Obrazy na stronie
PDF
ePub

summis ingeniis, exquisitaque doctrina in hac litterarum A cior, quod, le patre patriæ, mala adimi et prospici ne sint luce clarescunt, starim ul rescivere me singulari Dei opli recidiva; bona vero præstari, el effici ne sint caduca, comi maximi benificio Italam adinvenisse, precibus sollicita gnoscil. Felicissima, quod, te sospile, sospes est regnum, runt, ut tam venerandæ antiquitatis monumentum, temporis ipsique ad votum succedunt omnia. El, quoniam sanctus diuturnitate ex hominum memoria dilapsum, ac prorsus Augustinus christianos reges bealos dicit, qui juste impeoblilleralum, quamtocius vulgareni. Liberuli homini con rani, qui suam potestatem ad Dei culium maxiine dilalanveniens eral eorum voluntali parere; prasertim cum insi dum Majestati ejus famulam faciunt, en tuæ beruitudinis causa gne Itilæ versionis Opus, a quo est nostrie Vulgalæ, lam alque felicilalis, quam nulla umquam adversitas perlurbaquam rivi a fonte, deduclio, sanctos Patres qualuor prio bil. Obstupens delinent regnum justitia, pielas, religio tua: rum sæculorum mirifice illustret. His accedebat, quod pri et omnes le palrem noniinant, alque ul lucidissimum jubar mam ingressionem meam in adyta Scripturar um voluit Deus intuentur suum; quoniam , rex præclarissime , simul oninia auspicari codice autographo sancti Eụsebii, episcopi Ver virtute perfundis; ac sulis instar, non parle aliqua, sed slacellensis et m'urtyris venerandi ; cui nullus exstat similis in tin lolus; nec uni, aut alteri, sed oninibus libi subjectis faorbe et par. Hujus codicis authentia lola antiquitate firma cis le esse communem. Communen le facit lilleris sludium, lur; et acta sanctissimi Præsulis vulgula testantur, non quod impendisti ad inslaurana an magnificam typogravagam esse qul interruplam vercellensis Ecclesiæ tradi phiam; pro qua tua liberalitas ila se essudil, ut pro norma, lionem : cui regis Berengarii, eamdem Ecclesiam adeuntis, el exemplo coleris regibus haberi possil; scilicet ad præclainsigne accedil lestimonium, quod libentissime profero.

B

rissimas laudes tuas hæc quoque uddenda erui, qua nulla, Nolebul ipse, codicem lam velustum, propria martyris munu meo quidem judicio, posteris utilior est, nulla gloriosior, descriptum, atque ea jam ætate labantem (scilicet circa Jure igirur meriloque omnis Portugalliæ judicio, atque annum Christi pcccLXXXVIII, quo Berengirins in regnum consensu Litterarum pater diceris, nominaris, existis. ViItalic suit adleclus) injuria temporis, et denie saculorun dent enim, mutata rerum fucie, litteras in regno florescere: invido magis magisque consumi. Quare, ut illosus conserva vident seminaria, scholas, academias fundatus, erectas, diretur imposterum, argenteis laminis auro gemmisq!le con talas, stipendiis le solo dignis, ac nemini comparandis: vilexiis librum muniendum curavit. Id prædicuni versus , denl denique tuam bibliothecam insignem, el regiam, quce qui, sub sanctissim; Eusebii effigie ipsi codici apposili, idem tot accessionibus aucli est, u Plolomaicce el Allalicæ meincidi jussil, habenique ,

moriam obruere propemodum videatur. Quoniam vero inPræsul hic Eusebius scripsit, solvitque veluslas ;

gentis ési ponderis exemplum, quod a rege sapientissimo Rex Berengarius sed reparavil idem:

proficiscitur, spes est, le auclore, le principe, liberales disArgentum postquam fulvo depromsil el auro,

ciplinas omncs, mutasque artes majora in dies incrementa, Ecclesiæ, Præsul, obtulit ipse luce.

splendoremque novum consecuturus. Sed, ut faciam scriQuod rex Berengarius rependi Martyri, egolibi, rex po bendi finem, me cogit majestas lua; quam procul eliam inlentissime, devotus nomini Majestatique lua una cum aliis lucor, atque, in meis sacrificiis, humilis sacerdos, Deo, codicibus venerandis ejusdem antiquæ Italicæ versionis do,

