Obrazy na stronie
PDF
ePub

Trithemius : Obediendum est viriliter; hinc Psalmista ait: Viriliter agite et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino (Comment. in c.5. S. Reg.).

Obedientia monachideliciae.

Thom. a Kempis : Discipulis de civitate venientibus, cum ad manducandum hortarentur JESUM, Ipse obedientiae panem, qui animam Deo subjectam gratiosissime pascit, ostendit omni corporali cibo esse praeferendum. Nullus quippe potus dulcior gratiâ coelesti, quae lavat inquinatum, potat aridum, refrigerat tentatum. Nec sapidior ullus gustatur cibus, nec pinguior mensa amantis oculis praeponitur, quam impletio mandati coelestis ; sicut Ipse obedientissimus JESUS effatur : « Meus cibus est, ut faciam voluntatem Ejus, qui misit Me. » Nam inquirere beneplacitum Dei in agendis, super omnia sapit amanti et bene enutrit obedientem discipulum ac gaudio refovet spirituali propter obedientiae meritum. Sic Elias deserti vasta penetrans, apud se libere commorans, ab Angelo admonitus, surrexit et comedit, et, dum implet verbum Angeli, ambulavit in fortitudine cibi illius usque ad montem Dei. Ducit enim vera obedientia per brevem laborem ad perfectionis culmen et ad montem quietis aeternae, ubi plena ab omni aestu et labore refectio ac totius beatitudinis possessio in praesentiâ Patris et Filii Ejus JESU CHRISTI cum fruitione Spiritus Sancti, Amen (Medit. 19. n. 5). - Obediens semper in gaudio est, et magnam fiduciam in Deo habet, cujus voluntatem perficere omni tempore cupit ; a quo praemium sine fine recipere cum electis non dubitat, corde et ore decantans : (Paratum cor meum Deus, paratum cor meum, » et iterum : « Paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua » (P. 1. serm. 7. ad nrrit.).

Trithemius : Qui alterius regitur imperio et sponte suâ deserit voluntatem propter Deum, reddit Deo, quod accepit, et insuper gaudet, se Domini esse servum, cui servire regnare est, et hoc non ad tempus vel annos, sed usque in sempiternum (Comment. in c. 5. S. Reg.).

Inventor Religiinis, Christus, a summo coelorum Abbate missus.

Hugo de Folieto: Inventor nostri Ordinis missus fuit a claustro Summi Abbatis, a sinu videlicet Dei Patris. Venit in hunc mundum, induit humilitatis habitum, induit vestem carnis ; vocavit peccatores ad claustrum perfectae religionis. Praemisit gratiam, proposuit misericordiam, promisit veniam. Collegit conventum, constituit numerum, duodecim scilicet Apostolos, et discipulos complures quasi conversos. — Sicut Superior ad laborem ceteros praecedit et eos post laborem ad quietem claustri reducit ; sic Christus post hujus mundi laborem suos deducet ad requiem divinae contemplationis. — Et qui secuti sunt Eum ad laborem, sequentur ad requiem. Cum Ipso erunt in claustro perfectae beatitudinis et fruentur dulcedine divinae contemplationis. In libro vitae legent, floribus amoenitatis perpetuae delectati. Sub umbrâ ligni vitae, quasi sub umbrâ divinae protectionis quiescent. « Haei requies mea in saeculum saeculi; hic habitabo, quoniam elegi eam » (Ps. 131.) (De claustro animaz 1. 4. c. 43. P. L. 176, 1181).

[graphic][subsumed]

ZO

Sertum Elementum. Opera caritatis seu zelus erga animas. Caritas in Deum et in proximum Dilectio proximi pars imitationis Christi Ordinata esse debet Caritas erga fratres infirmos, moribundos, defunctos Caritas erga cognatos, pauperes, hospites Literarum vel artium monumenta Opera apostolicae caritatis Sacerdotii fecunditas Zelus animarum - Praedicandi munus Conversio gentium - Puerorum educatio Salva sit semper disciplina monastica Monachus vir Dei Pugnas Domini decernit Mira ordinis monastici facta.

