Obrazy na stronie
PDF

negantes, quia nominis 'prælium est. Denique quid A Quid? quod ita plerique clausis oculis in odium

de tabella (a) recitatis illum Christianum, cur non et homicidam ? Si (1) homicida Christianus, cur non incestus? vel quodcunque aliud nos esse creditis? In nobis solis pudet aut piget ipsis nominibus sce!erum pronuntiare (b)? Christianus, si nullius (2) criminis reus est, nomen valde infestum , si solius nominis crimen est (3). CAP. III. Odii eorum cæcitatem ostendit, qui quos vituperant eo ipso elogio laudare coguntur, sed qui tam sunt efferati, ut malint uxorem familiamque probris onustam pati , quam Christianam, id est emendatam. Cum itaque nudum illud Nomen tantas concitet rixas,

ejus impingunt, ut bonum alicui testimonium ferentes admisceant nominis exprobrationem : Bonus vir Caius Seius (c), tantum quod (d) Christianus. Item alius : Ego miror (4) Lucium sapientem virum repente factum Christianum. Nemo retractat : Nonne ideo bonus Caius, et prudens Lucius (5), quia Christianus? aut ideo Christianus, quia prudens et bonus? Laudant quæ sciunt, vituperant quæ ignorant, et id quod sciunt, eo quod ignorant, corrumpunt; cum sit justius occulta de manifestis præjudicare, quam manifesta de occultis praedamnare. Alii, quos retro ante hoc nomen vagos, viles, improbos (e) noverant, ex ipso denotant (f), quo laudant (6);

inquirit in illud, quod nusquam spernendum , vel B cæcitate odii in suffragium impingunt. Quæ mulier!

perperam ab illis pronuntiatum , amabile quid continet, et id commune habet cum reliquis Sectis, quod Nomen ab Auctore mutuetur, cum tamen numquam Secta quædam ob Nomen solum persequatur. At Christiani, et quoad Sectam, et quoad Nomen probi, justi, ob Nominis tantum odium, inauditi, incogniti condemnamtur.

[merged small][merged small][ocr errors]

quam lasciva, quam festiva ! Qui juvenis ! quam lascivus, quam amasius ! Facti sunt Christiani. Ita nomen emendationi imputatur. Nonnulli etiam de utilitatibus suis cnm odio isto paciscuntur, contenti injuria, dum ne domi habeant, quod oderunt. Uxorem jam (7) pudicam (g) maritus jam non zelotypus ejecit, filium jani subjectum pater retro patiens abdi

ARIANTES.

cæteri : Ego Lucium.,. Chr. de fero, quod t. in plurimis codd. non magis desideratur, quam v. miror. Sed cf. ad Nat. c. 4. Hæc Leop.

(5) Codd. plerique : Lucius s. Lutius s. Lusius; codd. Ursini et Scriverii : lascivus.

(6) Wouwer ca- veu. lib. sic legit : ex ipso quo denotant laudant; c. o. i. s. i. Quod mulier, quod lasciva, quod festiva. Quod juvenis, quod lascivus, quod amasius, facti sunt Christiani.

(7) Jam abest Paris.

COMMENTARIUS. '

(a) Quid de tabella. Olim, inquit Rlieuanus, sentenuia auimadversionis capitalis de tabella recitabatur. Quod confirmatur ex vita D. Cypriani per Pontium et Paulum Diaconum. PAM. (b) Ipsis nominibus scelerum. Cicero de Legibus II. Legum leges voce proponam. Cum autem reliqui nocentes suum in tabella habent elogium, sacrilegi, homicidæ, etc., cur'Christiani, inquit, quos et istorum et omnium criminum reos habetis, soli isto tantum nomine, nullo addito crimine, proponuntur? hinc istud momen ut peculiáris illius titulus noxæ occurrit in elegantissiiiio Auctoris loco c. XLIV. Vestros enim contestamur actus, qui quotidie judicandis custodiis præsidetis, qui sententiis elogia dispungitis : tot a vobis nocentes variis crimimum elogiis recensentur. Quis illic sicarius ? quis manticuliarius? quis sacrilegus, aut corruptor aut lavantium prædo? quis ex illis etium Christiamus adscribitur? aut cum Christiani suo titulo offeruntur, quis ex illis eliam talis quales tot nocentes ? Post ronuntiare nolain interrogationis ponunt Pam. el É Rigalt. vero Barr. Fuld. et Heraid punctum. trumque rectum,scd posteriori modo cum ironia proferri debet,quasi scripsisset,In nobis solis scilicet. liAv. (c) Caius Seius.Verba sunt Jurecoiisultis frequentissima, ubi exempli gratia, aliquid inculcare volunt de perstinis in genere. LAc. (d) Tantum quod. Familiaris Auctori nostro locutio: Suetonius quoque in Nerone c. vi. de tempore malivitatis ejus : tantum quod eroriente sole, poene ut radiis priusquam terra contingeretur. Sensus est Neronem intercepisse radios solares , qui prius ipsum quam 1erram luce sua perfuderunt : sumpsit, ut plura, ab Lucretio. Ille lib. II. 220.