с

beatæ Mariæ Virgini, et divo Antonio Thaumaturgo quotidie dono, dedico. Rei argumenlum, sunctissimi Eusebii me commerido: memor ingentium beneficiorum, quæ præsuli rila, lol regum, et reginarum sollicitado, quibus hæc edilio Fruncisco Blunchino, patruo meo, a Gaspari Blanchino codices pene omnes debel acceplos, certissimam spem mihi fratri, et equili Christi tuo, rex munificentissime, contuingerunt, te eidem futurum esse patronum munificentissimum, listi. Almæ Romæ unum esl volum, ut Deus optimus maxiet præsidium singulare. Porro nullum majus afferri mu mus, persecla valetudine, continuisque rerum secundarum nus poterat regi magno, quam Evrmgelicum fædus, quo re successibus le, regum optime, forlunare pergat. Litteraria gnum cum sacerdotio, majestas cum religione conciliantur ; respublica, porrectis ad cælum manibus, idem volum ingeel cujus lectione usuque omnium regum virtutes acquisitæ, minat : idem Christianus orbis. Vox universorum , rox perfeclæ, el ornatæ sunt. Has doles Deus optimus maximus Dei est ; quæ facit spem inchoare longam Joannis regis in te ila prosudit, ut ad fastigium perveneris pielalis, quæ vitæ, et publicæ felicitatis Portugalliæ. nomen æternum tibi comparavit. Felix Portugallia , quæ, te moderatore, le principe, inter medios bellorum undique Ex ædibus Vallicellanis congregationis Oratorii Rofremeniium inipetus, tranquillitate gaudet el pace. Feli mani, idibus Januarii, anno Domini MDCCXLIV.

EPISTOLA

D tei, quod a me olim acceperat, egisti mecum per lit

leras, ut lectiones a Vulgala abeuntes excerperem : PHILIPPI GARBELLI AD BLANCHINUM.

tum, si quid aliud e re lua futurum pulassem, illud De codice Brixiano.

ipsum, seu symbolam , ad hocce conviviuni adferre Viro clarissimo Josepho Blanchino

ul ne renuerem. Feci lubens, Quid enim non a me Philippus Garbellus S. P. D.

exigeret cura ista tua, quæ non multo pridem magni Revocasli me nihil tale cogitantem humanissimis nominis viros lenuil ita, ut secum, ac cum universo officiis fuis ad ea sludia , quæ sæpe seposila, sæpe orbe Christiano præclare aclum arbitrarentur, si, ut eliam resumpla, nunc tandem , avocantibus rebus in Galliis Martianæus veluslum Malibäi exemplar aliis, omnino distuleram. Cum enim apographum vulgando, sic in reliquis efferendis alii, quibus sacra veleris interpretis, quod in principis Ecclesiæ ves hæc monumenta suppeterent, pari fide, ac sedulitale Irze Tabulario reconditum servabatur, edere stallis laborassent. Quod profecto consilium tuum dignum ses, invento inter schedas Francisci patrui lui, viri le, dignum Italia, dignum cliain memoria patrui, cuamplissimi, specimine quodam nostri codicis argen: jus vestigia tanta cum laude premere pergis, erudi

