Obrazy na stronie
PDF

patietur? Jam vero alicui fratrum ad osculum conve- A delinquas, aut in conscientia mariti, si scit ut patiens,

nire? aquam sanctorum pedibus offerre ? de cibo, de poculo invadere, desiderare, in mente habere? Si et peregre frater adveniat, quod in aliena domo hospitium ? si cui largiendum erit horreum, proma præclusa sunt.

CAPUT V.

Sed aliqui sustinent nostra, nec obstrepunt. IIoc est igitur delictum, quod gentiles nostra noverunt, quod sub conscientia istorum (1) sumus, quod beneficium eorum est, si quid operamur. Non potest se dicere nescire, qui sustinet ; aut si celatur, quia non sustinct, timetur. Cum autem Scriptura utrumque mandet, et sine alterius conscientia et sine mostra

aut in conflictatione tui,dum vitatur impatiens.Nolite, inquit, margaritas vestras porcis jactare, ne conculcent ea, et conversi vos quoque evertant (ll Matth.,VII,6). Margaritæ vestræ sunt quotidianæ conversationis insignia. Quanto curaveris ea occultare, tanto suspectiora feceris et magis cavenda (2) gentili curiositati. Latelisne tu, cum lectulum, cum corpusculum tuum signas, cum aliquid (a) immundum flatu exspuis (5), cum etiam per noctem exsurgis oratum, et non magiæ aliquid videberis operari ? Non sciet maritus, quid secreto ante omnem cibum gustes; et si sciverit panem, non illum credit esse qui dicitur? Et hæc ignorans quisque rationem simpliciter sustinebit, sine gemitu, sine suspicione panis an veneni? Sustinent

pressura operari Domino, uihil interest, in qua parte B quidam (0): sed ut inculcent, ut illudant hujusmodi LECTIONES WARIANTES.

[ocr errors][merged small][ocr errors]

ut hic etiam Agapas a Septimio n9str9 Convivium Dei, et Convivium Dominicum digi abjtremur, vix erii'hujusce appellationis caussa probabilior, quam et Ägapas ideo 'pominigas nui)gupari placuisse, quia Dömöinicis diebus ad eas Christiani convenirent. Convivium illud Dominicum quod infamant: nimirum Eihnici. Ipse in Apol. Nam et cænulas ngstras præterqüám sceleris infames, ut prodiggs suggillatis. Et hoc ipso libro, pag. seq. ubi de ethnico christianæ maIiio : Non sciei maritus quid secreto ante omnem cibum gustes ? et si scierit panem, non illum esse credit qui Ζlicitur ? hoc est, infantis jugulati cruore et sangui

surget? Hæc ille non interpretabitur quasi diras, et defixiones, et magica quædam incantamenta? Non sciet, cum servatam domi eucharistiam sumes ? Non sciscitabitur curiosius, quid secreto ante omnem cibum gustes? Et si sciverit panem esse, non continuo Secum reputabit, panem illum esse, qui dicitur infanlicidii cruore tingi ? Quæ calumnia Christianos tum maxime vexabat. Demus vero aliquem reperiri, qui nihil de magicis artibus, nihil de infantium cæde, nihil de crudæ carnis pabulo, nihil de pane cruentato suspicetur ; sed eorum, quæ supra diximus, signaculi scilicet, exsufflationis, cœtuum antelucanorum, panis

mis jurulentia satiatus. Ipse in Ap9l0g.: Dicimur sce- o diligentius asservati rationes simpliciter ignorei; an

leratissimi de sacramento infanticidii et pabulo, indc et post convivium ingesto. Utriusque calumniæ fabulam texebat Cirtensis ille apud Minucium, e0 majore impudentia, quod Plinii secundi ad Trajanum Imp. lit

putas euim esse, qui hæc ignorata sustiiieat sine gemitu ? Certe si nihil de pane illo furiali et barbaro Suspicetur, at de pane venenato aliquid suspicabitur, et jam metuere incipiet, ne pro matre familias vene

teris de mëndacio constabal. Is enim habita quæ- ficam duxerit. At hæc omnia sustinent quidam, sine

stione, hocce de christianæ religionis desertQribus, qui etiam maledixerant Christo, £9mperisse affirmat, Íiorem Christianis fuisse coeundi quidem ad cibum capiendum, sed promiscuum et innoxium. Observandiim vero , inter tot probra et convicia accusantium Christianos impietatis, eo quod neque aras haberent neque sacrificarent, interque . t9! fratrum perfidorum transfugia , non extitisse qui Christianos &riminarentur, qnod Dei ac Domini sui carnes ederent, Sanguinem potarent; cum id se facere in eucharisticis sui§ testarentur. RiG.

