Obrazy na stronie
PDF
ePub

442

XX. Opinio de diabolo creato in malitia.
Ibid. XXXII. Anima corpore exuta quo feratur.

480
XXI. Refellitur hæc opinio.

440 XXXIII. De inferis quæstio. Anímam esse incorpo-
XXII. Opinionis ejusdem fundamenta convelluntur. Ibid. ream. Sinus Abrahæ.

401
XXIII. Ut intelligendum et diabolum in veritate XXXIV. De paradiso et tertio cælo quo raptus est
nunquam stetisse.

l'aulus.

482
XXIV. De corpore mystico diaboli intelligendum XXXV. Resurrectio corporum ad perfectam beati-
esse illud, quomodo cecidit, etc.
Ibid. tudinem animæ cur sit necessaria.

483
XXV. De eodem corpore diaboli dictum esse illud, XXXVI. Tria visionum genera quomodo erant in
Tu es signaculum, etc. Paradisus Ecclesia.

beatis.

484
XXVI. Conclusio de diaboli conditione et lapsu. 443 XXXVII. Sententia quorumdam de tertio cælo. Ibid.
XXVII. De tentatione diaboli per serpentem. Ibid. DE SUBSEQUENTI LOCUTIONUM OPERE.

485-486
XXVIII. An serpens verba prolata intellexerit.

S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI,IN
XXIX. Serpens cur dictus prudentissimus. Ibid. HEPTATEUCHUM LOCUTIONUM LIBRI SEPTEM. Ibid.
XXX. Colloquium serpentis cum muliere.

445
LIBER PRIMUS.
Locutiones de Genesi.

Ibid.
XXXI. Ad quid aperti oculi Adami et Evæ. Ibid.

LIBER SECUNDUS. Locutiones de Exodo. 501-502
XXXII. Mortalitatis et libidinis origo. Ficuinea suc-

LIBER TERTIUS.

Locutiones de Levitico. 516-516
cinctoria.

446
LIBER QUARTUS.

Locutiones de Numeris. 521-522
XXXIII. Vox Dei ambulantis in paradiso.

447
LIBER QUINTUS.

- Locutiones de Deuteronomio. 531-532
XXXIV. Adam ob nuditatem sese abscondens inter-

LIBER SEXTUS.

Locutiones de Jesu Nave. 537-538
rogatur a Deo.

448 LIBER SEPTIMUS. Locutiones de Judicibus. 541-542
XXXV. Excusationes Adami et Evæ.
Ibid. DE SUBSEQUENTI QUÆSTIONUM OPERE.

545-546
XXXVI. Maledictio serpentis.

449 S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI,
XXXVII. Pæna mulieris.

450 QUÆSTIONUM IN HEPTATEUCHUM LIBRI
XXXVIII. Pæna Adamiet nomen mulieri impositum. Ibid. SEPTEM.

547.548
XXXIX. Tunicæ pelliceæ. Exprobratio superbiæ. 451 LIBER PRIMUS. Quæstiones in Genesim.

Ibid.
XL. Expulsio e paradiso. Excommunicatio. Ibid. LIBER SECUNDUS. Quæstiones in Exodum, et in fine
XLI. Opiniones de hominis peccato ; quale fuerit. 452 descriptio Tabernaculi.

597-598
XLII. An Adam crediderit seruenti, quave ratione

LIRER TERTIUS. - Quæstiones in Leviticum. 673-674
ad peccandum inductus sit.

Ibid.
LIBER QUARTUS.

Quæstiones in Numeros. 717-718
LIBER DUODECIMUS, - De paradiso et tertio cælo

LIBER QUINTUS.

Quæstiones in Deuteronomium. 747-748
quo raptus est Paulus, deque multipliici visionum

LIBER SEXTUS.

Quæstiones in Jesum Nave. 775-776
genere disputatur.

453-454
LIBER SEPTIMUS.

Questiones in Judices. 791-792
Caput PRIMUM. Le paradiso lecus Apostoli exami DE SUBSEQUENTI ANNOTATIONUM IN JOB OPERE.

282
nandus.

Ibid.

S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCO-
II. Apostolum potuisse nescire an extra corpus pa-

PI, ANNOTATIONUM IN JOB LIBER UNUS. Ibid.
radisum viderit, si vidit in ecstasi.

455 ADMONITIO IN LIBRUM CUI TITULUS Speculum. 887-888
II 1: Apostolus certus se vidisse tertium cælum, incer S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCO-
tus quomodo viderit.

Ibid. PI, DE SCRIPTURA SACRA SPECULUM. Ibid.
IV. Vere tertium cælum fuisse illud quo raptus est

PRÆFATIO.

Ibid.
Apostolus. Difficultas quomodo Apostolus certussit De libro Legis, qui Exodus nominatur.

890
de cælo viso, et incertus de modo quo visum fuit. 456

De Levitico.

892
V. Eadem difficultas enodatur.
457 De Numeris.

895
VI. Visionum genera tria.
458 De Deuteronomio.

896
VII. Genera visionum: corporale, spirituale, intel De Jesu Nave.

902
ectuale. Corporale proprie et translate. Spirituale De Psalmis.

Ibid.
pluribus modis.
459 De Proverbiis.

913
Vili. Unde spirituale dicitur visionum genus secun-

De Ecclesiaste.

925
dum.
460 De Cantico canticorum.

Ibid.
IX. Prophetiam ad mentem pertinere.
461 De libro Job.

926
X. Intellectuale genus visionis.
Ibid. De libro Osee.

928
XI. Corporalem visionem referri ad spiritualem,

De libro Joel.

Ibid.
hanc vero ad intellectualem.

De libro Amos.

Ibid.
XII. Corporalis et spiritualis visio.
463 De libro Michæa.

929
XIII. An insit in anima vis divinationis.
464 De libro Habacuc.

930
XIV. Intellectualis visio non fallit. In aliis falli non

De libro Suphoniæ.

Ibid.
semper est perniciosum.
463 De libro Zachariæ.

931
XV. Sompia venerea sine peccato contingere. 466 De libro Malachiæ.

Ibid.
XVI. Corporalium similitudines a spiritu in seipso

De libro Isaiæ.