tantum quod nomen mutatum dicere possis.

Veteres excusi habent hic sed malus tantum quod ,

[ocr errors][ocr errors]

cavit, servum jam fidelem dominus olim mitis ab A innocuis etiam nomen innocuum. At enim secta (b)

oculis relegavit : ut quisque hoc nomine emendatur offendit. Tanti non est bonum, quanti est odium (1) Christianorum. Nunc igitur, si nominis odium est, quis nominum reatus? Quæ accusatio vocabulorum, nisi si aut barbarum sonat aliqua vox nomínis, aut infaustum , aut maledicum, aut impudicum? Christianus vero (a), quantum interpretatio est, de unctione deducitur. Sed et (2) cum perperam Chrestianus pronuntiatur a vobis (nam nec nominis certa (5) est notitia penes vos), de suavitate vel benignitate compositum est. Oditur ergo in hominibus

oditur in nomine utique sui auctoris. Quid novi, si aliqua disciplina de magistro cognomentum sectatoribus suis inducit ? Nonne pliilosophi de auctoribus suis nuncupantur Platonici, Epicurei, Pythagorici? etiam a locis conventiculorum et stationum suarum Stoici, Academici ? atque medici ab Erasistrato, et grammatici ab Aristarcho, coci etiam ab Apicio (c)? Nec tamen quemquam offendit professio nominis, cum institutione transmissa ab iustitutore. Plane si qui (4) probet malam sectam et ita malum auctorem, is probabit et nomen malum dignum odio de

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

hianus indigne fert urorem suam ad hanc sectam transisse. Fiel)at id prava praesumptione, quæ patere potest ex sacrilegis Âpuleii verbis As. Aur. lib. ix. Tumc spretis atqùe calcatis Divinis Numinibus, in vicem certæ rèligionis, mentitæ sacrilega præsumptigne. Dei, quem prædicaret unicum, confictis observationibus vacuis, fallens omnes homines, et miserum maritum decipiens, huatutino mero et continuo stupro corpus manciparat. Loquitur ibi de matutinis Ghristianorum conventibus, sacris illis et innocuis, sed a Gentilibus mandaciis et calumniis oneratis. Omnia vero hæc per hyphen juxta antiquitatis morem sunt scribenda jam-pudicam retropatiéns, jam-fidelis, olim-mitis. ut apud Virgil. Eccl. I. Namque erit ille mihi semper. Deus,

et Georg. III. 92. de nobili equo, qui ut Ennius senio confectu, quiescit.

Hunc quoque ubi aut morbo gravis, aut jam segnior annis ,
C Fulgentius quoque in libello, quem compQstfit de

Deficit, abde domo nec-turpi ignosce, senectæ. ln cujus interpretatione turpiter se dat Gifanius in indicé Lucretiâ:o, qui ipse quoque I. 12δ. Unde sibi exortam semper-florentis homeri Commemorat speciem. nec alio modo Pul)lius , vers. 75!. Suum sequitur lumen semper innocentia.

[merged small][ocr errors]

Xp zat?;z«i sv £0»**, siquidem et inter gentes Chrestus fuerit. Nec mirum hanc appellationèm apud Gentiles invaluisse, cum plurimos Chrestos apud illos sit invenire, nullos vero Christos. Lil)et etiam aliquos apponere. Apud Appianum in Mitliridaticis noii longe a. principio memoratur Socrates quidam cognomine Chrestus, quem Bithyniæ regno iniposuit Mithridates, I'onti rex, expulso Nicomede. Imo et Chrestus quidam memoratur Aurelio Victori in Annibaliano : conspiravere aliquanti militares in ejus necem , autoribus Chresto et Marcellimo, simulque Magnentio.Exstantque Martialis epigrammata in Clirestum quemd m lib. vii. 54. et ix. 28. üt et in Chrestillum, lil». xi. 91. Fit eu Chrestæ mentio in Iscrip.antiqua quæ est in vineis Wall. Hoc, virtus, falique decus, et amabile nomen, Dote pudicitiæ, celebrata laboribus actis Vitæ Chresta jacet condita nunc tumulo.

