Obrazy na stronie
PDF
ePub

CANON LΙΧ. That it is not right that private psalms, or uncanonical books should be recited in the church, but only the canonical books of the New and Old Testament.

Κανών ιθ'. "Ότι ου δεί ιδιωτικούς ψαλμούς λέγεσθαι εν τη εκκλησία ουδε ακανόνιστα βιβλία, αλλά μόνα τα κανονικά της καινής και παλαιάς διαθήκης.-Conc. i. 5007.

Canon LX.—(Against the Roman Canon of Scripture.)

These are the books which ought to be read from the Old Testament; 1, Genesis ; 2, Exodus from Egypt; 3, Leviticus ; 4, Numbers ; 5, Deuteronomy; 6, Joshua; 7, Judges and Ruth; 8, Esther ; 9, Kings, first and second; 10, Kings, third and fourth ; 11, Chronicles, first and second; 12, Ezra, first and second *; 13, the Book of Psalms, 150; 14, Proverbs of Solomon; 15, Ecclesiastes; 16, Song of Solomon ; 17, Job; 18, Twelve Prophets; 19, Isaiah; 20, Jeremiah, (and Baruch, Lamentations, and Epistles ;] 21, Ezekiel ; 22, Daniel.

Κανών ξ'. "Όσα δει βιβλία αναγινώσκεσθαι της παλαιάς διαθήκης. α'. Γένεσις κόσμου. β'. "Έξοδος εξ Αιγύπτου. γ'. Λευιτικόν. δ'. 'Αριθμοί. έ. Δευτερονόμιον. σ'. 'Ιησούς Ναυή. ζ'. Κριταί. Ρούθ. η. 'Εσθήρ. θ'. Βασιλειών, α', β'. ί'. Βασιλειών, γ', δ'. ια'. Παραλειπόμενα, α', β'. ιβ'. Έσδρας, α', β'. ιγ'. βίβλος Ψαλμών, ρν. ιδ'. Παροιμίαι Σολομώντος. ιε'. Εκκλησιαστής. ις'.'Ασμα ασμάτων. ιζ'. Ιώβ. ιη'. Δώδεκα προφήται. ιθ'. Ησαΐας. κ. Ιερεμίας και Βαρουχ, θρήνοι και επιστολαί, κα'. Ιεζεκιήλ. κβ'. Δανιήλ.-Conc. i. 5007.

* i. e. Ezra and Nehemiah.

CHALCEDON resumed.

Canon IX.—(Against the Roman Supremacy.)

If one clergyman have a matter against another, let him not leave his own bishop and go to the secular courts; but first let him lay open the cause before his own bishop; or else, with the consent of the same bishop, before those who shall be chosen by both parties. But, if any one shall do contrary to this, let him be subjected to canonical censure. If any clergyman have a matter against his own bishop, or against another, let it be judged by the synod of the province. But if a bishop or clergyman have a dispute with the Metropolitan of the province, let him have access either to the Exarch of the Diocese, or to the throne of the Imperial Constantinople, and let it be there judged.

Κανών θ'. Εί τις κληρικός προς κληρικόν πράγμα έχοι, μη καταλιμπανέτω τον οικείον επίσκοπον, και επί κοσμικά δικαστήρια κατατρεχέτω» αλλά πρότερον την υπόθεσιν γυμναζέτω παρά τω ιδίω επισκόπω, ή γούν γνώμη αυτού του επισκόπου, παρ' οίς αν τα αμφότερα μέρη βούλεται, τα της δίκης συγκροτείσθω. Ει δέ τις παρά ταύτα ποιήσει, κανονικοίς υποκείσθω επιτιμίοις. Ει δε και κληρικός έχoι πράγμα προς τον ίδιον επίσκοπον, ή προς έτερον, παρά τη συνόδω της επαρχίας δικαζέσθω. Ει δε προς τον της αυτής επαρχίας μητροπολίτην επίσκοπος ή κληρικός αμφισβητοίη, καταλαμβανέτω ή τον έξαρχον της διοικήσεως, ή τον της βασιλευούσης Κωνσταντινοπόλεως θρόνον, και επ' αυτώ δικαζέσθω.--- Conc. iv. 759.

Canon XXVIII.—(Against the Roman Grounds for

Ecclesiastical Precedency.)