[blocks in formation]

gemitu, sine suspicione veneni. Sed sustinent, ut uxores suas proterant ac ludibrio habeant, quarum arcana in hunc usum reservent, ut habeant unde iis

periculum creare possint, si forte in adulterii, falso

plerumque crediti, suspicionem veniant. Sustinent, et

cum exploravere, ipsimet ea produnt, ut fidem

christianam excutiant uxoribus suis parum constan

tibus, aut constantioribus dotem. Erant enim quæ pecunias concussoribus ac delatoribus darent non modicas, ne deferrentur, nec deerant mariti qui captarent ac delatores subornarent, quibuscum de pecuniæ quota subjectis nominibus paciscerentur, eaque subjectione nominis, id est crediioris, plerumque uxorum christianarum dotes turpissima de pactione pro mercede silentii prædabantur. Nam si fraudatæ dotis ageret uxor, statim, quia christiana, ab delatoribus, quos maritus subjeceràt ac subornaverat, in discrimen capitis adducebatur, sic ipse maritus speculator, qui per nuptiarum occasionem arcana christiana iiiiis speculatus erat, litis arbiter fiebat, erat enim necessé uxori, nisi mori paratissima esset, fidem Christo dictam perdere, vel dolem. Hoc 'omnino voluit Tertullianus. lis autem verbis, Et, si sciverit panem, non illum credit esse qui dicitur, nolam interrogandi minime apponendam qui existimant, fälluntur, etenim commatâ quæ fantecedunt quæque sequuntur, apertissimo sensu interrogant. Itaque illic etiam, interrogat Tertullianus. An vero simile videatur christianam, quæ gentili nupsit, mysteria cliristiana celare sic posse, ut cum eucharistiam domi servabit, ille non inquirat quid ab ea religiose servetur? et si sciverit panem, inqüit, nonne

[ocr errors]
[ocr errors]

foeminis, quarum arcana (a) in pericnlum quod cre- A solemnibus regum, incipiente anno, incipiente men

dunt servent, si forte lædantur (b) ipsi; sustinent quaruin dotes objectione nominis (1) mercedem silentii faciant, scilicet apud arbitrum speculatoreum litigaturi. Quod pleræque non providentes, aut re excruciata, aut fide perdita recesserunt (2). CAPUT VI. Moratur (c) Dei ancilla cum laribus alieiiis, et inter illos omnibus honoribus dæmonum (5), omnibus

se, nidore thuris agitabitur. Et procedet de janua laureata (d) et lucernata, ut de novo consistorio libidinum pnblicarum; discumbet cum marito in sodalitiis, sæpe in popinis; et ministrabit nonnumquam iniquis, solita quondam sanctis ministrare; et non hinc praejudicium damnationis suæ agnoscet, eos observans, quos erat judicatura? Cujus manum desiderabit (e)? de cujus poculo participabit ? Quid

LE(;TIONES WARIANTES.

(1) Rig. Sustiuent quidam, reservent, si f. lædantur. Sustinent, qu. d. subjectione nominis etc. [2) Ita cod. mrouw. Rig. recognoscere consuerunt;

teri recensuerunt. - - - (5) Rig. cum laboribus alienis— omn. nominibus dæmomum.

COMMENTARIUS. credet eum esse qui dicitur , id est, quem vulgus B nas prostituere compellit ? Atque hoc sensü Canoinaritus suus illi, vel marito quid illa cantabit ? Au- A gnalia, vidit experimenta, scit meliorem factam; sic post dominorum denuntiationem in consuetudine A Nonnullæ se libertis et servis suis conferunt, omnium

infamat ? ltic.

(a) Quarum arcana in periculum quod credunt reserveni, si forte lædantur. Uxorum arcana dicit, quod uxores suas cliristianis sacris operanles non prodant. Earum igitur arcana mariti elhnici in periculum quod credunt reservant, hoc est, in periculum quod nomini christiano immiiuere credunt, persecutione ut sperant exarsura, ita ut tunc temporis eas prodant, si qua forte animi læsura undeunde concepla perniciem eis exoptent. RiG.