932
formari.
Ibid. De libro Jeremiæ.

937
XVII. Similitudines animo expressæ unde innotes-

De libro Ezechielis.

941
cant dæmonibus. Visiones quædam miræ. Phre-

De libro Sapientiæ.

947
netici. Puer ægrotans.
467 De Ecclesiastico.

948
XVIII. De visionum causis.
469 De libro Tobiæ.

969
XIX. Unde nascantur visiones.
470 De Evangelio secundum Matthæum.

970
XX. Visa quæ a corpore occasionem habent, non De Evangelio secundum Marcum.

980
tamen exhiberi a corpore.
Ibid. De Evangelio secundum Lucam.

983
XXI. Visa corporalibus similia in quæ anima rapi De Evangelio secundum Joannem.
tur, non ideo esse naturæ diversæ.
472 De libro Actuum Apostolorum.

993
XXII. Quomodo contingant visa illa, ex quibus De Epistola B. Pauli ad Romanos.

994
divinationes occulto instinctu seu casu factæ. Ibid. De Epistola I B. Pauli ad Corinthios.

999
XXIII. Spiritualem naturam, ubi tam multis causis De Epistola II B. Pauli ad Corinthios.

1107
similitudines corporalium formentur, in nobis De Epistola B. Pauli ad Galatas.

1011
existere.
473 De Epistola B. Pauli ad Ephesios.

1012
XXIV. Visionem intellectualem spirituali, spiritua De Epistola B. Pauli ad Philippenses.

1015
lem corporali præstare.

474 De Epistola I B. Pauli ad Thessalonicenses. 1017
XXV. Solam intellectualem visionem non fallere. 475 De Epistola II B. Pauli ad Thessalonicenses. 1018
XXVI. Raptus animæ duplex, spirituali visione De Epistola B. Pauli ad Colossenses.

1019
et intellectuali.
476 De Epistola I B. Pauli ad Timotheum.

1020
XXVII. Quo genere visionis Deus a Moyse visus. 477 De Epistola II B. Pauli ad Timotheum.

1023
XXVIII. Tertium cælum et paradisum de quo De Epistola B. Pauli ad Titum.

1025
Apostolus, posse intelligi tertium genus visionis. 478 De Epistola B. Pauli ad Philemonem.

1026
XXIX. An ut plures coli, ita in Spirituali et intel. De Epistola ad Hebræos.

Ibid.
lectuali visione plures gradus.
Ibid. De Epistola I Petri.

1029
XXX. In spirituali genere visionis alia visa quasi De Epistola II Petri.

1032
divina, alia humana.

479
De Epistola Jacobi.

1033
XXXI. In intellectuali visione alia sunt quæ in De Epistola I Joannis.

1036
anima videntur, aliud lumen quo ipsa illustra De Epistola II Joannis.

1039
tur. Lumen animæ Deus.
Ibid. De Epistola III Joannis.

Ibid.
PATROL. XXXV.

(Soixante-dix-huit.)

462

992

De libro Apocalypsis.

1040 per christiana tempora diminutam esse conque-
ADMONITIO IN LIBROS DE CONSENSU EVANGELISTARUM. Ibid. runtur.

1068
S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPIS XXXIV. Epilogus superiorum.

1069
COPI, DE CONSENSU EVANGELISTARUM LIBRI XXXV. Mediatoris mysterium antiquis per prophe-
QUATUOR.

104 1-1042 tiam, nobis per Evaogelium prædicatur. Ibid.
Dicto breviter de Evangelistarum

LIBER SECUNDUS.
LIBER PRIMUS.

Matihæi Evangelium usque ad
auctoritate, numero, ordine ac, varia scribendi

cænæ narrationem ex ordine pertractat Augusti-
ratione, Augustinus, priusquam de eorumdem

nus, cumque eo comparat alia Marci, Lucæ et Joan-
consensu agat, illis hoc libro occurrit qui vel

nis Evangelia, demonstrans perpetuam inter qua.
moventur cur Christus ipse nihil scripserit, vel

tuor Evangelistas reperiri consensionem. 1071-1072

CAPUT PRIMUM. Quare usque ad Joseph generatores
fingunt scriptos ab ipso fuisse libros de magicis ;

Christi commemorentur,cum de illius semine Chri.
quique adversus evangelicam doctrinam jactitant
Christi discipulos non tantum magistro suo am-

slus non sit natus, sed de Virgine Maria. Ibid.

II. Quomodo sit Christus filius David, cum ex Joseph
plius tribuisse quam re vera erat, dicendo ilum

filii David concubitu non sit natus.
Deum ; sed etiam deorum cultum prohibendo,

Ibid.
non hoc docuisse quod ab ipso didicissent. Con-

III. Quare alios progeneratores Christi Matthæus
enumerat, alios Lucas.

Ibid.
tra quos doctrinam Apostolorum ex prophetarum
eloquiis vindicat, ostendens Deum Israel solum

IV. Quare quadraginta generaliones, excepto ipso
colendum esse qui solus a Romanis quod deos

Christo, inveniuntur apud Matthæum, cum qua-
alios coli secum vetaret, ante non receptus, jam

tuordecim triplicet.

1074
demum Romanum imperium suo nomini subju-

V. Quomodo Matthæi ordini congruat ordo Lucæ in
gavit, atque apud omnes gentes, uti per suos

his quæ de conceptu et de infantia vel pueritia
prophetas futurum promiserat, idola comminuit

Christi alius prætermittit, alius commemorat. 1077
per Evangelii prædicationem.

Ibid.

VI. De ordine prædicationis Joannis Baptistæ inter
omnes quatuor.

1084
CAPUT PRIMUM. Evangeliorum auctoritas.

Ibid.
VII. De duobus Herodibus.

1086
II. Ordo Evangelistarum, et scribendi ratio. 1043

VIII. Quomodo Matthæus dicat timuisse Joseph ire
III. Matthæus cum Marco ad regiam, Lucas ad sa-

cum infapte Christo in Jerusalem, propter Arche.
cerdotalem Christi personam intentionem retulit. 1044

laum ; et non timuisse ire in Galilæam, ubi erat
IV. Joannes ipsius divinitatem exprimendam cura.

tetrarcha Herodes frater eji.s.

