, an forma imperialis præcepti, nobilitatis tuæ debet judicio definiri. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi.

25. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius di.rit. Ex edicto dies est constitutus, secundum farmam judicii principalis; el quoniam non est in his diutius immorandum, superest ut in electione satisfaciatis cœleslibus constitutis.

26. Emeritus episcopus dirit. Forma praecepii lalis est, ut intra quatuor menses causa dicatur. Si secundum hanc formam sublimitatis tuæ edictum est constitutum, superest ut suggerente officio in medium causa mittatur. Et alia manu. Emeritus episcopus re

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Africam fecimus testem ; qui 'si non adessemus, jam A dixit. Ne quid inordinate fieri videatur, quoniam hoc

pars adversa sine dubio flagitaret in contumaces dicendam esse sententiam, tempusque jam fuisse definitum, quo nec post venientibus agere quicquam aut respondere licuisset. Si igitur vir nobilis mediam semper libram judicii tui suspensam ita tenes ac regis, ut nullam in partem vergat aliquid gratiam illam qua tibi conditionem atque præceptum imperiali auctoritate cognoscis esse permissum, ut ferre possis in contumaces sententiam : nunc te judiciali illo motu illa quæ pura cessura animadvertere oportebit, contra hanc partem te ferre judicium, quae destitit, quæ non adfuit, quæ delectata est laboribus meis, quæ in hoc quoque mihi insultavit, ut diu chorus iste sanctissimus senatus cœlestis spectaret judiciituiauctoritatem, excubaret pene quotidie, ipsaque Dei, quæ sacra sunt, sine sollicitudine non gessisset. Feras igitur quæso judicium, promasque sententiam, non dico acriorem quam adversum me ferre potueras, sed quam tibi leges et imperiale praeceptum intimant, quamque præcipiunt. Non enim fas est, ut qui contra nos posses ferre judicium, nunc contra adversarios meos sententiam valeas denegare. Et alia manu. Petilianus episcopus recognovi. 30. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Sanctitatem atque peritiam tuam latere non credo id imperiali præceptione fuisse constitutum, ut ea pars quæ trini edicti conventione adesse noluisset, sententiam contumacis incurreret. Perpensa enim clementissimus imperator moderatione constituit ut

si longinquitate itineris quarto mense partes ad C bus denegari :

constitutum locum venire minime potuissent, duorum mensium induciæ præstarentur. Quam 253 quidem rem ne alicujus partis querela videretur existere, videor custodisse. Unde de tempore, quoniam magis forensis est quam episcopalis objectio, quæ quidem nec in publico judicio secundum formam imperialis præcepti prævalere potuisset, cum partes utraque observasse sat clareat, sicut superius interfatus sum, utrum electi sint qui peragere possent ex omnium voluntate negotium, intimare dignamini. 51. Emeritus episcopus dixit. Causæ præscriptio est judicis sermo, servari forensem usum consuetudinemque jurgandi inter episcopos non oportere nutare illam versutiam legum jurisque controversiam, ubi de fidei statu et de totius sanctitatis disceptatione tractatur. Quod quidem castis et bene credulis auribus accipimus, vir spectabilis: sed ne forte in perniciem nostram ista replicentur, jusque transeat ad adversarios iterum confligendi, adseraturque nobis hoc juris præcepto servato : in hane formam legis consentire debes, hoc ipsum judiciaria auctoritate defige, episcopalis nos moris regula sanctitati adesse debere, ut non præstigiis juris, neque ligaminibus cujusque facundiæ, sed Testamento novo ac veteri, quod instituit Deus, quod sacravit Dominus Christus, causa possit audiri. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. 32. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius

et ipsum veritatis regula continetur, et legum dictat auctoritas, prius est ut personarum numerus designetur : tunc demum ea quæ partibus competunt, per eos qui firmati fuerint rectius peragentur. Ne hæc inter incertas personas videantur infirma. 55. Emeritus episcopus dixit. Cum omnes qui mandaturi sunt adstare videantur, magisque persona præsentium quam sermo teneatur absentium, quid est quod potest movere judicia, cum statutis omnibus quæ primo ex lege descendunt, quæque initium causæ facere consueverunt, tunc demum ad electionem defensorum secundum edictum sublimitatis tuæ arbitrium veniamus? Et alia manu. Emeritus episcopus

B recognovi.

34. Marcellinus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Numquam habere potuit certam multitudo personam, cum hoc etiam in publicis actionibus atque corporibus soleat custodiri, ut per ordinatas atque firmatas ( personas ) omnia peragantur. 55. Emeritus episcopus dixit. Teneo fidem tuam, vir sublimis, nihil mihi de juris lege præscribi, ubi agitur de fide. Et alia manu. Emeritus episcopus recognovi. 36. Marcellinus vir clarissimus tribunus et motarius diacit. Interlocutio mea non jus cessare debere, sed forensem contentionem apertissime definivit. Neque enim possunt aliqua quæ competunt partised si hoc ulrarumque partium consensus habet, ut nihil de jure publico, sed omnia Ecclesiasticis regulis, id est novi et veteris Testamenti testimoniis peragantur, pars utraque designel. 37. Petilianus episcopus dixit. 0ptimus moderator. Et alia manu. Petilianus Episcopus recognovi. 58. Aurelius episcopus Ecclesiæ catholicæ dixit. Quoniam secundum N. t. edictum non omnes nostri collegæ adsunt, illi obtemperantes edicto, et voluntas cunctorum mandato continetur, jube hoc idem mandatum ab officio suscipi et recitari. Et alia manu. Recognovi. 59. Emeritus episcopus dixit. Si jubes, compelit

D eausæ per integritatem tuam. Et alia manu. Emeritus

episcopus recognovi.

40. Marcellimus vir clarissimus tribunus et notarius dixit. Aliud constat esse quæsitum ut utrum a jure publico recedi velitis et totum divinis legibus agilari, vestris professionibus demonstretis.

41. Aurelius episcopus Ecclesiæ catliolicæ Cartliaginensis dixit. Inveniel hoc ipsum sublimitas tua cum hoc mandatum fuerit recitatum. Et alia manu. I{ecognovi.

42. Marcellimus vir clarissimus tribunus et notarius dirit. Et hoc mandato evidentissime continetur, ut omissa juris publici controversia, omnia divinis legibus peragantur.

« PoprzedniaDalej »