(b) Si forte lædantur. Iloc est, si qua forte incidat animii læsura, si quod jurgium, si quà læsio, querela, offensa, si qua noxa, si qua lis, si quod discrimen. Hinc illæ affectum voces in sepulcrorum inscriptionibus : DE QUA NIHIL DOLITUS EST. DE QUA NULLUM DOLOREM ACCEPERAT. CUM QUA VIXIT SINE ULLA LITE. SINE ULL0 JURGI0. SINE ULLA ANIMl LAESURA. SINE BILE, et cætera hujusmodi. RiG.

CAP. VI. — (c) Moratur Dei ancilla cum laboribus alienis. Sic emendavimus qnodante repertum Agobardi codicem legebatur, cum laribus alienis. Mendosissime. Nam si lares pro domicilio dixerit, non est cur doinus mariti aliena conjugi censeri debeat. Si lares deos penates intelligat, inepte christiano quis objiciat, quod lares alienos colal, non suos, qui nec suos agnoscit ullos. At jwre exprobrat Christianæ, quæ, cum ancilla Dei sit, moratur cum laboribus alienis,

uam conveniret occupari suis. Sunt labores chris

tianorum proprii : sunl gentilium. Ilorum labores Auctor innuit: concursare et occupari circa daemomum cultus, et pro variis eorum nominibus varia sacrificia procurare, instruere, con(icere, alia Jovi , alia Marti, alia Cereri, ovantiis et solemnibus Caesarum interesse incipiente anno, incipiente mense ; ad januam laurum depawgere, lucernas accendere. Hi labores omnino alieni sunt christianis. At sunt alii proprie chrislianorum, quos et ipse Tertullianus describit : stationes obire, Jejunia observare, procedere, periioctare solemnibus Paschæ, in carcerem ad osculanda marlyrum vincula reptare, alicui fralrum ad osculum convenire, aquam sanctorum pedibus offerre. RiG.

(d) Et procidet de janua laureata et lucernata, ut de novo consistorio libidinum publicarum. Moris erat apud Ethnicos in lætitia publica non solum lauros affigere januis ædium suarum, verum etiam per diem lucernas accendere. Quod ut dicatum honori numinum profamorum, ut naturæ et rationi contumeliosum, denique ut signum movi alicujus lupanaris, Christiani abhörrebant. Septimius noster in Apolegetico : Cur die læto non laureis postes obumbramus ? nec lucernis diem infringimus ? Rationem ridendo subjungit: IIonesta, inquit, res est solemnitate publica exigente induere domui tuæ habitum alicujus novi lupanaris. Et : Quis enim philosophum sacrificare, aut lucernas meridie va

ne xxxvii Conc. Eliberini prohibetur, Ne lucernas publice accendamt fideles, per diem scilicet, ritu ger:tili; et can. xxiv Concilii Arel. lI communione privatur episcopus qui etiam infideles in territorio patitur faciulas accendere. Sed et xxxiv canon Eliberinus vetat cereos in coemeterio per diem incendi, ne spiritus sanctorum inquietentur. Quare autem hujusmìodi officiis spiritus sanctorum inquietari contingeret, docuit Lactantius asperrima ritus gentilis increpatione lib. vi. cap. 2. Subinde tamen cerearum candelarum etiam per diem usus in Ecclesia coepit ; nec defuit e sanctissimis atque doctissimis Hieronymus, qui talem ritum, si non probari, saltem excusari ac tolerari debere adversus Vigilantium contenderet : ut mirari subeat, acris ingenii virum calore disputandi succensum, laudato mulieris Christi pedes ungentis exemplo, de Vigilantio suo non fecisse Iscarioten. Idem Hieronymus morem Ecclesiarum totius 0rientis