Ibid.
vit.

1045

IX. Quomodo dicat Matthæus, ideo isse in Galilæam
V. Virtutes duæ, circa contemplativam Joannes,

Joseph cum infante Christo quia timuit Archelaum
circa activam Evangelistæ alii versantur. Ibid.

pro suo patre regnantem in Jerusalem, cum Lucas
VI. Quatuor animalia ex Apocalypsi de quatuor

dicat ideo isse in Galilæam, quia ibi erat Nazareth
Evangelistis aliis alii aptius intellexeruni. 1046 civitas eorum.

1086
VII. Causa suscepti operis de Evangelistarum con X. Quomodo Lucas dicit, bunt parentes ejus per om-
sensu. Occurritur iis qui dicunt Christum nihil

nes annos in Jerusalem in die solemni Paschæ cum
scripsisse, discipulos vero ejus Deum illum pre-

illo puero;cum dicat Matthæus quod metu Arche-
dicando mentiles fuisse.

1047

lai timueriot illuc ire ab Ægypto redeuntes. 1087
VIII. Si fama narrante Christus creditur sapientissi-

XI. Quomodo potuerint, completis diebus purgatio-
mus, cur majori fama prædicante non credatur

nis malris Christi, sicut Lucas dicit, ascendere
Deus.

1048

cum illo in templum ad peragenda solemnia, si
IX. Quidam fingunt Christum scripsisse libros de

secundum Matthæum jam Herodi per Magos no-
Magicis.

1049

tum erat eum natum, pro quo, cum eum quære-
X. Eosdem libros Petro et Paulo inscriptos quidam

ret, tot occidit infantes.

Ibid.
delirant.

Ibid.

XII. De verbis Joannis inter omnes quatuor. 1088
XI. In eos qui somniant Chistum magica arte po-

XIII. De baptizato Jesu.

1092
pulos ad se convertisse.

1050

XIV. De verbis vocis factæ de cælo super baptiza-
XII. Judæorum Deus, illis subjugatis, ideo non

tum.

Ibid.
fuit a Romanis receptus, quod is juberet se so-

XV. Quomodo secundum Joannem Evangelistam
lum coli simulacris deletis.

Ibid.

dicat Joannes Baptista, Ego non noveram eum ;
XIII. Judæos cur Deus passus est subjugari. 1051

cum secundum alios inveniatur quod jam nove-
XIV. Deus Hebræorum victis illis se victum non

rat eum.

1093
esse ostendit idolorun eversione et gentium om-

XVI. De tentato Jesu.

Ibid.
nium ad ipsius cultum conversione.

Ibid.

XVII. De vocatione apostolorum piscantium. 1094
XV. Pagani Christum laudare compulsi, in ejus

XVIII. De tempore secessionis Jesus in Galilæam. 1097
discipulos contumeliosi.

1052

XIX. De illo sermone prolixo quem secundum Mat-
XVI. Apostoli de subvertendis idolis nihil a Christo

thæum habuit iu monte.

1098
vel a prophetis diversum docuerunt.

Ibid.

XX. Quomodo dicat Mattheus centurionem ad eum
XVII. In Romanos qui Deum Israel solum rejece-

accessisse pro puero suo, cum Lucas dicat quod
runt.

1053
amicos ad eum miscrit.

1100
XVIII. Hebræorum Deus a Romanis non receptus, XXI. De socru Petri quo ordine narratum sit. 1101
quia se solum coli veluerit.

Ibid.

XXII. De ordine rerum quæ post hoc narrant,
XIX. Hunc esse verum Deum.

1054

utrum nil inter se dissentiant Matthæus, Marcus
XX. Contra Deum Hebræorum nihil a Paganorum

et Lucas.

1102
vatibus prædictum reperitur.

lbid XXIII. De illo qui ait Domino, Sequar te quocumque
XXI. Hic solus Deus colendus, qui cum alios coli

ieris, et aliis quæ juxta sunt, quo ordine narren-
probibeat, coli non prohibetur ab aliis.

1055
tur à Matthæc et Luca.

1103
XXII. Opinio gentium de Deo nostro.

Ibid.

XXIV. De transfretatione ejus, ubi dormivit in navi-
XXIII. De Jove et Saturno quid nugati sint Pagani. 1056

cula, et de expulsis dæmoniis, quos permisit in
XXIV. Non omnes deos colunt, qui Deum Israel

porcos, quomodo ea quæ gesta vel dicta sunt,
rejiciunt, nec eum colunt, qui alios colunt. 1058

conveniant inter Matthæum, Marcum et Lucam. 1104
XXV. Dii falsi alios coli secum non prohibent.

XXV. De paralytico cui dixit, Dimittuntur tibi pec-
Deum Israel esse Deum verum convincitur ex

cata, et, Tolle grabatum tuum, maxime utrum lo-
operibus ejus et prædictis et impletis.

1059

cus ubi hoc factum est conveniat inter Matthæum
XXVI. Idololatria per Christi nomen et Christia-

et Marcum ; qui Matthæus dicit in civitate sua,
norum fidem juxta prophetias eversa.
1060 Marcus autem in Capharnaum.

1105
XXVII. Urget idololatrarum reliquas, ut demum XXVI. De vocatione quoque Matthæi. utrum Mar-
serviant vero Deo idola ubique subvertenti. 1061

co et Lucæ, qui dicunt Levin Alphæi, idem Mat.
XXVIII. Prædicta idolorum rejectio.
1062 thæus congruat.

1106
XXIX. Deum Israel quidni colant Pagani, si eum XXVII. De convivio ubi objectum est ei quod cum
vel præpositum elementorum esse opinantur. 1063

peccatoribus manducaret, et quod non jejuna-
XXX. Deus Israel impletis prophetiis jam ubique

rent discipuli ejus, quod videtur alius alios dicere
innotuit.

Ibid.