Declaratio. Monastica, quam professus es, morum conversio, ut fundatur fide, confirmatur spe, ita perficitur caritate.Fides, spes, caritas, tria haec; major autem horum est caritas(1 Cor. 13, 13). Fides radix est ac principium, spes tanquam stipes vel via; at caritas quasi fructuosum arboris caput et gratiae consummatio. Jure igitur vinculum praedicatur perfectionis, regularum regula, finis praecepti ac plenitudo legis. Quae quidem infusa animi virtus, imo virtutum summa et caput, ut in dies amplificetur, dilatetur ac perficiatur, is finis est omnis vitae monasticae seu Religionis.

[blocks in formation]

Duplex caritatis ratio,

Perfecta Dei dilectio.

Est autem duplex caritatis ratio : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et in totâ animå tuå et in tota mente tua. Hoc est maximum et primum mandatum. Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum sicut teipsum. In his duobus mandatis universa lex pendet(Matth. 22, 37-39), etiam tota lex monastica. Primum illud mandatum, quo moneris, ut Deum, qui caritas est, perfectâ diligas caritate, in praemissis declarationibus breviter enucleavimus. Nam claustralis tua vita, in opere Dei ac sanctâ paupertate, mortificatione, obedientiâ perpetuo transigenda, ad quid aliud spectat, nisi ut expeditius puriusque summum complectaris bonum, impedimentis plerisque, quae caritati obstant, remotis et adjumentis fere innumeris exhibitis? Sane te, carissime frater, Dominus compellat dicens: Mandatum hoc, quod Ego praecipio tibi, non supra te est neque procul positum(Deut. 30, 11). Et tu amore inflammatus dulcissimo subjicis: " Adhaesit anima mea post Te(Ps. 62, 9). Jam igitur reliquum est, ut de secundo mandato pauca dicamus. Quod quidem simile est, imo prope idem ac primum. Nam, qui Deum amat, quidni amabit eum, quem Deus amat? Deus autem omnium hominum quum Creator Paterque tum caput est ac Redemptor, ita ut Ipsum in illis Deum ac Dominum tuum quaeras

Deus in proximo diligendus.

Dilectio proximi est pars imitationis Christi.

et ames. Itaque caritas proprie fons dicitur, norma, ratio ac finis dilectionis proximi. Nihil omnino amori Dei et Christi praeponendum, imo vero omnis amor ab illo derivandus in eumque est tibi revocandus. Porro incarnatus Deus, quoniam, ut homo, pro hominibus pretiosissimo suo sanguine fuso morti Se tradidit, adorandum atque incomparabile exemplum proposuit, unde intelligas, haud exiguam imitationis Christi partem in eo consistere, ut proximum ex intimis diligas visceribus. Ipse enim: In hoc, inquit, cognoscent omnes, quia discipuli Mei estis, si dilectionem habueritis ad invicem(Joan. 13, 35); Hoc est praeceptum Meum, ut diligatis invicem, sicut dilexi vos (15, 12). Quare, ut conformis fias imaginis Filii Dei, a tuo hoc disce Magistro Eumque Ducem sequere, Dominum JESUM CHRISTUM induens, qui te in finem, imo sine fine dilexit. Etenim : “ Nos scimus, quoniam translati sumus de morte (peccati ac saeculi) ad vitam (gratiae et claustri), quoniam diligimus fratres. Qui non diligit, manet in morte... Quoniam (incarnatus) Deus animam suam pro nobis posuit,profecto et nos debemus pro fratribus animas ponere(1 Joan. 3, 14, 16). Ergo caritas, ut in Deum, ita in proximum perfecta JESU sequela est tuaque cum Eo, ut ita dicam, integra incorporatio, quâ non tu es, qui vivis, sed Christus vivit in te.

« PoprzedniaDalej »