Obrazy na stronie
PDF
ePub

etiam monachorum studium, quo amantissime proprium complectuntur Abbatem, augeatur ac magis inflammetur. Archiabbas Monasterium aliquod ingressus laete excipitur, eique proprius Abbas omnibus in exercitiis et praesidendi et benedicendi honorem filiali cedit pietate("). Neque minus ille benignis sapientibusque monitis, consiliis, deliberationibus Abbatem juvat, et si quem monachum aliquâ afflictum difficultate aut delinquentem invenerit, sancte eum sublevat vel per Abbatem suum corrigit. Quaecunque enim in coenobio emendanda, sananda, restauranda censet, ea auctore Patrefamilias potius, quam suâ sponte ad meliorem revocare conditionem studet (). Jam vero ut pio animo Pater invisere filios cupit, ita filii desiderant, almam Matrem Patremque salutatum ad metrocoenobium venire. Nimirum sancto quodam animi fervore feruntur, ut Abbatiam-matrem honore, Archiabbatem filiali prosequantur amore, cultu atque obsequio. Vere igitur suavissimi sunt et festivissimi dies,

1. Cf. Charta Caritatis (Cap. II. n. 4): Cum Abbas Novi-monasterii ad aliquod horum coenobiorum visitandi gratia venerit, Abbas illius loci, ut Ecclesiam Novimonasterii suae Ecclesiae matrem esse recognoscat, cedat ei in omnibus locis sui monasterii; et ipse Abbas adveniens locum illius Abbatis, quamdiu ibi manserit, teneat.

2. Cf. Charta Caritatis (Cap. Il n. 6): Abbas Novi-monasterii caveat, ne yuidquam praesumat tractare aut ordinare aut contingere de rebus illius loci, ad quem venerit, contra Abbatis vel fratrum voluntatem.

· Si autem praecepta Regulae vel nostri Ordinis instituta intellexerit in eodem loco praevaricari, cum consilio praesentis Abbatis caritative studeat fratres corrigere. Si vero Abbas loci non affuerit, nihilominus corrigat, quod sinistrum invenerit.

- N. 7. :

quos quasi in sinu matris Pater filiique sancte peragunt et quibus certatim mutuum sibi amoris ac boni zeli impendunt studium,

His verbis significatum a nobis est salutare institutum Capituli generalis, quod certis temporibus, monente s. Ecclesiâ celebrari solet ('). Atqui Archiabbatis est, solemnia haec Congregationis comitia convocare eorumque moderatorem esse. Profecto tum vere Pater est in medio filiorum. Exponitur autem, qui familiarum sit status quaeque spes, enarranturque fortunae vicissitudines, labores, difficultates. Si aliqua vel rei familiaris vel personarum angustiis premitur, subsidium petitur fratrum, qui maximo caritatis studio ad propulsandam necessitatem concurrunt. Omnes sibi invicem tanquam unius familiae membra manum porrigunt, opem ferunt, praesto sunt (2). Porro in deliberationem vocantur res prosperitasque totius Congregationis, bonum pacis et concordiae, disciplinae vigor regularisque observantiae. Unde fieri omnino non potest, quin mutuae Patris filiorumque cohortationes mirifice renovent atque inflamment non solum

2.) Capitulum generale.

Abbatum mutua inter se subsidia, hortamina, incitamenta,

1. Cf. Charta Caritatis (Cap. III n. 13) : Omnes Abbates de Ordine nostro singulis annis ad Cisterciense Capitulum generale, omni postpositâ occasione, convenient, illis solis exceptis, quos corporis infirmitas retinuerit.”

2. Cf. Charta Caritatis (Cap. III n. 17): “Si aliqua Ecclesia pauperiem intolerabilem incurrerit, Abbas loci illius omni Capitulo hanc causam intimare studeat, et tunc singuli Abbates, maximo caritatis igne succensi, illius Ecclesiae penuriam de rebus a Deo sibi collatis, prout habucrint, sustentare festinent."

Capitulum culpae.

fraternam unanimitatem, sed etiam s. Regulae amorem omnibusque animum addant et sanctum stimulum (1).