à quibus objectum sit, et de verbis eorum, res-
XXXI. Prophetia de Christo impleta.

1064 popsisque Domini, utrum Matthæus, Marcus et
XXXII. A postolorum contra idololatriam doctrina

Lucas, congruant.

1107
vindicatur et prophetiis.

1066 XXVIII. De filia Archisynagogi resuscitata, et mu-
XXXIII. In eos qui rerum humanarum felicitatem

liere quæ tetigit fimbriam vestimenti ejus; utrum

ordo quo dicta sunt nihil cuiquam eorum adver LIII. Cum interrogavit discipulos, quem illum dice-
setur, a quibus dicta sunt , et maxime de verbis

rent homines, utrum nihil inter se repugnent Mat-
Archisynagogi, quibus rogavit Dominum. 1109 thæus, Marcus et Lucas, rebus aut ordine. Ibid.
XXIX. De duobus cæcis et muto dæmonio, quæ so LIV. Ubi prænuntiavit discipulis passionem suam,
lus Matthæus dicit.

1111 quæ sit inter Matthæum, Marcum et Lucam con-
XXX. Ubi turbarum misertus misit discipulos suos,

venientia.

1132
dans eis potestatem sanitatum præstandarum, et LV. Ubi subjugunt iidem tres quomodo præce-
eis multa mandavit, ordinans quemadmodum vi-

perit Dominus ut post eum qui voluerit veniat,
verent ; ubi quærendum est quomodo Matthæus

quam secum concordent.

Ibid.
Marco et Lucæ congruat, maxime de virga quam LVI. Quod se Dominus tribus discipulis in monte
secundum Matthæum dicit non ferendam, secun-

ostendit cum Moyse et Elia, quomodo inter se
dum Marcum autem solam ferendam; et de habitu

congruant tres isti ordine et rebus, et maxime
calceamentorum atque vestium.

Ibid.

propter numerum dierum, quia Matthæus et
XXXI. Ubi Joannes Baptista misit ad Dominum de

Marcus dicunt post sex dies factum, quod Lucas
carcere discipulos suos, quid Matthæus et Lucas

post octo.

1133
dicunt.

1115 LVII. Ubi de adventu Eliæ locutus est eis, quee sit
XXXII. Ubi exprobravit civitatibus quod non ege.

convenientia inter Matthæum et Marcum. Ibid.
rint pænitentiam, quod et Lucas dicit : ubi quæ LVIII. De illo qui ei obtulit filium suum, quem
rendum est quemadmodum illi Matthæus ipso

discipuli sanare non potuerunt, quemadmodum
ordine congruat.

Ibid. tres isti consentiant etiam ordine narrationis. 1134
XXXIII. Ubi vocat ad tollendum jugum et sarci. LIX. Ubi de passione sua cum eis dixisset, con-
nam suam, quemadmodum Matthæus a Luca non

tristati suni, quod tres ipsi eodem ordine cum-
discrepet in narrandi ordine.

1116
memorant.

Ibid.
XXXIV. Ubi discipuli spicas vellentes manducave LX. Ubi de ore piscis solvit tributum, quod Mat-
runt, quemadmodum inter se congruant Mat-

thæus solus dicit.

Ibid.
thæus, Marcus et Lucas in narrandi ordine. Ibid. LXI. De puero parvulo quem proposuit imitandum,
XXXV. De illo qui manum aridam cum haberet,

de scandalis mundi, de membris corporis scanda-
sabbato curatus est, quemadmodum narratio Mat-

lizantibus, de angelis parvulorum qui vident fa-
thæi concordet cum Marco et Luca, vel rerum

ciem Patris, de una ove ex ovibus centum, de
ordine, vel Domini et Judæorum verbis. Ibid. fratre corripiendo in secreto, de solvendis ligan-
XXXVI. Considerandum utrum ab isto cujus arida

disque peccatis, de concordia duorum et con-
manus sanata est, digrediantur hi tres Evange.

gregatione trium, de dimittendis peccatis usque
listæ ut in nullo sibi adversentur ipso narratio.

septuagies septies, de servo cui dimissum est
pis ordine.

1117 multum debituin, et ipse parvum non dimisit
XXXVII. De muto et cæco qui dæmonium habebat,

conservo, Matthæus quemadmodum cæteris non
quomodo Matthæus Lucasque consentiant. Ibid. repugnet.

Ibid.
XXXVIII. Ubi ei dictum est quod in Beelzebub ejicit LXII. Quando interrogatus est utrum liceat dimit.
dæmona, quidquid ex ipsa occasione locutus est

tere uxorem, quemadmodum inter se consentiant
de blasphemia adversus Spiritum sanctum, et de

Matthæus et Marius, maxime de ipsis interrogatio-
duabus arboribus, utrumin nullo Matthæus a duo-

nibus vel Domini vel Judæorum atque responsis,
bus aliis, maxime a Luca, dissentiat.

1118 in quibus videntur aliquantulum variare. 1135
XXXIX. Quod respondit petentibus signum, de Jona LXIII. De parvulis quibus manus imposuit, de divite
propheta et de Ninivitis, et de regina Austri, et de

cuidixit: Vende omnia tua; de vinea quo conducti
spiritu immundo, quicum exierit ab homine, redit

sunt operarii per horas diversas, quemadmodum
et invenit domum mundatam, quomodo Matthæus

Matthæus duobus aliis non repugnet.

1136
Lucæ congruat.

Ibid. LXIV. Ubi secreto duodecim discipulis de passione
XL. Ubi einuntiata est mater et fratres ejus, utrum a

sua prædixit, et mater filiorum Zebedæi cum filiis
Marco et Luca ordo ipse non discrepet.

1119 suis petiit ut unus eorum ad dexteram ejus, al.
XLI. Quod ex navicula turbis locutus est de illo cujus

ter ad sinistram sederet, quomodo non repugnet
in seminando aliud cecidit in via, etc., et de illo cui

Matthæus aliis duobus.

