Obrazy na stronie
PDF
ePub

I. COUNCIL OF NICE,

A.D. 315.

Canon IV.—(Against the Usurpation of the Bishop

of Rome.)

It is most fitting that a bishop be appointed by all the bishops in the province. But if this be difficult, by reason of any urgent necessity, or through the length of the way, three must by all means meet together, and when those who are absent have agreed in their votes, and signified the same by letters, then let the ordination take place. But in every province the ratification of what is done, must be allowed to the metropolitan.

Κάνων δ'. 'Επίσκοπον προσήκει μάλιστα μεν υπό πάντων των εν τη επαρχία καθίστασθαι. ει δε δυσχερές είη το τοιούτο, ή διά κατεπείγουσαν ανάγκην, ή διά μήκος οδού εξ άπαντος τρείς επί το αυτό συναγομένους, συμψήφων γινομένων και των απόντων και συντι. θεμένων διά γραμμάτων, τότε την χειροτονίαν ποιείσθαι. το δε κύρος των γινομένων δίδοσθαι καθ' εκάστην επαρχίαν τω μητροπολίτη.-Conc. ii. 29.

CANON VI.—(Against the Usurpation of the Bishop

of Rome.)

Let the ancient customs prevail, which are in Egypt, Libya, and Pentapolis; that the Bishop of Alexandria have authority over all, since this is customary also to the Bishop of Rome. In like manner also as regards Antioch, and in all the other provinces, let the churches preserve their dignity. This is altogether certain, that if any one become a bishop without the consent of the Metropolitan, the great synod has determined that he ought not to be a bishop.

Κάνωνς. Τα αρχαία έθη κρατείτω, τα εν Αίγυπτο και Λιβύη και Πενταπόλει, ώστε τον Αλεξανδρείας επίσκοπον πάντων έχειν την εξουσίαν, επειδή και το εν Ρώμη επισκόπω τούτο σύνηθες εστιν. Ομοίως δε και κατά την Αντιόχειαν, και εν ταίς άλλαις επαρχίαις τα πρεσβεία σώζεσθαι ταϊς εκκλησίαις. Καθόλου δε πρόδηλον εκείνο, ότι εί τις χωρίς γνώμης του μητροπολίτου γένοιτο επίσκοπος, τον τοιούτον η σύνοδος ή μεγάλη ώρισε μη δείν είναι επίσκοπον, κ. τ. λ.-Conc. ii. 32.

FROM GELASIUS'S HISTORY OF THE NICENE COUNCIL,

Book ii. Chap. 32.

(Against the constrained Celibacy of the Clergy.)

They wrote a decree therefore concerning its not being right that those of the priesthood, whether bishops or presbyters, or deacons, or subdeacons, or any one of the priestly list, should sleep with the wives which they had married while they were laymen. These things being thus fashioned, the divine Paphnutius, standing in the midst of the crowd of bishops, cried with a loud voice, and said, “Do not make the yoke of the priesthood grievous; for it says, “marriage is honourable in all, and the bed undefiled.' Take heed, lest by

"Έγραφον ούν περί του μη δείν τους ιερωμένους, είτε επίσκοποι, είτε πρεσβύτεροι, είτε διάκονοι, είτε υποδιάκονοι, έιτε τις του ιερατικού καταλόγου, συγκαθεύδειν ταίς γαμεταίς, ας έτι λαϊκοί όντες ηγάγοντο. τούτων ούτω διατυπoυμένων, αναστάς εν μέσω του όχλου των επισκόπων ο θείος Παφνούτιος, μεγάλη τη φωνή έβόησε, λέγων" μη βαρύνετε τον ζυγόν των ιερωμένων" τίμιος γάρ, φησίν, ο γάμος εν πάσι, και η κοίτη αμίαντος. μη τη υπερβολή της ακριβείας την

an excess of severity ye rather injure the church; for it says, all men cannot endure the denial of all the affections. No one, I think, will be preserved in chastity, when men are deprived of their own wives. But I consider a man's intercourse with his lawful wife to be excellent chastity; and that she cannot be separated whom God has joined, and whom the man, when a reader, or singer, or layman, has once married. And these things the great Paphnutius spake, though he was himself unmarried, having been brought up in a monastery from his childhood. Wherefore the whole assembly of bishops being persuaded by the man's advice, ceased from that question, and left it to the judgment of all, who were so disposed, by mutual consent to abstain from their own wives.

εκκλησίαν μάλλον προσβλάψητε ου γάρ, φησί, πάντας δύνασθαι φέρειν της απαθείας την άσκησιν. ουδείς, ως oίμαι, φυλαχθήσεται εν τη σωφροσύνη, της εκάστου γαμετής του ανδρός στερουμένου. σωφροσύνην δε καλήν και της νομίμου γαμετης εκάστου την συνέλευσιν λέγω μη μην αποζεύγνυσθαι ταύτην ήν ο θεός έζευξε, και ήν άπαξ αναγνώστης, ψάλτης, ή λαϊκός ών ηγάγετο και ταύτα έλεγεν ο μέγας Παφνούτιας άπειρος ών γάμου, δια το νηπιόθεν εν ασκητηρίοις ανατρέφεσθαι αυτόν. διο πεισθείς ο πας των επισκόπων σύλλογος τη του ανδρός συμβουλία, απεσίγησε περί του ζητήματος τούτου, τη γνώμη καταλήψαντες των βουλομένων κατα συμφωνίαν απέχεσθαι της ιδίας γαμετής.-Conc. ii. 246. 248.

II. COUNCIL OF CONSTANTINOPLE I. A.D. 381.

Canon II.—(Against the Usurpations of the Bishop

of Rome.)

[ocr errors]

Let not the bishops go out of their diocese (patriarchate), to churches beyond their bounds, nor cause a confusion of Churches; but, according to the canons, let the Bishop of Alexandria order the affairs in Egypt only; and the bishops of the East the East only; saving the dignity to the Church of Antioch, expressed in the canons of Nice, &c.

Let not the bishops go out of the diocese for ordination, or any other ecclesiastical offices, unless they are summoned; but, observing the above-written canon concerning dioceses, it is clear, that the synod of each province will manage the affairs of the province according to the decrees of Nice.

Κάνων β'. Τους υπέρ διοίκησιν επισκόπους, ταϊς υπερορίοις εκκλησίαις μη επιέναι, μηδε συγχέειν τας εκκλησίας αλλά κατά τους κανόνας, τον μεν Αλεξανδρείας επίσκοπον τα εν Αιγύπτω μόνον οικονομείν. τους δε της ανατολής επισκόπους την ανατολήν μόνην διοικείν. φυλαττομένων των εν τοίς κανόσι τοις κατα Νικαίαν πρεσβείων τη Αντιοχέων εκκλησία, κ. τ. λ.

'Aκλήτους δε επισκόπους υπέρ διοίκησιν μη επιβαίνειν επί χειροτονίαις, ή τισιν άλλαις οικονομίαις εκκλησιαστικαίς. φυλαττομένου δε του προγεγραμμένου περί των διοικησέων κανόνος, ένδηλον ως τα καθ' εκάστην επαρχίας ή της επαρχίας σύνοδος διοικήσει, κατα τα έν Νικαία ώρισμένα, κ. τ. λ.-Conc. ii. 947.

« PoprzedniaDalej »