tis omnibus acceptum, probatumque iri nemo est, A teres hinc inde dilapso, nonnisi luce plurima quid qui non videat. Sed dum variantes lectiones, quas scriptum sit ægre assequare. Integrum itaque lexolim e Matthæi textu omnes, e Lucæ ac Joannis ali tum quatuor evangelistaruin me coram ut a legenle quot in Adversariis seposueram, relracto iterum , ac scriptor exciperet curavi. Qua in re quid sit terenconsero : ne errores nosiri, si qui fortasse legenii dum tuto scis : fecumque omnes, qui hujusce mihi, aut describenti obrepsissent, imponerent pos modi studiis operam impendunt. Neque hoc salis terilati : en rursus amantissimas literas luas, qui fidei nostræ factum existimans, omnibus ad calcem bus cogitare te de edendo integri codicis lextu signi. usqué perductis, contuli rursus cum archelyio, exficas. Laudavi propositum istud, quo in re sacra cepto Maitheo, quem, occasione commodum oblata, versantibus, longe uberius quam solis excerplis, sa ad te præmiseram : oculis suáplc imbecillis perpele tisfactum iri videbatur. Quamvis enim ad srcernen illo nisu aliquando fatiscentibus ita, ut pergere ultra dum, quid olim e fontibus, quid e memorie penu non liceret. Evasi tamen, perfectaque dedi. Habes prompserint veteres ; quæ in publicis Ecclesiarum nunc quid de istius codicis indole vero similius púcodicibus facies, quæ in privatorum esset ; quid pri tem : quid de illius atale conjecerim : quæ prælerea mis, quid sequentibus srculis legeretur, hec pluri olim a me raptim observala, nunc secundis curis mum conferant; nihil tamen æque utile, ac jucun- B adaucta paululum, atque discussa in ordinem ulcundum est, quam seriem ipsam , indolem , genium, que redegi. Si quid in hisce meditationibus nostris e minutissima demum integri, ut ita dicam, corporis ré lua esse videbitur, uteris perinde ac propriis : Jineamenta in pervetustis hisce antigraphis rimari, tui enim solius, causa digessimus. Sin niinus, silenalque efferre. Cujus rei causa olim Bentleyus Joan tio premes. Me quidem lubente, qui sciam in trito nem Millium ad vulganda Alexandrinum Cantabri. isto, excussoque pulvere vix esse novis vestigiis logiense, Oxoniense, Gallica demum urgebat ita, ut cum, el nonnisi rara, atque exquisita spectare secuea editio singulas lilleras, alque apice's Exemplariuin,

lum ingeniis felix : quæ nos profecto neque sperare etiam ubi a Librariis peccalum est, accurate, el religiose nobismetipsis in tenuissimo censu, multo minus subsequeretur( Epistola ad Millium ap. Fabr. Bib. Gr.). exhibere aliis possumus. Seit jam ad proposita per Licet postea celeberrima illa sua N. T. Græca edi.

gamus. tionc distentus , mos immaturo fato præreptus hanc Inter celeberrima, non solum Italiae , sed totius Spastam aliis ornandam reliquerit. El sane cum ma. Europe mojiasteria, illud fuit semper, esique etiamjorum ætate, longe vero amplius liac nostra is fuerit nunc, quod Desiderius Longobardorum rex in Urbe antiquitatis amor, ea hoininum studia in perquiren nostra a fundamentis excitavit; ejus ecclesia Servadis, quæ latebaut plurima , atque etiamnum latent, C tori dicta. Quamvis postea hac ipsa, non equidem qua sacris , qua profanis veterum monuinentis, ut in deserta omnino, sed ad private pietatis officia , anlucem hanc publicam efferrent : mirum propterca gusliis , ut pulo, atque umbra plurima intercedenti. videri possit, nondum illorum quemquam primavi bus, seposita, nobilissimae Virgines apliorem aliam interprelis versionem integram protulisse , qualis sacris faciundis erexerint, sanctaeque Julia dicareante Hieronymum ferebalur. Nam præter admirabi rint. Locum hunc, si quem alium, cum regis illius, lem illum in describenda Evangelica historia lot secu lum Cæsarum, qui everso Longobardorum imperio, lorum consensum, illud etiam liquéret fortasse, non rebus sunt potiti, liberalitas, atque indulgentia ad satis attente Hieronymi, atque Augustini auctoritatem tantas opes evexerant, ut in pluribus Jialize provinurgere mulios, qui N. T. Latinas versiones plurimas ciis amplissima prædia, jura, feuda, ecclesias, eaolim in Ecclesia fuisse arbitrantur. Adeo in paucis, rumque sacerdotia possiderent. Quorum lamen pirs et quidem verbo tenus, differuni inter se codices maxima, ut est conditio rerum humanarum, in alios velustiores; unum, aut altcrum si demas, quos aul mox alque alios dilapsa, titulos tantum ac docu. licentia privalorum , aut ignorantia , quandoque menta veteres dominos habere jussit. Nam prxter etiam pietas inconsulta miris modis interpolavit. apographa Desiderii et Adelgisi, supersunt adhuc Adde Cymeliis bisce nullo alio consilio prospici sc- I) aviograpba ipsa velerum imperatorum diplomata, curius, ul ne velustate dilabuntur, quam si typis ex quibus neples, filias, sorores Deo ibi sacratas bencficusa versentur in manibus omnium ; nunquam dein ciis ingentibus sunt prosecuti. Tum subsequentium ceps nisi cum litteris ipsis interitura. Uleuinque enim Cæsarum , etiam invictissimi Augusti Caroli Vireaut in scriniis privatorum, aut in bibliothecis prin gumque flispania rescripta, quibus earum privilegia cipum diligentissime servalis, caracteres tamcn ipsi in dilione Mediolanensi firmantur. Cætera enim oinsitu, tincis, pulvere, sed edacilate potissimum tem nia majestas principis nostri in tiitelam clementissiine poris evanescunt. Ex quo fit ut, quæ uno, alterove recepit. Veterum præterea meinbranarum ingens cosxculo elapsis, legi non incommode polerani, nunc pia, in quibus donaria privatorum, emphiteuses, liquescentibus lineis vix, ac ne vix quidem sccerni emptiones, venditiones ; cælera demum ad amplisqueant. Quod profecto in hoc nostro factum iri ali simi loci rationes pertinentia : lum quæ morcs, acta, quando non dubito. Alicubi enim, in Lucæ præser leges, judicia illorum temporum, præsertiin vero lim, piirpura illa in cæruleum, eumque opacum trans glossaria barbaric latinitatis angere plurimum poseunte, glutine vero argentco, quo liti fuerant charac

