Obrazy na stronie
PDF
ePub

wherewith our Lord Jesus Christ, the deliverer of all men, has endowed us by His own blood. It seemed good, therefore, to the holy and general synod, that the proper rights of each province, which have before time from the beginning, by ancient custom, belonged to it, be preserved to it pure and inviolate.

εδωρήσατο τω ιδίω αίματι ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο πάντων ανθρώπων ελευθερωτής. "Έδoξε τοίνυν τη αγία και οικουμενική συνόδω, σώζεσθαι εκάστη επαρχία καθαρά και αβίαστα τα αυτή προσόντα δίκαια εξ αρχής άνωθεν, κατά το πάλαι κρατήσαν έθος, κ. τ. λ.-Conc. iii. 802.

IV. COUNCIL OF CHALCEDON,

A.D. 451.

CREE CO NCERNIN

TH.

Action 5.—DECREE CONCERNING THE Faith.

(Against the Creed of Pope Pius.) This is a repetition of the decree of the first Council of Ephesus, given above, page 33.

ACTION 15. Canon I.—We have thought it right that those canons should be observed which have been set forth by the holy Fathers, in every synod, up to this time.

Kavùy a'. Τους παρα των αγίων πατέρων καθ' εκάστην σύνοδον άχρι του vūv ÉKTEDévtas kavovas kparkiv é èikatúoapev.-Conc. iv. 755.

Ancyra. The canons of this council contain nothing relating to the object of this work.

Neocæsarea. Canon I.—(Against the Marriage of Clergy after

they are in orders.) If a presbyter marry, let him be degraded. But if he commit fornication or adultery, let him be thrust out altogether, and brought to repentance.

Kavùy a'. Πρεσβύτερος εαν γήμη της τάξεως αυτόν μετατίθεσθαι· έαν δε πορνεύση ή μοιχεύση, έξωθεϊσθαι αυτόν τέλεoν, και άγεσθαι αυτόν siç metávolav.—Conc. i. 1479.

[ocr errors]

Gangra. CANON IV.—(Against the Decrees of the Second

Council of Lateran.) If any one shall contend against a married presbyter, that it is not fitting to communicate in the oblation when he celebrates the holy offices, let him be accursed.

. Κανών δ'. Εί τις διακρίνοιτο παρα πρεσβυτέρου γεγαμηκότος, ως μη χρήναι λειτουργήσαντος αυτού προσφοράς μεταλαμβάνειν, ανάθεμα έστω.-Conc. ii. 419.

Antioch. Canon XII.—(Against Appeals to Rome.) If any presbyter or deacon, being deposed by his own bishop, or a bishop being deposed by the synod, shall dare to trouble the emperor's ears, it is right that he be referred to a greater synod of bishops, and set forth before more bishops that which he thinks appertains to justice, and await their examination and judgment. But if, despising these, he trouble the emperor, let him be judged unworthy of pardon, nor let him have room for defence nor hope for future restitution.

Κανών ιβ'. Εί τις υπό του ιδίου επισκόπου καθαιρεθείς πρεσβύτερος, ή διάκονος, ή και Επίσκοπος υπό συνόδου, ένοχλήσαι τολμήσειε τας βασιλέως ακοάς, δέον επί μείζονα επισκόπων σύνοδον τρέπεσθαι, και α νομίζει δίκαια έχειν, προσαναφέρειν πλείοσιν επισκόποις, και την αυτών εξέτασίν τε και επίκρισιν εκδέχεσθαι' εί δε τούτων ολιγωρήσας, ενοχλήσειεν τη βασιλεί, και τούτον μηδεμιάς συγγνώμης άξιούσθαι, μηδε χώραν απολογίας έχειν, μηδέ ελπίδα αποκαταστάσεως προσδοκαν.-- Conc. ii. 568.

CANON XXII.—(Against the Intrusion of the Roman

Bishops into the British dioceses.)

Let not a bishop go into another city or district not pertaining to him, to ordain any one, or to appoint any presbyters or deacons to places subject to another bishop, unless with the consent of the proper bishop of the district. If any one dare to do otherwise, let the ordination be invalid, and himself be punished by the synod.

Κανών κβ'. 'Επίσκοπον μη επιβαίνειν αλλοτρία πόλει τη μη υποκειμένη αυτό, μηδε χώρα τη αυτή μη διαφερούση επί χειροτονία τινός, μηδε καθιστάν πρεσβυτέρους ή διακόνους, είς τόπους ετέρω επισκόπη υποκειμένους, ει μη άρα μετά γνώμης του οικείου της χώρας επισκόπου. ει δε τολμήσειεν τις τοιούτο άκυρον είναι την χειροθεσίαν, και αυτόν επιτιμίας υπό της συνόδου τυγχάνειν.-Conc. ii. 572.

Laodicæa.

Canon XXXV.—(Against the Invocation of Angels.)

It does not behove Christians to leave the Church of God, and go and invoke angels, and make assemblies : which things are forbidden. If, therefore, any one be detected idling in their secret idolatry, let him be accursed, because he has forsaken our Lord Jesus Christ, the Son of God, and gone to idolatry.

Κανών λε'. "Ότι ου δεί Χριστιανούς εγκαταλείπειν την εκκλησίας του θεού, και απιέναι, και αγγέλους ονομάζειν, και συνάξεις ποιείν άπερ απηγύρευται. Εί τις oύν ευρεθή ταύτη τη κεκρυμμένη ειδωλολατρεία σχολάζων, έστω ανάθεμα, ότι εγκατέλιπε τον κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, τον υιόν του θεού, και ειδωλολατρεία προσήλθεν.-Conc. i. 1504.

CANON XLIX.—(Against Transubstantiation.)

That it is not right to offer bread in Lent, except only on the Sabbath, and Lord's Day.

Κανών μθ'. "Οτι ου δεί τη τεσσαρακοστή άρτον προσφέρειν, ει μη εν σαββάτω και κυριακη μόνον.- Conc. i. 1505.

« PoprzedniaDalej »