1137
superseminata sunt zizania, et de grano sinapis, LXV. De cæcis Jericho illuminatis, quemadmodum
et de fermento ; et quod in domo locutus est, de

non adverselur Matthæus vel Marco vel Lucæ. Ibid.
thesauro abscondito in agro, et de margarita, et de LXVI. De asinæ pullo, quomodo Matthæus cæteris
sagena missa in mare, et de proferente de the-

congruat, qui solum pullum commemorant. 1138
sauro nova et vetera, quomodo Marco et Lucæ Mat LXVII. De expulsis templo vendentibus et ementi-
thæus consentiat, vel in his quæ cum illo dixerunt,

bus,quemadmodum trcs isti non repugnent Joanni
vel narrationis ordine.
1120 qui hoc idem longe alibi dicit.

1139
XLII. Quod venit in patriam suam, et mirabanturdo LXVIII. De arefacta arbore ficulnea, et quæ juxta

ctrinam, cum genus ejus contemnerent:quomodo narrata sunt, quomodo non repugnet Matthæus
consentiat Marco et Lucæ Matthæus, maxime

cæteris, et inaxime Marco de ordine narrationis. 1140
utrum narrandi ordo nihil alteri adversetur. Ibid. LXIX. Cum Dominum interrogaverunt Judæi, in
XLIII. Quemadmodum inter se conveniant Mat.

qua potestate ista faceret, quomodo inter se con-
thæus, Marcus et Lucas de verbis Herodis cum

sentiant isti tres.

1141
udisset de mirabilibus Domini, vel de ipso nar LXX. De duobus quibus imperaverit pater ut irent
rationis ordine.

1122 in vineam, et de vinea, quæ locata est aliis agri.
XLIV. Do Joanne incluso, vel etiam occiso, quo or-

colis, quomodo non adversetur Matthæus illis
dine ab his tribus narretur.

1123 duobus, cum quibus eumdem ordinem tenet, et
XLV. Ad miraculum de quinque panibus quo ordine

maxime in hac parabola quam omnes tres dicunt
ab omnibus, et quemadmodum ventum sit. 1124 de vinea locata, propter responsionem eorum qui-
XLVI. In ipso de quinque panibus iniraculo quem-

bus dicebatur, ubi aliquantum videtur variare. 1142
admodum inter se omnes quatuor conveniant. 1125 LXXI. De nuptiis filii Regis ad quas turbæ invita-
XLVII. Quod ambulavit super aquas, quomodo qui

tre sunt, quem Matthæus ordinem tenuerit,
hoc dixerunt inter se conveniant; et quomodo ab

propter Lucam qui tale quiddam alibi dicit. 1145
illo loco digrediantur, ubi turbas de quinque pa LXXIl. De nummo Cæsari reddendo, cujus habeat
nibus pavit.

1127 imaginem, et de muliere que septem fratribus
XLVII. Quomodo Matthæus et Marcus non adver-

nupserat, quemadmodum ires isti condordent. Ibid.
sentur in eo quod ab eis tribus narratur quid pos. LXXIII. De illo qui commendata sunt duo præ
teaquam transfretarunt factum sit.

1129 cepla dilectionis Dei et proximi, qui ordo sit
XLIX. De muliere Chananæa quæ dixit, Elcanes edunt

narrantium Matthæi et Marci, ne a Luca discre-
de micis cadentibus de mensa dominorum suorum,

pare videantur.

1146
quomodo interse Matthæus Lucasque consentiant. Ibid. LXXIV. Quod Judæiinterrogantur de Christo, cujus
L. Cum de septem panibus pavil turbas, utrum inter

eis filius videatur, utrum non repugnet Matthæus
se Matthæus Marcusque conveniant.

1130 aliis duobus; quia secundum istum dicitur, Quid
LI. Quod dicit Matthæus inde eum venisse in fines

vobis videtur de Christo? cujus est plius ? Cui res-
Magedan, quomodo congruat Marco ; et in eo quod

ponderunt, David; secundum illos autem, Quo-
petentibus signum respondit iterum de Jona. 1131 modo dicunt Scribe Christum filium esse David 9 1147
LII. De fermento Pharisæorum quomodo cum Marco LXXV. De Pharisæis sedontibus super cathedram
conveniat, vel re vel ordine.

Ibid. Moysi, et dicentibus quæ non faciunt, cæteris-

longe stetisse, non repugnent Joanni, qui nomi-

navit unam earum juxta crucem stetisse. 1194
XXII. De Joseph qui corpus Domini petiit à Pilato,

quomodo omnes consentiant, et quomodo a seipso
Joannes non dissentiat.

1195
XXIII. De sepultura ejus, quomodo tres a Joanne
non dissentiaut.

Ibid.
XXIV. De his quæ circa tempus resurrectionis Do.

mini facta sunt, quemadmodum omnes non in-
ter se dissentiant.

1196
XXV. In eo quod se postea discipulis manifestavit,

quomodo sibi omnes Evangelistæ non adversen-
tur, colatis testimoniis et de apostolo Paulo et de
Actibus Apostolorum.

1203
LIBER QUARTUS. – De iis quæ peculiaria sunt Marci,
Lucæ et Joannis.

1215-1216
CAPUT PRIMUM. In Evangelio Marci, exceptis his quæ

cum Matthæo dixit, quomodo nulla repugnantia
demonstretur, ab initio usque ad illud ubi ait.
Et ingrediuntur Capharnaum, et statim sabbatis
docebat eos, quod cum Luca dicit.

1216-1217
II. De homine a quo spiritus immundus ejectus est

convexans eum, quomodo Lucæ qui hoc cum eo
dixil, nou repugnet.

1217
III. De nomine Petri, quomodo etiam atque etiam

commendetur, non repugoare Joanni, qui dixit
quando hoc nomen accepit.

Ibid.
IV. Quod dixit, Quanto magis eis præcipiebat ut lace-

rent, lanto magis plus dicebant, quomodo non re-
pugnet præscientiæ ipsius, quæ in vangelio
commendatur.

1218
V. De quo suggessit Joannes, quod in nomine ejus

ejiceret dæmonia non socialus discipulis, et di-
xit, Nolile pronibere eos : qui enim contra vos non
est, pro vobis est : quomodo non repugnet illi
sententiæ ubi ait, Qui non mecum est, adversus
me est.