sint. Et utinam documentis aliis, quæ illic superesse

debuerant, series lot sæculorum, scripture difficul el letraplum illud, quod in extremo limbo cujusque tas, rerum ignoratio, ac subinde negleclus, omnium pagine cernitur, argenleo quodam pigmento sunt vero maxiine deliramenta manuum otiosarum ne in liti : cujus tamen color multis in locis evanidus autercessissent, quominus adhuc viverent, el vigerent. reum simulal, falliique nisi allonte inspiciatur. Unde Sed acta res est : nec cineres istos movcre jam licet. et nos olim codicem aureum vocabamus. Pigmentum Ego illorum non pauca, ne forlunam eamdem subi - illud modo lave, nunc crassum , scabrumque csi. rent mea manu descripla, in Adversaria retuleram : Sive hoc diversa illuminatorum manus, seu maleria cditurus aliquando, si vila, viresque superessent. Li- ipsa , aut demum pennicilli præstiterint. Ulcuinquc cct postea curic aliic, nova studia, el luxala in dics eniin pennis avium descriptos fuissc codices istos valeludo, quo mc spem velal inchoare longam, piric aureos, argenteosque innuere videalur supra lauda Icrila consilia interverterint, excusserinique de m:: lus Mabillonius (Supplem, ad rem Diplom. pag. 51). nibus. Sed ul ad rem nostram redcam, inter pril

lala hoc tamen de prima, lil ila dixerim, manu iniclligenmonuineula jacebat codex argenlcus Evangeliorum, dum existimo. Cerium cniin est a librariis ducing quem virgines illic breviarium Anse reginæ appel primum atramento caracieres, mos ab illuminatorilare solebant. Hunc mibi a consobrina me: tunc temi bus aurea illa, aut argentea mixtura ornalos, quic poris abbatissa oblatum cum vidissem, atque c limine B profecto pennis reddi non poteral. lta spissa est alitantum salutassem, membranis aliis intentus, impe- cubi, ac prominciis e membranis, præcipue in Marco; travi postea : lum ut supradictum specimen mille in quo el muscam glutine illo circumlitam, alquc rem patruo luo, qui, purpuræ insignia eminentissiino inretilam adhuc integram invenimus. Unde olim Joanni Francisco Barbadico cum delulissct, illum no conjcceram, Codicem hunc æstate absolutum fuisse. biscum, qui ci comites, honoris causa , ab humanis Tunc enim facilius arescentc pictura, ubi adversam simo principe dati eramus, et inspexeral, ci choracle paginam absolvissent operæ, aversam, non mullo res excipere lentaveral : lum etiam ut eadem occa temporis intervallo, lentarc polcrant. Dixi characieres sione expenderem alientius, atque una variantes ex alramento simplici primilus ducios; quod pluribus ccrpercm : quas mibi aliquando usui futuras non du in locis evidentissime colligas : in Luc:præsertim, bitabam, licet nunc, etiam supra quam mihimet ipse ac Joannis initio, ubi pigmentum illud dilapsum est. spoponderam, usu id profecio ampliore contigerit. Initio cujuslibet Evangelii primæ lineæ auri braclllis enim curis meis el amicitiam luam debco : ct lcolis sunt obducta, quod etiamnum splendidum, monumento longe pulcherrimo, quam a me adhuc intactumque est. Lincæ omnes stylo exarale, il fortasse præstolaretur, paratam felicioribus auspiciis eas, in describendo, antiquarius sequeretur. Characlucem, atque aeternitatem.