Seriììone Prisco', in voce injuges boves, meininit cujusdam Manilii Chresti, qucim librum de Deorum iymnis scripsisse ait, ibilemque fragmentum inde

, aüducit. Ausonius denique elegánter iii significatione

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

Re Culinaria libri Apici, non hujus [ita etiam falsum habemus Macrum de herbis aliosque], sed qui, quod facit ad confirmationem sententiæ Auctoris nostri, ad istius palatum et ex ipsius sententia sunt conscripti. llujus vero non tantuum meminil in libro de Pallio c. v. Taceo Neromes, et Apicios , et ££; Sed et Adv. Psychicos c. xii. Quid ergo cessatis Paracletum , quem in Montano negatis, in Apicio credere ? unde condimenta Apiciana in lib. de Anima c. xxxiii. Nonne illa anima plus solatii quam supplicii relatura est ? quod funus inter coquos pretiosissimos invenit, quod condiimentis Apiciauis et Lurconianis humatur , quod mensis Ciceronianis infertur , quod laucibus splendidissimis Syllanis effertui ; etc. Pro æque modici Barr. et L. B. ei Itl. atque : {lerald , neque, sed melius MS. Fuld. Rig. et Paim. æque. llAv. (a) Nonen detinetur. Non assentior De la Cerdæ Juiiioque legentibus denotatur. Nomen enim solum in jus raji ostendit, el quasi maleficum et parricidam collo inserta catena trahi, ut depinxit nobis Bessum interfectorem Darii a Spitamene adductum Curtius vii. 5. IlAv. (b) Ad suggillandam. Id est convincendam non tantum,sed turpitudinem, livorem et vibicem inurendam, ut publice ostentui sit. Ita suggillalionem dicit cap. xi. sujgillatio est in caelo vestra juslitia. Mlinus recte MS. I. B. et conjectura Junii item ex MSS. sigillandam. Eodem modo licet invenias in Fabulis Æsopicis D Anonymi apud Neveletum Fab.xvi.de Leone jam sene,

Sævit asellus iners et frontem calce sigillat. id est notat. II Av.

(c) Consistam. Amat ita loqui Tertullianus. Sic de Idol. c. xiii. De hoc quidem primo consistam; et in Apol. c. XLVI. Constitimus ut opinor adversus omnium criminum intentionem, quæ Christianorum sanguinem fltgitat. Est autem genus loquendi tractum ab atbletis et gladiatoribus, qui pedem in arena figunt, ne facile snpplantari vel dejici possint. In re quoque militari , ciim jam ad manus est veniendum , subsistere , vel consis!ere agmen , (licitur. Lucretius eodem modo lib. vi 454. ubi rationenr reddit, quomodo nubes condensentur et cœlum obscuretur.

Hæc faciunt primum parvas consistere nubes. et paulo post :

Propterea quia cum consistant nul)ila primum. vel denique a judiciis translatum. I'salmo I, vers ult.

[ocr errors]