1219
VI. Quod in occasione hujus qui in nomine Christi

ejiciebat dæmonia, quamvis cum discipulis non
sequeretur, Marcus amplius quam Lucas Domi-
nuin dixisse narravit, quomodo ostendatur ad
hoc ipsum pertinere quod illum in nomine suo
virtutem facientem veluit prohiberi.

4220
VII. Hinc usque ad cænam Domini unde omnia om-

nium considerari cæperunt, nullam de Marco
quaestionem esse tractatam.

1221
vill. De Lucæ Evangelio, quomodo principium ejus

congruat principio libri Actuum Apostolorum. lbid.
IX. Quomodo ostendatur quod de piscibus captis

Lucas commemoravit non pertinere ad illud quod
videtur simile Joannes narrasse post Domini re-
surrectionem, atque inde jam usque ad cænam
Domini, unde omnium omnia usque ad finem
considerata sunt, nullam etiam ex Evangelio
Lucæ tractatam esse quæstionem.

1222
X. De Joanne evangelista, quid a cæteris tribus di-
stet,

1223
ADMONITIO IN LIBROS DE SERMONE DOMIMI IN MON-

1229-1230
S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI,

DE SERMONE DOMINI IN MONTE SECUNDUM
MATTHÆUM LIBRI DUO.

Ibid.
LIBER PRIMUS.

· Explicatur prior pars sermonis a
Domino in monte habiti, contenta Matthæi capi-
te quinto.

Ibid.
LIBER SECUNDUS. - In posteriorem partem sermonis

Domini in monte, contentam Matthæi capitibus
sexto et septimo.

1269-1270
S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI,
QUESTIONUM EVANGELIORUM LIBRI DUO.

1321 - 1322
PROLOGUS.

Ibid.
LIBER PRIMUS. Quaestiones in Evangelium secun.
dum Matthæum.

1323-1324
LIBER SECUNDUS. Quæstiones in Evangelium se-
cundum Lucam.

que in eosdem Pharisæos a Domino dictis, utrum
sermo Matthæi congruat aliis duobus, et maxime
Lucæ, qui non hoc ordine, sed alibi similem com-
memorat,

Ibid.
LXXVI. Cum prænuntiavit templi eversionem,

quomodo aliis duobus narrandi ordine congruat. 1149
LXXVII. De sermone quem habuit in monte Olive-

ti, quærentibus discipulis quando erit consum-

matio,quemadmodum tres isti inter se congruant. 1150
LXXVIII. Quod commemorant Matthæus et Marcus

ante biduum futuræ Paschæ, et postea dicunt
quod in Bethania fuit, quomodo non repugnet
Joanni, qui cum ipsis narrat hocidem quod factum

est in Bethania, et dicit, Anle sex dies Pasche. 1152
LXXIX. De cæna in Bethania, ubi mulier unguento

pretioso Dorninum perfudit, quomodo inter se
congruan tMatthæus, Marcus et Joannes, et quo-
modo Lucæ non adversentur tale aliquid alio
tempore commemoranti.

1154
LXXX. Ubi mittit discipulos ut præparent ei man-

ducare Pascha, quomodo inter se congruant Mat-
thæus, Marcus et Lucas.

1156
LIBER TERTIUS. Evangelistarum a cænæ narra-

tione ad Evangelii finem concordia, collato simul
ordineque digesto singulorum contextu, demons-
tratur.

1157-1458
CAPUT PRIMUM. De cæna Domini, et de expresso tra-

ditore ejus, quemadmodum inter se quatuor con-
veniant.

Ibid.
II. De prædicta negatione Petri, quemadmodum
ostendantur nihil inter se repugnare.

Ibid.
III. De his quæ dicta sunt a Domino donec exiret

de domo ubi canaverant, quemadmodum nihil
discrepare monstrentur.

1163
IV. De his quæ gesta sunt in illo prædio vel horto,

quo ex illa domo post cænam venerunt, quomodo
trium, id est Maithæi, Marci et Lucæ consonan-
tia demonstretur, quoniam Joannes de hoc tacet. 1164
V. De his quæ in ejus apprehensione facta et dicta

omnes commemorant, quomodo inter se nihil
appareat dissentire.

1166
VI. De his quæ gesta suntcum duceretur Dominus

ad domum principis sacerdotum, et quæ in ipsa
domo cum nocte perductus esset, et maxime de
Petri negatione, quemadmodum inter se omnes
congruant.

1168
VII. De his quæ mane gesta sunt, priusquam Pilato

traderetur, quomodo Evangelistæ inter se non
discrepent ; et de testimonio Jeremiæ quod Mal-
thæus propter Domini pretium interposuit, cum
hocin ejusdem prophetæ Scriptura non inveniatur. 1173
VIII. De his quæ apud Pilatum gesta sunt, quo.
modo inter se nihil dissentiant.

1176
IX. De illusione qua illusus est a cohorte Pilati,

quomodo non dissonent tres qui hoc dicunt,
Matthæus, Marcus et Joannes.

1181
X. Quomodo non repugnet quod Matthæus, Marcus

et Lucas angarialum dicunt, qui portaret ejus
crucem, cum Joannes dicat quod eam Jesus ipse
portaverit.

1182
XI. De potu quem dederunt ei priusquam comme-

morata esset ejus crucifixio, quomodo conveniat
inter Matthæum et Marcum.

Ibid.
XII. De divisione vestimentorum ejus, quomodo
inter se omnes conveniant.

1183
XIII. De hora dominicæ passionis, quemadmodum

non inter se dissentiant Marcus et Joannes, prop-
ter terliam et sextam.

Ibid.
XIV. De duobus latronibus cum illo crucifixis, quo-
modo omnes concordent.

1189
XV. De his qui Domino insultaverunt, quomodo

inter se consonent Matthæus, Marcus et Lucas. 1190
XVI. De latronum insultatione, quomodo non repu-

gnent Matthæus et Marcus Lucæ, qui dixit unum
eorum insultasse, alium credidisse.

Ibid.
XVII. De polu aceti, quomodo inter se omnes con-
sentiant.