C teres magnitudine æquales : nisi quod ad insigniores Codicem istuin, ad hæc usque tempora, criticorum pericopas quibus ut plurimum in liuvo marginc sacrorum nemini inspectum fuisse, cerle a nullo lectio apponitur, majores adhibentur. Et e contra, studiis adhibituin, illud argumento esse polest, quod si quid in fine lineæ addendum supereral, minuscule inter tot alios ab iis memoralos, unde varianles halle lis supplebal librarius. Quod ad illorum ordinem serunt, ne unum quidem videas, qui aliquam inde special, nihil addam in prirsens : cum specimen prolulerit. Solus, quod sciam, Paulus Galleardus, ipsum seriem continuam, structuranique a veteribus cl. concivis meus unam et alteram nobis exhibuit in usurpalas præ oculis ponal, clegantissima editione Operum Gaudentii : quanı Alicubi, raro lamen, in unam duæ lilleræ coalesprofecio anctiorcm multo, präslantioreinque eral cunt: ast semper in fine linee. Nequc aliter quain nobis daturus, si non alieno arbitrio uti, sed suo, N, aut V superaddito longurio, ul T uno, atque edere opus cgregium, non festinare debuisset.

eodem Iraclu esprimeret librarius. Quam lilleraruni' Mabillonius ipse in itinere, quod per Italiam insti coagmentationem licentius multo usurpabant in vc. luit, cum Brixiam inviseret, omnes hasce velusti lustis lapidibus quadratarii. Non enim in fine line.c ævi reliquias clam habuit; nemine c nostratibus tantum, sed mediis ctiam, neque hoc semcl illud facem præferente. De quo ejuidem inter amicos Dipsum videas præstitisse. sæpe cram queslus ; quod non has ctiam, una cum Nihil aulem frequentius in codice isto quam lil1ot aliis urbium clarissimarum, immortalibus scrip lerarum per..lalio. O pro V, T pro D, sed prac tis commendassel posterilati. Verum nunc tandem cricris B pro V, el vice versa usurpalis. Quod impcegregie actum nobiscum video, ne omnem antiquila rilis laruince rerum crucem ligcre aliquando posscl. luin nostrarum memoriam deberemus externis inge Cum non semel sensus ipse verboruin inverli videaniis : et, quam in uno Malihai textu ab alırice lille lur: præterilo in futurum tempus, hoc in illud sepe rarum atque artium Gallia olim accepimus, hanc transeuntibus. Sed res est cum eruditis , quibus nihil illi Italia nostra, et quidem cum foenore ut aliquando in antiquis hisce monumentis perspectius. Aliquando gratiam rependat.

eliam V pro Y, et econtra, sed parce usurpaluin Forma codicis, oblonga est ila, ul latitudinem inveni in Matthæo, el Joanne : murram scilicet pro ferme quadrante superel. Ejus membrance, licet pur myrram, el verbym pro verbum. Qus, omnia, sive pura linclæ fuerint, plurimæ tamen velustale tem. lectorum, aut descriplorum vitio, scu verius idio:isporis cærulci speciem præ se ferunt. Characteres, uti mis illorum lcmporum tribuas, ccrtum est miss.

exemplaria fere omnia, tum velustas etiam lapidum A In canonibus hisce digerendis, non Euscbii, sed inscriptiones, ac numismata occupasse.