ideo peccator non consistet in judicio, neque improbus in cœtu justorum. IlAv. (d) In se non nesciunt esse. Ut sciant adversarii nostri nos non tantum immunes esse istorum scelerum, sed illos ipsos illa palam perpetrare, si verum inspicere velint. Ita vero ex ColI. Mod. Rigalt. alii, in se nesciunt esse. llAv. (e) Compares. Ideo compares i. e. similes, qui Christianis illa objiciunt, falso quamvis, qu;e ipsi reyera faciunt. Acer autem Tertuli. est in perstringendis falso scommate Gentilibus. Ita quod cum hoc locó valde congruit c. xvi. Sed et qui crucis nos religiosos putat, consecraneus erit noster. Utitur rursus Auctor hac voce compar pro pari lib. de Orat. c. x. Nemo adversarium recipit , nemo nisi comparem suum admiuit. Et adv. Marcionem l. I. c. xvi. Alia membra fortia, alia infirmt : alia honesta, alia inhonesta : alia gemina, alia unica : alia comparia , alia disparia. IlAv. (f) Deputamur. Id est valde putamur, ducimur', illud e:iim de in compositione auget. Alias deputari Auctori notro est detruncare.Sic exhort. ad Castit. c. vi. Erat Vetus dispositio, quæ in Evangelio Novo deputatur; in quo,etc., securis ad radicem arboris posita est.Hxv. (g) Legum obstruitur auctoritas. Pam. et Rhen. adstruatur , quod minns elegans. MS. L. B. obstruatur, quod necesse non est. Dicit autem eleganter obstrui leges defensioni, ut molem invictam, quam fas non sit veritati perrumpere, est.enim inde desumpla similitudo , ita apud Lucanum lib. II. versu 49ò. Obstruitis campos fluviisque arcere paratis: et 66]: _ - Sed molibus undas 0bstruit, et latum dejectis rupibus æquor. Et planius etiam noster c. i. obstruit defensioni , simili locutione. Ut hunc locum imitatus sit Laetantius Instit. Div. II. 20. Nunc vero wajor nobis ac difficilior cum philosophis proposita luctatio est, quorum summa doctrina et eloquentia, quasi moles aliqua milii opponitur. l!Av. - (b) Nihil dicatur retractandum. Quasi dicat, Vana defensio ; aut enim respondebit judex, nihil contra leges fieri debere , illasque reformari non licere, ideoque inauditum, ut lex jubet, ablegabit, aut si defensionem audiat pronus etiam , facilis, imo convictus, velit nolit, sibi tamen dicet legibus oblemperandum. \ 0cibus retractare et ingratis vel ingratiis, Gr. &zovzi»;, sæpe utitur Auctor. adv. Ilermogenem primum (1) quam dure definitis dicendo : licet esse vos! Et hoc sine ullo retractatu humaniore præscribitis; vim profitemini et iniquam ex arce dominationem (a) (2), si ideo negatis licere , quia vultis, non quia debuit non licere. Quod si quia non debet, ideo non vultis licere, sine dubio id non debet licere, quod male fit (5), et utique hoc ipso præjudicatur licere, quod bene fit. Si bonum invenero esse, quod lex tua prohibuit, nonne ex iilo praejudicio prohibere ne non potest (4), quod si malum esset, jure prohiberet ? Si lex tua erravit, puto , ab homine concepta est; neque enim de cœlo ruit (b). Miramini hominem

Non A aut (5) errare potuisse in lege condenda, aut resi

puisse (6) in reprobanda? Nonne (7) el ipsius Lycurgi leges a Lacedæmoniis emendatæ, tantum auctori suo doloris incusserunt, ut in secessu (c) inedia de semetipso judicarit? Nonne et vos (d) quotidie experimentis illuminantibus tenebras antiquitatis totam illam veterem et squalentem silvam legum novis principalium rescriptorum (e) et edictorura securibus truncatis (8) et cæditis? Nonne vanissimas Papias (f) leges, quæ ante liberos suscipi cogunt, quam Juliæ (9) inatrimonium (g) contrahi,

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]

mat, sed propter aliam caussam, cum nempe, quasi

denuo ad Oráculum profecturus, Lacedaemonios obsti inxisset jurejurando leges suas incorruptas ad reditum servaturos, quæ ut semper immotæ tuauerent , nunquam rediit, sed in Crissa inedia mortem sibi conscivit. Post vero multas alias leges legibus Lycurgi adjectas fuisse demonstrat idem Cragius lll. 1. (J) Nonne et vos, etc. Ab exteris ad ipsos l{om. uransiuioueum facit, quos quotidie docet veleres abrogare, corrigere, novas superinducere et sancire leges. lluc faciunt quæ legas apud Auctorem nostrum exhort. ad Castitatem c. vi. Puto autem humanam coustitutionem atque decretum postea pristinis prævalere. Notum etiam est S. C. Orfitianum, et Vetto Coss. de quo intelligendus ilieronymus ad a. CLXXIX. I mpcr, 'orcs multis multa largiti suut : et pecuniam, qua' fisco debebatur, prorinciis concedentes tabulas dcbitorum in medio Itomanæ urbis foro inccndi fecerunt : ac ne quid [ ila lege | bonitati deesset , duras quasque leges novis constitutionibus temperarunt. (e) Principalium rescriptorium. Rursùm Jureconstiltotuim plurasis. i)., I. I, de 0rig. jtir., l. Il , de qua Zephyruis : Rescripta principalia , nandata principis dicebantur, quibtis spoiile sua precibus exoratus inperator, alicüi privatic person;e vel communitati aliquid aut concedebat, aut excluebat, quæ ex eo nomen traxerunt, quia [ut Tacitus scribit] ijoris fuit PriuciΕ quemquiain j)r;escnieni scripto adire, quæ scripta ibelli supplices a Martiale dicuntur, uostra tempestale supplic. tiones. PAM. (f) Vanissimas Papias Leges. Ad quas in deorum etiaiw generatione lepide alludit, lib. II. cap. i2.