Neque tamen his res absoluta est. Nam Capitulum generale, de quo agimus, proprium etiam “ Capitulum" est instar regularis Capituli, quod in suâ quisque Abbas familiâ rite peragit, et quod denominatum est a Capitulo S. Regulae publice lecto atque explicato, cui quidem voluntaria adjungi solet confessio sive Capitulum culpae. Proinde in Capitulo generali non modo de regulari disseritur observantiâ, sed instituitur etiam quoddam culpae Capitulum, in quo Archiabbas similem inter Abbates locum tenet, atque hi ipsi inter filios suos. Idcirco si quid Abbates deliquerint in excelso munere suo fungendo, id magno humilique animo Patri confitentur ejusque piam reprehensionem, admonitionem, poenitentiam grati excipiunt, laetantes, quod ad tempus rursum monachi

agere partes ipsis liceat (2). Ex his, quae a nobis proposita sunt, aequum ac par esse concluditur, ad Capitulum generale

Omnes eidem Abbates et Priores

intersunt.

1. Cf. Charta Caritatis n. 14 : “ In quo quidem Capitulo generali de salute ani. marum suarum tractent, et, in observatione s. Regulae et Ordinis si quid emendandum fuerit vel agendum, ordinent. Bonum pacis et caritatis inter se reforment.

2. Cf. Charta Caritatis (Cap. III. n. 15) : “ Si quis Abbas minus in Regulå studiosus fuerit vel rebus saecularibus nimis intentus vel in aliquibus vitiosus repertus fuerit... veniam petat et poenitentiam sibi pro culpâ indictam adimpleat. Proclamatio", quae pro voluntaria culpae confessione vel pro reprehensione ejus, qui Capitulo praeest, in consuetudinem venit, nobis discrepare a spiritu familiae videtur,

Eleitio capitis Congregationis.

solos convocari Abbates Prioresque conventuales (non claustrales), ne, praesentibus monachis, Patrum auctoritas ullum detrimentum faciat. Neque minus hoc apparet, Archiabbatis tanquam totius Congregationis Patris esse, electioni praesidere cujuslibet novi Abbatis (1). Ex alterâ vero parte conveniens est et justum, si novus eligendus sit Archiabbas, praeter metrocoenobium reliquas etiam Congregationis familias aliquod electionis momentum habere. Denique, si quod Congregationis coenobium novam condit familiam, illius Abbas paternam nanciscitur in filiam auctoritatem, perinde atque Archiabbas. Qui tamen “major Abbas' in Capitulo generali Archiabbatem pristino colit pietatis studio (2).

En adumbrata a nobis, vel hoc dicere ausim – a s. Ecclesiâ aliqualiter proposita, monasticae Congregationis summa. Ex quâ quidem quot et quanta in monasticum Ordinem redundent emolumenta, supervacaneum est exponere. Hoc unum proferre liceat, quod ex hodierni temporis usu non singula amplius

1. Cf. Charta Caritatis (Cap. IV, n. 18): “ Si qua domus Ordinis nostri Abbate proprio fuerit destituta, Major lbbas, de cujus domo illa exivit, omnem curam habent ordinationis illius, donec Abbas alius eligatur in . Et praefixà die electionis, etiam ex Abbatibus, si quos domus illa genuerit, advocentur, et, consilio et voluntate Patris Abbatis, Abbates et monachi domus illius Abbatem eligant.'

2. Cf. Charta Caritatis (Cap. III. n. 12): Quum aliqua Ecclesiarum nostrarum Dei gratiâ adeo creverit, ut aliud coenobium construere possit, illam definitionem, quam nos inter fratres nostros tenemus, et ipsi inter se teneant, excepto, quod inter se annuum Capitulum non habeant.

monasteria, sed sola Congregationum capita, additis forte paucis Abbatibus Ordinariis, sedem habent in Conciliis oecumenicis.

Utinam igitur amplissima illa, quae quum antiquitate tum gloriâ meritisque praestant, Ordinis monastici coenobia, adhuc separata, sese conjungant, ut in ampliores congregata familias ex se ipsis renascantur et sanctâ vitâ fecunditateque alacriter juvenescant ! Tum quis scit, an Sanctissimus universae Dei familiae Pater, Summus Abbas et Papa noster, aliquando omnium SS. Patriarchae Congregationum Capita ad aeternam convocet Urbem, ut, in oecumenicum quasi Concilium monasticum congregata, renovatum Ordinem tanquam sacrum universalis regenerationis fermentum atque adminiculum in manus tradant communis Patrisfamilias. Profecto id quod auctore SS. P. Benedicto feliciter quondam cessit, divinâ juvante gratiâ iterum evenire potest, hoc dico, ut monasticus Ordo tanquam arca testamenti, duce summo Pontifice, pro electo populo Israël strenue propugnet, Domini proeliis decertans clarissimasque reportans de hostibus Christi victorias, Ut In Omnibus Glorificetur Deus !

Monasticus Ordo acies ordinata vel arca Dei.

« PoprzedniaDalej »