colirum, quos præ oculis habebat, economiam liObservabamus aliquando exemplaria ista anciali brarius servasse videtur. Nam X, in quo Matthæus, bus lilleris descripta, onera magis exarata quam Marcus, Lucas, Joannes apud illum, hic post Malcodices Hieronymum appellasse (Præfat. in Job theum sequitur Joannes, mox Lucas, ac subinde ezlr.): idque postea imitatuin Alcuinum , qui poule Marcus : addita ad finem uniuscujusque Epigraphe: dera librorum portatu dislicilia, ac proinde lectorum Explicit Canon & Matthæi, incipil Canon X Joannis ; manibus gravia dixit (Præf. ad quæst. in Genesim). explicil Canon X Joannis, incipit Canon X Luce ; er. Placuit in lance boc nostrum appendere : inventum plicit Canon X Lucæ, incipit Canon X Marci. cst qualuordecim pondo. Liquet etiam cx memoralo In fine canonis octavi, in quo caleroqui Malthæus Ilieronymi loco jam tunc in purpureis membranis, et Joannes desiderantur, neque Ammonii, atque Euaureis, atque argenteis lilleris descripla fuisse exem. sebii seriem sequebatur descriplor (sub sectione enim plaria , cum ad Ecclesiarum quas anle tetigerat, CCCXXXIX exhibct ea, quše apud illos, el in codice le. usum : tum ad privatorum, quos ibidem redarguit: guntur cccxL), et Marci pericopas non ultra trigesiobjecta illis magnificentia codicum, qui tamen .mi mam quartam supra ducentesimam producit. Num nus essent exacti. Et fortasse in hujuscemodi sump- B vero cum codice paria faciat, incertum : extrema luosis antigraphis, magis quam in c.cleris, peccave enim in Marco periere. Canones excipit quædam ceu rint antiquarii; quod operis morosam diligentiam præfatio, quæ unam et alteram paginam implet. En tædium, ac lassitulo, mox festinatio, atque incuria illam, tibi : nam et in hocce sabulo auri fortasse rasequerentur. Cum præcipue difficilius esset errata menia invenient erudili.. corrigere : obsistente caracterum pulcritudine, ac Sanclus Petrus apostolus, discipulus Salvatoris Domembranarum , quarum species, secus atque in pu mini nostri Jesu Christi, edocens fideles. propter diverris lituram, spongiamque vis ferret.

sitatem adserlionis linguarum admonet cuncios ul in Cæterum etiam longe ante Hieronymi tempora in octavo libro Clementis conlinel scriblum. docens sic, auusu fuisse operosa ista exemplaria lestis est Capito dite me conservi dilectissimi. bonum est ut unusquisque linus in Maximino allero : cui, inter omina suluri vestrum secundum, quod polest prosit accedentibus ad imperii, hoc accidisse ait, ut puero, cum grammatico fidem religionis nostræ. et ideo non vos pigeal secundaretur, libri llomerici omncs purpurei, aureis lil dum sapientiam quæ vobis per di proridentiam conlala teris scripti primum porrigerentur. Neque dubium est, disserenles inslruere. ignaros edocere, ila lamen. ut est quin mos iste ab ethnicis antiquariis ad nostros his quæ a me audistis et Iradita sunt vobis vestri lanlum nianaverit. Quo tempore, incertum. Pulo tamen non C sermonis eloquentiam societis. nec aliquid proprium et primo, fortasse nec medio altero sæculo : cum pau. quod vobis non est traditum proloquamini. etiamsi voper adhuc, el antiquæ simplicitatis Tenax Ecclesia bis verisimile videutur. sed ul dixi quæ ipse a vero proessel. Sed tum demumn, cum longe, latcque diffusa, phela suscepta vobis tradidi prosequimini. etsi minus Consluculibus ad ejus sinum non populo tantum, sed plenæ adserlionis esse videbuntur et ideo ne in interpreprincipibus viris, feminisque, abundare cæpissel. lationibus linguarum secundum quæ in interiora libri Longe vero amplius, redulita sub Constantino pace, oslenduntur. legenii videatur. aliud in græca lingua. auctisque divitiis. Tum ipsius exemplo, qui, ut mox aliud in latina vel gotica, designata esse conscribla. ilvidebimus, codices sacros a peritissimis antiquariis lud adverlat quis. quod si pro disciplina lingua discre. describi, ornarique jussil. Imitantibus, lit fieri amal, palionem ostendil. ad unam tamen intentionem concurprincipis curam privatis , mox etiam augentibus in rit. quare nullus exinde tilubare debel de quod ipsa majus.