Erant unde cælibes diu et orbi , antequam mariti et pa

remtes ? Quum vero clarissimus et doctiss. Gothofredus in Notis suis ad finem cap. 6. lib. II. Ad Nat. scribat in hunc modum Severum lmp. legibus Papiis derogasse , non etiam eas abrogasse , quod , inquit , falso plerisque tradituin alibi jam refutare meimiiii , gratam positurum me operam putavi , si maximi viri notam ex commentariis ad legem Juliam de Maritandis Ordinil)us hic insererem. Ita scribit ad cap. xxiii. Legis Juliæ et Papiæ. « Orbiuatis pœnis conjuges uom tenebantur, si vir nondum aunorum vigiuti quinque , uxor nondum viginti essent : Aliquando ( ait Ulpianus de L. Papia fragm. tit. xvi. in princip. agens) vir et uxor inter se solidum capere

C possunt , veluti si uterque vel alteruter eorum momdum

[ocr errors]
[ocr errors]

A qua autem ;eiate matrimonium Leges Juli;e contrahi , vel 1'apie liberos suscipere coegerint , dici liquido non potest. Proinde tertium quod in Ter• uuitia i verbis dubium hæret , quidnam videlicet sit illud, quod Severum Leges Papias , quæ premature liberos suscipi cogebant , exclusisse scribit , sensum hinc habet perspicuum [ qui tamen vel sagacissimos hactenus fugit ] : S verum videlicel laxiorem ad suscipientios liberos ;etatem , quam Lex Papia fecerat , indulsisse , definivisse, reducto ( ut puto) I.egum juliarum jure. Et ita quidem tria , qu;e superiore Tertulliani loco non c;eteris tantum , sed et Apologetici Scoliastis doetissimis, incomperia fuerunt hactenus, accipienda censeo. » HAv. (g) Juliae matrimonium contrahi, La Cerda et Scriver. ex Wouw. Coll. addi volunt permittunt, perperam; sensus enim est , Legem Papiam coegisse liberos suscipere ante illud tempus, quo malrimonium et

post tantæ auctoritatis (a) 'senectutem heri Severus A versa (d); bonorum adhibita proscriptione (!) suffun

[blocks in formation]