1191
XVIII. De vocibus Domini quas continuo moriturus

emisit, quomodo non repugnent Matthæus et
Marcus Lucæ, et ipsi tres Joanni.

1192
XIX. De scissione veli quomodo non dissentiant

Matthæus et Marcus a Luca,quo ordine factum sit. Ibid.
XX. De admiratione centurioniş et eorum qui cum

illo erant, quomodo inter se consentiant Mat-
thæus, Marcus et Lucas.

1193
XXI. De mulieribus quæ ibi stabant, quomodo

Matthæus, Marcus et Lucas, qui dixerunt eas a

1333-1334
ADMONITIO IN LIBRUM SEPTEMDECIM QUÆSTIONUM SUPER
MATTHÆUM.

1363-1364
QUÆSTIONUM SEPTEMDECIM IN EVANGELIUM

SECUNDUM MATTHÆUM LIBER UNUS. 1365-1366
ADMONITIO DE TRACTATIBUS IN JOANNEM.

1375-1376
PRÆFATIO INCERTI AUCTORIS,

1387-4378
S. AURELII AUGUSTINI, HIPPONENSIS EPISCOPI,
IN JOANNIS EVANGELIUM TRACTATUS CXXIV.

1379-4380
Tractatus PRIMUS. In illud Joannis. In principio

erat Verbum, et Verbum eral apud Deum, et Deus

TE.

[ocr errors]

erat Verbum, etc., usque ad id, Et lenebræ eam
non comprehenderunt. Cap. 1, t. 1-5.

Ibid.
Tract. II.

De eo quod scriptum est, Fuit homo mis-
sus a Deo, cui nomen erat Joannes, etc., usque

ad id, Plenum gratiæ el veritatis. Cap. I, . 6-14. 1388
Tract. III. Ab eo quod scriptum est, Joannes

testimonium perhibet de seipso, etc., usque ad id,
Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse
enarravit. Cap. 1, v. 15 18.

1396
Tract. IV. Ab eo quod scriptum est, Et hoc est

testimonium Joannis, quando miserunt Judæi ab
Jerosolymis sacerdotes, etc., usque ad id, Ipse est
qui baptizat in Spiritu sancto, etc. Cap. 1, .
19-33.

1406
Tract. V. Rursum in illud, Et ego nesciebam

eum, etc. Quid novi Joannes didicerit de Domino
per columbam. Cap. 1, V 33.

1414
Tract. VI. In eumdem Evangelii locum. Quare

Deus per columbæ speciem ostendere voluerit
Spiritum sanctum. Cap. 1, **. 32-33.

1425
Tract. VII. Ab eo quod scriptum est, Et ego vidi,

et lestimonium perhibui quia hic est Filius Dei,
usque ad id, Amen dico vobis, videbitis cælum
aperlum, et Angelos ascendentes el descendentes
super Filium hominis. Cap. 1, *. 34-51.

1437
Tract. VIII. Ab eo Evangelii loco, Et die berlia

nuptiæ factæ sunt in Cana Galilææ ; usque ad
id, Quid mihi et tibi est, mulier 9 nondum venit
hora mea. Cap. 11, . 1-4.

1456
Tract. IX. In eamdem Evangelii lectionem. Quid

mysterii sit in miraculo facto in nuptiis apud
Cana Galilææ. Cap. 11, . 1-11.

1458
Tract. X. Ab eo Evangelii loco, Post hæc descendit

in Capharnaum ipse et maler ejus, etc., usque ad
id, nie autem dicebat de lemplo corporis sui. Cap.
11, V. 12-21.

1466
Tract. XI. Ab eo quod scriptum est, Cum autem

essel Jerosolymis in Pascha in die festo multi cre-
diderunt in nomine ejus; usque ad id, Nisi quis
renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest in-
troire in regnum Dei. Cap. 11, . 23-25, et cap.
in, V. 1-5.

1474
TRACT. XII. Ab eo Evangeliiloco, Quod natum est de

carne, caro est, etc., usque ad id, Qui autem facit
veritatem, venil ad lucem, ut manifestentur ejus

opera, quia in Deo sunt facta. Cap. 111, V. 6-21. 1484
Tract. XIII. Ab eo Evangelii loco, Post hæc venit Je.

sus et discipuli ejus in Judæam terram, etc.,usque
ad id, Amicus autem sponsi, qui slal el audit eum

gaudio gaudet propter vocem sponsi.Cap. 111, 4.22-29. 1492
Tract. XIV. Ab eo Evangelii loco, Hoc ergo gaudium

meum impletum est, etc., usque ad id, Qui autem
incredulus est Filio, non videbit vilam, sed ira Dei
manel super eum. Cap. ii, 29-36.

1502
Tract. XV. Ab eo Evangelii loco, Ui ergo cognovit

Jesus quis audierunt Pharisei quia Jesus plures
discipulos facit, etc., usque ad id, Et scimus quia
hic est vere salvalor mundi. Cap. iv, v. 1-42.

1510
TRACT. XVI. Ab eo Evangelii loco, Post duos autem

dies exiil inde, el abiit in Galilæam ; usque ad id,
El credidit ipse, et domus ejus lota. Cap. iv, v.
43-53.

1522
Tract. XVII. Ab eo quod scriptum est, Post hæc erat

dies festus Judæorum, et ascendit Jesus Jerosoly-
mam ; usque ad id, Quærebant eum Judæi interi-
cere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et pa-
trem suum dicebat Deum, æqualem se faeiens Deo.
Cap. v, V. 1-18.

1527
Tract. XVIII. In eum Evangelii locum. Amen, amen

dico vobis, non potest Filius a se facere quidquam,
nisi quod videril Patrem facientem ; quæcumque
enim ille fecerit, hæc et Filius similiter facit. Cap.
v, v. 19.

1535
Tract. XIX. Ab eo quod scriptum est, non potest a se

Filius facere quidquam, nisi quod viderit Patrem
facientem, usque ad id, Quia non quero voluntatem

meam, sed voluntatem ejus qui misil me.x. 19-30. 1543
Tract, XX. Rursum in illud, Amen, amen dico vobis,

non potest Filius a se facere quidquam, nisi quod
riderit Patrem facientem ; quæcumqueonim Pater
facit, hæc eadem el Filius similiter facil. Cap. v,
V. 19.