auctoritas manifestal secundum intentione linguæ proEvangeliis præfixi sunt canones Eusebii: quorum pler declinationes sonus vocis diligenti perceptione slatamen primi quatuor, et septimus omnino, octavi vero tuta sunt. ut in subsequentibus conscribta leguntur. pars maxima periere. Litterarum structura, ac se hæc res fecit probanter publicare. propler aliquos qui ries cadem ferme, atque in Evangeliis: nisi quod D falsa adsertione secundum volumlale sua mendacia in minores sunt, rudes, impolita, inæquales, multisquc lege vel in evangeliis per interpretationem propria poin locis silu, ac velustale detritæ. Argento oliin in suerunt, quare illa declinanles hæc posita sunt. quæ luminalas fuisse alicubi apparel. Levis eniin litura antiquitas legis in dictis græcorum contineri inveniunut plurimum intercidit: solo atramento ferrugineo lur, el ipsas (tymologias linguarum convenientes sibi prominente. Membran:. ipsæ mulilæ, cariosa, vio conscriblas. ad unum sensum concurrere demonstran. laceo sed obscuriori colore deformate : ut facilis sit lur. nam et ea convenil indicare. pro quod in vult haberes conjectura, canones istos velusto olim, atque exeso factu est. latina vero lingua, adnolalio significatur. codici adnexos, postmodum alicujus opera huic nos quare in posilam esl agnosci possit ubi littera. gr. suIro accessisse. Quod fit longe evidentius e qualer- pervull habere invenitur. scial qui "legit quod in ipso nionum nola. Cum enim septem quaternionibus ca rull habere secundum quod græcus continel scriblum niones compleanlur, si olim cum codice hoc descripti csl. ubi vero lillera. la. sup.:rvult habere invenitur. sesuissent, jani, qui prinus in Malhæo esl, oclavus cundum latina lingua in vult habere ostensum est et esse debuerat,

idev ista instructio demonstrata est. ne luyentes ip808

nem, etc.

sere.

vult haberes non perciperent. pro qua ratione positi A gemnisque distincto, conteclis supervestiebant, comsunt sed quod.....

pingebantque librarii. Verbaque Eusebii sic esse inCaracteres mutilæ hujus rapsodiæ, quam barba telligenda cum lexlus ipse, lum illa routedās nomrum, atque infelix sæculum extulit, neque illos, péro, quæ in lernionibus locum habere non poterant, quibus canones descripti sunt, neque, qui in codice, suadere videntur. repræsentant. Nam et minores isiis, el illis paulo In fronte cujuslibet Evangelii legitur minusculis majores usurpavit bardus ille, quicumque is demum characteribus nomen aucloris, quod tamen non initio fuerit descriptor. Paginarum linea stylo quidem sunt solum, sed procedente textu alternis paginis servaduciæ, sed neque profunda ut in textu, et magis co. lum est ita, ut in earum quavis , aversa scilicet , et baerentes. Ex quo fit ul, licei viginti tanlum singula adversa tituli parlem legentes offendant, apposita quavis facie sint ducte, non secus ac in Evangeliis ; Epigraphe : Secundum Matthæum , secundum Joanfrons lanien, et latera, limbique latius excurrant. Hane a sequiorum temporum lanio, qui codicem fa Quod in canonibus codici adsulis observabamus, liscentem resarciit, hic adsutam, cum membranæ, nempe aliter, atque in Eusebianis disposita fuisse lum locus ipse salis evincunt. Syta enim est inter Evangelia, hoc ipsum in contextu servalum videas. duas alias purpureas equidem, sed quarum color, ut B Mallhæo primum, mox Joanne , lum Luca , ac deinrecens, ac propterea vividus, sic tenuis, atque dilu ceps Marco procedentibus, qua de re, utpole insigni, tus, aliter atque in codice. Preterea nudæ sunt, ne neque, quod sciam, satis hucusque explorata , pecuque lineis ad opus paralæ. In anteriore, quam sur liari observatione paulo fusius poslea disseremus. sum vorsum sector ille disposuil, hæc leguntur, lit Antiquarium a quo exemplar hoc nostrum deteris quam in pra-faliuncula majoribus, et ad codi scriptum est, non indiligentem solummodo , sed imcis speciem ellictis : Velit leclor videatur recitare. In peritum, ac plane indoctum fuisse legentibus patet. posteriore vero, ulcumque appareant litterarum ves Adjecta insuper vitiosissima interpunctione. Quatigia, eas tamen ita spongia delevit ut nibil penitus propter circa ea lempora scriplum puto, quibus , erui possit. Quorsum vero, aut unde lacinia isla huc interverso lot exierarum gentium irruprionibus Roirrepserit, viderint quibus vacat. Illud est observatu mano Occidentis imperio, literæ ipse ad squalorem, dignum jam tunc in usu fuisse Gothicam Vulfila perniciemque redactæ fuerant : unde post tot säversionem, cujus semesas N. T. reliquias magno pos cula, nitentibus Italorum ingeniis, landem emer teritatis bono edidit Franciscus Junius, si tamen de ea loquitur consarcinalor iste.