We, every where following the decrees of the holy Fathers, and acknowledging the canon which has been just read of the 150 bishops most dear to God, do also ourselves decree and vote the same things concerning the precedency of the most Holy Church of Constantinople, New Rome; for the Fathers, with reason, gave precedency to the throne of Old Rome, because it was the imperial city: and the 150 bishops beloved of God, moved by the same consideration, awarded equal precedency to the most holy throne of New Rome, reasonably judging that a

Πανταχού τοίς των αγίων πατέρων όρoις επόμενοι, και τον αρτίως αναγνωσθέντα κανόνα των ρν. θεοφιλεστάτων επισκόπων γνωρίζοντες, τα αυτά και ημείς ορίζομεν και ψηφιζόμεθα περί των πρεσβείων της αγιωτάτης εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ρώμης και γάρ το θρόνο της πρεσβυτέρας Ρώμης, διά το βασιλεύειν την πόλιν εκείνην, οι πατέρες είκότως αποδεδώκασι τα πρεσβεία, και το αυτό σκόπω κινούμενοι οι ρν. θεοφιλέστατοι επίσκοποι, τα ίσα πρεσβεία απένειμαν τη της νέας Ρώμης αγιωτάτω θρόνο, ευλόγως κρίναντες, city which is honoured with the government and senate, should enjoy equal rank with the ancient Queen Rome; and, like her, be magnified in ecclesiastical matters, having the second place after her: but so that the Metropolitans alone of the Pontic, Asiatic, and Thracian dioceses, and also the bishops among the barbarians in the said dioceses, should be ordained by the aforesaid most holy throne of the Holy Church of Constantinople; to wit, that each Metropolitan of the said dioceses, with the bishops of the province, should ordain the bishops of the province, as it is stated in the divine canons; but that the Metropolitans of the said dioceses, as has been said, be ordained by the Archbishop of Constantinople, where there has been an agreement in the election, according to custom, and a report been made to him.

την βασιλεία και συγκλήτω τιμηθείσαν πόλιν και των ίσων απολαύουσαν πρεσβείων τη πρεσβυτέρα βασιλίδι Ρώμη, και εν τοίς εκκλησιαστικοίς, ως εκείνην, μεγαλύνεσθαι πράγμασι, δευτέραν μετ' εκείνην υπάρχουσαν. και ώστε τους της Ποντικής, και της 'Ασιανής, και της θρακικής διοικήσεως μητροπολίτας μόνους, έτι δε και τους εν τοις βαρβαρικούς επισκόπους των προειρημένων διοικήσεων χειροτονείσθαι από του προειρημένου αγιωτάτου θρόνου της κατα Κωνσταντινούπολιν αγιωτάτης εκκλησίας, δηλαδή εκάστου μητροπολίτου των προειρημένων διοικήσεων, μετά των της επαρχίας επισκόπων, χειροτονούντος τους της επαρχίας επισκόπους, καθώς τοίς θείους κανόσι διηγόρευται: χειροτονείσθαι δε, καθώς είρηται τους μητροπολίτας των προειρημένων διοικήσεων παρα του Κωνσταντινουπόλεως αρχιεπισκόπου, ψηφισμάτων συμφώνων, κατά το έθος, γενομένων, και επ' αυτόν αναφερομένων.-Conc. iv. 770.

V. COUNCIL OF CONSTANTINOPLE, II.

A.D. 553.

Contains nothing relating to the present purpose.

VI. COUNCIL OF CONSTANTINOPLE, III.

A.D. 680.

FROM THE 13th Action.—(Against Papal Infalli

bility.)

.... In addition to these we acknowledge also Honorius, who was formerly Pope of Old Rome, to be among those cast out of the Holy Church of God, and anathematized, because we find, from his letters to Sergius, that he altogether followed his opinions and confirmed his impious dogmas.

... Προς τούτοις δε συνεκβληθήναι εκ της αγίας του θεού εκκλησίας και συναναθεματισθήναι συνείδομεν και Ονώριον τον γενόμενον πάπαν της πρεσβυτέρας Ρώμης, διά το ευρηκέναι ημάς δια των γενομένων παρ' αυτού γραμμάτων προς Σέργιον κατά πάντα τη εκείνου γνώμη εξακολουθήσαντα, και τα αυτού ασεβή κυ. ρώσαντα δόγματα.-Conc. vi. 943.

« PoprzedniaDalej »