congressus nuptialis jam ante desponsatis indicebatur per Legem Juliam, adeoque illam rogasse orbitatis poenas totc & r£xyot;, ante illud tempus. quo hæc oenas cælibatus irrogabat rox &/4 vovc : qu;is Leges apias ideo vanissimas potuit appellare, cum prae— sertim Christiani jam tuiim finem s;eculi exspectarent. Scilicel cum mature sponsalia fierent inter Romanos, annos aliquot indulserat Lex Julia, antequam necessario nuptiae et congressus fierent , cum interim desonsati fruerentur jure inaritorum• At per Legem É, coacti fuerunt malurius dare operam liberis, cujus rei longior vacatio dabatur per Legem Juliam. Qüod bene est tenendum , cum huc rursus respiciat in lib. de Monogamia c. xcm. Aliud est si et apud Christum legibus Juliis agi credunt, et existimant cælibes et orbos eae testamento Dei solidum non posse capere. Adde de hisce legibus Lipsium adTacitiim Annal.iii. 25.HAv. (a) Tantit auctoritatis senectutem. Cicero de Legibus 1. 21. Sunt certa legum verba , Quinte, meque ita prisca, ut in veteribus ex iis sacratisque legibus : et tainen , quo plus auctoritatis liabeant , paulo antiquiora, quam hic sermo est. Arnobius similiter inveteralas religiones dixit in princip. libri primi, (I) Constantissimus principium. Quem hoc elogio, ut arbitror, ornavit quia ille ipse est , in quo laudat in lib. ad Scapul;im c. iv. hanc animi virtutem, quam Iloratius ini constanti sibi requirit, cum dicit : Justum et tenacem propositi virum Non civium arilor pravâ jubentium... Mente quatit Solida. Et elegantissimus locus est apud Aelium Lampridium quo nullus melius hoc auctoris dictum illustrare potest. llle de Alexaudro Imperatore Mammaeae filio , cui Severi cognomen fuit, ita disserit : ob inqemtem vigorem animi et mirandam singuluremque comstantiam contra militum insolentiam , Severi nomen a militibus eidem inditum est, quod illi ingentem in praesentia rererentiam , magnam apud posteros gloriam peperit, quum eo àccessisset , ut de aiiimi virtute nomen acceperit. De nostro Severo Victor : Acer ingenio, ad omnia quæ intendisset in finem perseverans. Benevolentia quo inclinasset mirabili ac perpetua; ad quærendum diligens, ad largiendum liberalis; in amicos inimicosque pariter vehemens. Quod vero ex Spartiano adducit Rigalt. id non tam ad laudem quam iùfamiam et crudelilatem Severi pertinet; ita eiiim locus integer: damnabantur autem plerique, cur jocali essent, ulii cur tacuissent , alii cur pleraque figurate dixissent , ut esset Imperator, vere nomiuinis sni, vere Pertinax , vere Severus. Capitoliniis quoque de Alacrino : Nam et Severum se Pertinacem voluèrat nuncupari : quæ duo illi asperitatis nomina videbantur. At nomeii, in quo alii asperitatem notarunt, ab aliis virtuti animi dari potuit. HAv. (c) Retro in partes secari. Vocem retro i. e. ante, oliim, ex MS. Fùld. inseruil Rigaltius. Extra crepidam nostram est, definire, an olim revera tam crudele exen:plum fuerit exhibitum, an vero ipse homo venundatiis et quod ex illo redibat, inter creditores fuerit disseclum. Præter mobilem JCtum , qui singulari capite de hac lege agit, videri etiam potest Salmasius de Usuris p. 544. Noster natura austertis severiori adhæsit sententiæ. Itaque hinc rursus eumdem illustro et explico, cum scribit in lib. De patientia cap. vii. Jami qui minutum sibi aliquid aut furto , ai!! vi, aut etiam ignavia, non constauter sustinere constituit : nescio an facile, vel ex animo , ipse rei sitae

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

peliuiitur. Prout servus ille apud Plaulum de cruce, *

consueto servorum supplicio, in quo pater, avus, abavus, tritavus sepulti erant jocabatur, certe |)ro r®stris caesa cervix dextraque Ciceronis pependit, ibideinque capita proseriptórum; ut et aliis in locis , proponebantur : imos ex Appiano praecipue satis n0tus. Scio hoc postremum tamen aliter posse accipi , sed nec hæc cóntemnenda videntur; ita enim de ips9 Severo noster : Sed et clarissimas fæminas et clarissimos viros Severus sciens hujus seciæ esse, non modo non læsit, verum et testinionio exornavit, et populo furenti in os palam restitit. HAv. (d) Et in pudoris notam capitis pœna conversa est. Totum hoc abest a MS. Lugd. Bat. nec vacat sus picione. Itedolet enim nescio quid alienæ manus, in alieno opere male scdul;e. (e) Súffundere maluit hominis sanguinem quam effundere. 0ptatus, lib. II. Fundentes sanguinem , non corporis, sed pudoris. At quis alius pudoris $anguis, quám corpori§? Gregorius Bóticus, sive quis alius auctor libri de Fide adversus Arianos : Impudens eorum frons illa , qu;e est sine signo Domini , crebris testimoniorum lápidibus elideiida est, ut si non caro ill0rum effundit cruorem multis effossa vulneribus, tamen vel pudor suffusione sanguinis erubescat. Rig. (I) Quas neque annoruiii numerus. Ta quas, non ad leges repurgandas referri debet præcise, sed generalitcr ad leges : Quasi diceret : ILéges, neque amnorum numerus, geque conditorum dignitas commendat, sed

[ocr errors][ocr errors]

iffs,

( „ li , lulis, ç

[graphic]
[graphic]
[graphic]
« PoprzedniaDalej »