Quod vero codicibus olim accidere solebat, nempe Quod supra monuimus, membranas scilicet, in C ab imperitis criticis ut perperam corrigerentur, huic quibus canones descripti sunt, in quaterniones dis quoque nostro in pluribus contigit. Non equidem tribulas fuisse, hoc ipsum in Evangeliis, de quibus quod corrector ille, quicumque is demum fuerit , aut mox erit sermo, præstitit librarius. Nola illa ad cal adjecerit aliquid, aut immutaverit. Sed , abrasis qui cem averse cujusque oclavie paginæ posita Q. I. Q. vitiosa censebat , ul recta non semel pervertit, sic II., et sic deinceps, quain Valesius ait fuisse velus mendosa supinus praeteriit. Supersunt enim ubique tissimis codicibus familiarem : atijue a seipso in ms.

litterarum vestigia , unde nativam scripturam depreexemplari Gregorii Turonensis, nongentorum circiter hendamus. Latini etiam sermonis jejunum ?uisse , annorum, observalam. Neque solis quaternionibus, hoc unum inter cælera exempluin eslo , quod Luca sed mixtis identidein ternionibus vetera illa exem X, 40, occurrit : ubi Mariha de sorore, quæ illain in plaria constitisse indicat Eusebii locus (De Vit. Const. ministerio domestico non adjuvaret, conquesta ait, lib. iv, cap. 37), in quo præceptum sibi ait a Cons Domine, non esi tibi curæ quod soror mea reliquit me tantino ut quinquaginta, codices divinarum scriptu- solam ministrare? quo in loco solocismum veritus si rarum in membranis egregie expolitis a peritissimis curæ relinqueret, e finalem extrivit. Cum vero auantiquariis describi curaret; paratosque, ut statim daces manus in codicem extenderet, ad Vulgatain comitante Diacono ad eum mitteret. Mox subdit, D Hieronymi respexisse , fidem facit, præ aliis , locus Αυτίκα δ' έργον επηκολούθει τώ λόγω, εν πολυτελώς ille insignis Malthæi 11, 1: Cum ergo natus essel Jeήσκημένους τεύχεσι τρισσα και τετρασσά διαπεμψάντων sus in Bethleem Judææ ; et rursus 5 : At illi dizerunt, suār. Jussa scilicet principis e vestigio opus exce

in Bethleem Judææ, quos Hieronymus in antigraphis pisse : misisseque se terniones, et quaterniones in suorum temporum mendosos existimans, Judæ resvoluminibus operose cultis. In quibus Historici ver. tiluerat. Nam subversor ille, ut lectionem ad Vulbis pulat inibi vir doctissimus enallagen esse; ac gatam exigeret, diphtongum alteram utrobique depropterea dicendum fuisse τεύχη εν τετρασσούς, non rasit. Menda vero, quæ præteriit, lot sunt, ut revero Tetpaco' èy TEVYEOL. Ast recte, ni fallor, se ha ferre pigeat. Cum præsertim ne unus quidem ex his · bent citata Eusebii verba. Teúyn enim illa operose nævis pulcherrimi corporis desit in apographo, quod culta, atque ornala nihil profecto erant aliud, quam ad te misimus. integumenta codicum, quos per lerniones et qualer Latinitatem quod spectai : tum in verbis efferenniones ab antiquariis disposilos, mox sectis tabellis, dis orthographiam hic passim adhiberi, quæ primævi ut plurimum aluta, quandoque etiam serico, auro, interpretis ælalem, simplicitatemque præ se ferant,

« PoprzedniaDalej »