C fuisse testatur, Evangelio legendo luminaria etiam

sole rutilante accendi : Non utique ad fugandas tenebras, sed ad signum laetitiæ demonstrandum. Quæ ratio ritum ostendii eo magis elhnicum, quod ea signa, quibus gentes in lætitia etiam proterviore ac nequiore utebantur, sacratissimis Evangeliorum lectionibus accommodarentur. Quare in hac etiam specie diceret Septimius, accensas in Ecclesia per diem lucernas adæquare nos ethnicis, eas igitur atque hujuscemodi alia merito reprehendi, quod apud idola celebrentur: sic enim ipse. At Hieronymus , eadem illa, quia tunc fiebant idolis, idcirco deiestanda quidem fuisse : nunc vero, quia Deo, quia martyribus Dei dedicantur, idcirco laudanda. Itaqire hic radum sisto. (Imo arduum pergit iter novaturiens igaltius, usumque cereorum per diem accensorum ad Naturæ tribunal, Rationisque scrutinium defert ; quem et nos deferimus ad vetustissimam gentium omnium haud secus ac tolius ecclesiæ traditionem, ut videre est in vulgatis ea de re commentationibus P. Lelorun. Explicat. des prières et des cérém. de la Messe, traité prélimin. art. V. €f. Fortunat. Scacchi. Sacror. Elaeochrismatum myrothecia tria. Edd. ) (e) Cujus manum desiderabit. Editiones vulgatae : De cujus manu desiderabit. Mox : ubi fomenta fidei scripturarum interjectione. Est in vulgatis, de scripturarum intellectione. Utrum libuerit sequaiwur, noii refert. Manum desiderare, vel, de manu desiderare, idem est. Sic snpra, cum officia christiani recenset , Aquam sanctorum pedibus offerre, de cibo, de poculo invadere, desiderare, in mente habere; quæ ad Christianorum agapas pertinent, et sunt amoris vehementis indicia, qualia poetæ passim describunt: sed lasciva illa fere, et turpia libidinis impermissæ desideria; haec vero sancta inter sanctos mutuæ dilectionis et fraternitatis argumenta, quibus Christiani sese ob Christi nomen summa invicem fide unanimes, Dominum sutum Patremque unum cum Spiritu sanctissimo diat sane, audiat aliquid de scena, de taberna, de ganea; quae Dei mentio? quæ Christi invocatio? ubi fomenta fideideScripturarum interlectione? ubi spiritus refrigerium ? ubi divina benedictio? Omnia extranea, omnia inimica, omnia damnata, adterendæ (!) saluti a malo immissa. CAPUT VII.

[graphic]
[graphic][graphic]

Hæc si illis quoque (a) evenire possint, quæ in matrimonio gentilis fidem adeptæ morantur, tamen excusantur, ut in ipsis deprehensæ a Deo, et jubentur perseverare et sanctificantur et spem lucrationis accipiunt. Si ergo ratum est apud Deum matrimonium hujusmodi, cur non prospere cedat, ut et a pressuris et angustiis et impedimentis et inquinamentis non ita lacessatur, jam habens ex parte divinæ gratiæ patrocininm ? Nam et ad aliquam virtutem coelestem documentis lignationis alicujus vocata illa de gentibus (2) terrori est gentili, quo minus sibi obstrepat, minus sciat, minus speculetur. Sensit ma

[merged small][ocr errors]

et ipse Dei candidatus est timore. Ita facilius hujusmodi lucrifiunt, in quos Dei gratia consuetudinem fecit. Cæterum aliud est ultro et sponte in prohibita descendere. Quæ Domino non placent, utique Dominum offendunt, utique malo inferuntur (5). Hoc signi erit (b), quod solis pejoribus (4) placet nomen christianum. Ideo inveniuntur, qui tales non exhorreant, ut exterminent, ut abripiant (5), ut a fide excludant. Habes caussam, qua non dubites, nullum hujusmodi matrimonium prospere decurri; [dum] a malo conciliatur, a Domino vero damnatur. CAPUT VIII. Ad hoc quæramus, an jure, quasi revera dispectores divinarum sententiarum. Nonne etiam penes

B nationes severissimi quique domini et disciplinæ te

nacissimi servis suis foras nubere interdicunt? scilicet ne in las&iviam excedant (c), officia deserant, d0minica extraneis promant. Nonne insuper censuerunt (d) servituti vindicandos (e), qui cum alienis servis

VARIANTES.

(4) Rhen. aliique : Hoc signi erit ut solis, quod solis petitoribus pl. etc.

(5) Rhen.'ut exerta eminent (ed. I, exerte animent ), ut arripiant.

COMMENTARIUS.