1556
TRACT. XXI. Ab eo quod scriptuin est, Pater enim

diligit Filium, et omnia demonstral ei quæ ipse facit;
usque ad id, Qui non honorificat Filium, non ho-

norifical Patrem qui misit illum. Cap. v, . 20-33.1564
Tract. XXII. Ab eo quod scriptum est, Amen, amen

dico vobis, quia qui verbum meum audit, el credit

ei qui misit me, habet vitam æternam, usque ad id,
Quod non quero voluntatem meam, sed voluntalem
ejus qui misit me. Cap. v, $. 24-30.

1574
Tract. XXIII. In illam lectionem Evangelii, Si ego

testimonium perhibeo de me, etc., usque ad id, El
non vultis venire ad me, ut vitam habealis. Tum
etiam repetuntursuperiores lectiones jam antetra-
ctatæ, scilicet ab his verbis. Amen, amen dico vo-
bis, non potest Filius a se fucere quidquam, etc.
Cap. v, † 19-40.

1582
Tract. XXIV.Ab eo quod scriptum est, Post hæc abiit

Jesus trans mare Galilææ, quod esi Tiberiadis ;
usque ad id, Hic est vere propheta qui venit in
mundum. Cap. vi, V. 1-14.

1592
Tract. XXV. Ab eo quod scriptum est, Jesus ergo

cum cognovisset quod venissent ut raperent eum ;
usque ad id, Et ego resuscitabo eum in novissimo
die. Cap. vi, V. 15-44.

1596
Tract. XXVI. Ab eo quod scriptum est, Murmura-

bant ergo Judæi de illo, quia dixisset, Ego sum
panis qui de cuelo descendi , usque ad id, Qui
manducat hunc panem, vivet in æternum. Cap. vi,
¥. 41-59.

1606
TRACT. XXVII. Ab eo quod scriptum est. Hæc dixit,

in synagoga docens sabbalo in Caphurnaum ; usque
ad id, Ile enim traditurus erat eum, cum esset
unus ex duodecim. Cap. vi, ř. 60-72.

1615
Tract. XXVIII. Abeo Evangelii loco, El post hæc am-

bulabat Jesus in Galilæam; usque ad id, Nemo la-
men palam loquebatur de eo, propler melum Ju-
dæorum. Cap. vii, W. 1-13.

1622
Tract, XXIX. In illud Evangelii, Jam aulem die

festo medinnte, ascendit Jesus in templum , usque
ad id, Qui misit illum, hic verax est,'et injuslitia
in illo non est. Cap. VII, V. 14-18.

1628
Tract. XXX. Ab eo loco, Nonne Moyses dedit vobis

Legem, et nemo ex vobis facit Legem ? usque ad id,
Nolite judicare secundum faciem, sed justum judi-
cium judicale. Cap. vii, v. 19-24.

1632
Tract. XXXI. Ab eo loco, Dicebant ergo quidam ex

Jerosolymis, Nonne hic est quem quærebant Judæi
interficere o usque ad id, Quærelis me, et non in-
venietis ; et ubi sum ego, vos non potestis venire.
Cap. vii. v. 25-36.

1636
TRACT. XXXII. Ab eo loco, In novissimo autem die fe-

stivitatis stabat Jesus et clamabat, dicens, Si quis
silil, veniat ad me, el bibat; usque ad id, Nondum
enim erat Spiritus datus, quia Jesus nondum fue-
ral glorificatus. Cap. vii, v. 37-39.

1642
Tract. XXXIII. Ab eo loco Evangelii, Ex illa ergo

lurba cum audissent hos sermones ejus, etc., us-
que ad id, Nec ego le condemnabo ; vade, et am-
plius noli peccare. Cap. vii, . 40 53, et cap. VIII,
V. 1-14.

1647
Tract. XXXIV. In illud. Ego sum lux mundi : qui

sequitur me, non ambulai in tenebris, sed habebit
lumen vitæ. Cap. vin, V. 12.

1652
Tract. XXXV. Ab eo quod legitur, Dixerunt ergo

Pharisæi, Tu de teipso testimonium perhibes, etc.,
usque ad id, Verum est lestimonium meum, quia

scio unde veni, et quo vado. Cap. vii, v. 13-14. 1657
Tract. XXXVI. Ab eo quod scriptum est, Vos se-

cundum carnem judicatis, ego non judico quem-
quam; usque ad id, Ego sum qui testimonium
perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de

me, qui misit me Paler. Cap. vii, v. 15-18. 1662
Tract. XXXVII. Ab eo quod scriptum est, Dicebant

ergo, Ubi est pater tuus 9 usque ad id, El nemo
apprehendit eum, quia nondum veneral hora ejus.
Cap. vm, . 19-20.

1670
Tract. XXXVIII. Ab eo scriptum est. Dicit ergo

eis Jesus, Ego vado, et quærelis me ; usque ad id,
Dixit eis Jesus, Principium, quia et loquor vobis.
Cap. vin, v. 21-25.

1675
Tract. XXXIX. Ab eo quod scriptum est, Mulla

habeo de vobis loqui et judicare , usque ad id, Et
non cognoverunt quia Patrem ejus dicebat Deum.
Cap. viii, . 26-27.

1682
Tract. XL. Ab eo loco, Dixit ergo eis Jesus : Cum

exallaveritis Filium hominis , usque ad id, El co-
gnoscetis veritalem, et vérilas liberabil vos. Cap.
VIII, vv. 28-32.

1686
Tracr. XL). Rursum in illud, Dicebat autem Jesus

ad eos qui crediderunt ; usque ad id, Si ergo vos
Filius liberaverit, vere liberi eritis. Cap. viii,
*. 31-36.

1692
Tract. XLII. Ab eo quod scriptum est, Scio quia filii

Abrahæ estis, sed quærilis me interficere ; usque

« PoprzedniaDalej »