Deum toto animo, tota mente, quærere, optare, deperire contestabantur. Rig. CAP.VII.—(a) Hæc si illis quoque evenire possunt, etc. Tertulliano christianarum cum gentilibus nuptias tam acerbe damnanti enumerantique pericula, objiciebatur, in gentilium conjugio, si quando alter conjugum ad christianam fideum vocaretur, eadem omnino esse metuenda : nec propterea tamen dissolvi, imo ne dissolvantur disertissimis interdicti apostolici verl)is caveri. ldcirco adjicit : Hæc illos quoque evenire possunt, qui et in matrimonio gentili fidem adepti morantur : tamen ercusantur, ut in ipsis deprehensi a Deo, et jubentur perseverare, et sanctificantur, et spem lucratiónis accipiunt. Si ergo ratum est apud Deum matrimonium hujusmodi ; cur non et prospere cedat, ut pressuris et angustiis et impedimentis nom ita lacessatur, habens jam eae parte divinæ gratiæ patrocinium ? Nam et ad aliquam virtutem cælestem documentis dignationis alicujus vocatus ille de gentibus terrori est gentili, quo minus speculetur. Sensit magnalia ; vidit experimenta : scit meliorem factam. Sic et ipse Dei candidatus est timore. Ita facilius hujusmodi lucrifiunt, in quos Dei gratia consuetudinem fecit. Totam banc periodum ex Agobardi libro descripsimus, quia sensum Auctoris exhibet luculentiorem. Disserit de conjugio gentili, ac designatione sexus præstantioris communes utrique rationes examinat. Plurima , inquit, ostendimus christianis, genlilium connubia quærentibus, incommoda, pericula, damna, quæ illis etiam evenire possunt qui in matrimonio gentili, fidem adepti christianam , norantur, tamen excusantur isti, ut in ipsis conjugii periculis a divina gratia deprehensi, et jubentur perseverare, et sanctificantur, et spem lucrationis accipiunt. Deinde progressus, ostendit matrimonium hujusmodi habere jam ex parte divinæ gratiæ patrocinium ; imo vocationem illam de gentif)us ad christianam disciplinam, indicium.esse divinæ dignationis et terrorem incutere gentili, quo minus speculetur, minus insidietur, minus obstrepat, qui subitae mutationis miracula percipiat, uxorem sciat meliorem factam, ex quo christianam : sic et ipsum eo timore ac reverenlia candidatum esse Christi.

I.

[ocr errors]

C utique a Malo inferuntur. Rig.

(b) Hoc signi erit, quod solis pejoribus placet nomen christianum. Sic arbitror legendüm, non ut vulgo, Solis petitoribus. In membramis invenio: SQlis et itioribuis. Quod mendosum est. Erant inter ethnicos nonnulli meliores aliis. Sic in Scorpiace : Ut putes fratrem,aut de melioribus ethnicum. Ut autem meliores quidam, sic etiam pejores quidam. Ait igitur Tertullianius, Quæ Deum offendunt a Malo inferri; idque ex eo manifestum fieri, quod ex gentilibus christianarum nuptias ambiant ii præsertim, qui vitæ sunt pejojoris et turpioris, quiquie inter pejores habentur, hos instigat malus, sive Satanas, ut per ejusmodi nuptias christianæ puellæ fidem evertat.ldeo ethniciinveniuntur, inquit Tertullianus, qui tales, id est christianas, non exhorreant, ut exterminent, ut abripiant, ut a fide excludant.—Solis pejoribus.Quemadmodum inter elhnicos alios a!iis pejores dicii Septimius, sic Augustinus dixit inter christianos esse akios aliis meliores. Sic enim 1. viii, de Civ. Dei, c. 27, ubi de epulis ad memorias martyrum : Quod quidem, inquit, a christianis melioribus nön fit, et in plerisque terrarum nulla talis est consuetudo. Rig. CAP. VIII. — (c) Scilicet ne in lasciviam excedant. Vetus exemplar. In lascivia, quod retineri velim.Exccdant, nempe domo herili. Rig. (d) Noiine insuper censuerunt servituti vindicandos qui cum alienis servis, etc. Intelligit SC. Claudianum de mulieribus quae se alienis servis junxerant, ad quod Senatuscoiisultum Julius Paulus Sententias éomposuit, quas e codice Wesontino Cujacius 0bservationium suarüm libro vigesimo primo inseruit. Prima. Sententia Tertulliani locum satis illustrat : Si mulier ingenua civisque romana vel latina alieno se serro conjunxerit, si quidem invito et denuntiante domino in eodem contubernio perseveraverit, efficitur ancilla, Rig. (e) Servituti vindicandos, qui cum alienis servis. Sic habet exemplar Agobardi, sic alii veteres libri. Clau

[ocr errors][ocr errors]

perseverarunt ? Severiores habebuntur terrænæ disciplinæ cœlestibus præscriptis? ut gentiles quidem extraneis junctæ libertatem suam amittant, nostræ vero diaboli servos sibi conjungant el in statu suo perseverent ? Scilicet negabunt sibi a Domino per apostolum ejusdem denuntiatum. Quam liujus amentiæ (a) caussam detineam, nisi fidei imbecillitatem pronam semper in c0ncupiscentiam sæcularium gaudiorum? Quod quidem plurimum in lautioribus deprehensum est; nam quanto dives aliqua est malronae (1) nomine inflata, tanto capaciorem donum one

ribus suis requirit, ut campum in quo ambitio decur

rat. Sordent talibus Ecclesiæ. Difficile in domo Dei dives, ac si quis est, difficile cælebs. Quid ergo fa

hominum existimatione despecta, dummodo habeant

a quibus nullum impedimentum libertatis suæ timeant (3). Christianam fidelem fideli re minori nubere piget, locupletiorem futuram in viro paupere? Nam si pauperum sunt regna cœlorum (Matth., V, 3), quia divitum non sunt, plus dives in paupere inveniet majore dote (4). Sit illa ex æquo in terris, quæ in cœlis forsitan non erit. CAPUT IX.

Dubitandum et inquirendum et identidem deliberandum est , an idoneus sit invectis dotalibus, cui Deus censum suum credidit. Unde sufficiamus ad enarrandam felicitatem ejus matrimonii, quod Ecclesia conciliat (d), et confirmat oblatio (e), et obsignat

ciant? Unde nisi a diabolo maritum petant idoneum B benedictio (f), angeli renuntiant (g), Pater rato ha

[blocks in formation]

dos diceremus, qui cum alienis ancillis in consuetu

dine perseverassént, non qui cum alienis servis. Cum et alibi et hoc maxime libro Septimius ancillarum sit usus vocabulo. Itaque libens accederem legentibus, servituti vindicandas quæ cum alienis servis in consuetudine perseverassent, nisi scirem Septimium nostrum hæc aliquando sexumm discrimina stylo properante minus observasse. RiG. (a) Quam hujus amentiæ caussam detineam. Detineam, accusem. Sic lib. i ad Nat. : Quid enim tale in vobis detinebo ? RIG. (b) Passim ignobilibus et mediocribus ibi conjunguntur. Ibi, hoc est, apud gentiles. Sic supra, Certe istud servandum ibi esse. lbi, id est, im nubendo Rig. (c) Aut ad licentiam sectis. Major licentia fœminarum, cum abortivo non est opus. Securam libidinem dixit Hieronymus, lib. I advers. Jovinianum : Et in longam securamque libidinem exsectus spado. Juvenalis Sat. vi: Sunt quas eunuchi imbelles et mollia semper 0sculâ delectent, et desperatio barbæ, Et quod abortivo non est opus. Martialis, epigr., 67, lib. VI. ltig. CAP. IX.— (d) Quod Ecclesia conciliat. Quum scilicet nuptias suas Christiani de Ecclesia non tollunt : cum utrimque Christiani conveniunt : cum sibi christiana conjugem quærit christianum, atque in Ecclesia christianæ conversationis honestale spectatum , sua dentibus vel addiscentibus Ecclesiæ præpositis. Rig. (e) Et confirmat oblatio. Cum ab Ecclesiæ præpositis conjugium, uti Septimius dixit, conriliatum solemni uie Ecclesiæ sistiuur, communibus Fidelium

[ocr errors]

D ut fideliuih conjugio fidelês jaii inter sesé frequen

tibus orationum ét gratiarum commerciis notissimi benedicerent, bene precarentur. Atque hæc vetus Ecclesiæ forma clandestina conjugia nesciebat, quæ vaga et effrænis extra proprias ecclesias discurrendi ac divortendi licentia paulo post invexit. Rig. (g) Angeli renuntiant. Angelos conjugalis sacrameiiii tesies innuit, quos ádstare ait orationibus christianorum, lib. de Oratione, et esse;arbitros baptismi, lib. de Baptis. RiG. (l) Pater rato habet. Pater qui "i, cœlis est. IG. (i) Simul orant, simul volutantur. Sic libro iii advérsus Marcionem, Manibus cædentibus pectus, et facie humi volutante orationem commendare, et lib. öle Pudic. Illum lugere, illum volutari , qui sciat et quid amiserit, et quid sit recuperaturus si pœnitentiam 1)eo immolarit. Sic etiam in Apologetico : Nos vero

simul jejunia transigunt, alterutro docentes, alterutro A benedictio; sonant inter duos psalmi et hymni, et

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

AngUMENTUM. — Cum saevissimâ adversus Christianos C Tum in posteriori libro acriter asserit mulieres, ornatum

[blocks in formation]
« PoprzedniaDalej »