Obrazy na stronie
PDF

Nunc quoque sidereis intercini: ipse chorcis
Immortale melos, et inenarrablecarinen;
Torrida dum rutilus compescit sibila Serpens,
Demissôque ferox gladio mansuescit Orion;
Stellarum mec sentit onus Maurusius Atlas.
Carmina regales epulas ornare solebant,
Cúm nonduur luxus, vastacque immensa voragó
Nota gulae, et modico spumabat coena Lyaco.
Tum, de more sedens festa ad convivia vates,
AEsculeå intonsos relimitusab arbore crines,
Heroumque actus, imitandāque gesta canebat,
Etchaos, et positi late fundamina inundi,
Reptantesque deos, et alentes numina glandes,
Etmondum AEtnoo quaesitum fulmen abantro.
Denique quid vocis modulauen itane juvabit,
Verborum senasque vacans, numerique loquacis?
silvestres decetiste churos, nou Orphea, cantus,
Qui tenuit fluvios, et quercubus addidit aures,
Carmine non cithara; simulachráque functa ca-

neudo Compulit in lacrymas: habet has a carmine laudes.

Nectuperge, precor, sacrascontemnere Musas, Nec vanas inopésque puta, quarum ipse peritus Munere mille sonos numeros componis adaptos; Millibus et vocem modulis variare canoram Doctus, Arionii meritosis nominishaeres. Nunc tibiquid mirum, sime genuisse poetam Contigerit, charositan prope sanguine juncti Coguatas artes, studiumque affiue, sequamur? Ipse volens Phoebus se dispertire duobus Altera doma mihi, dedit altera dona parenti; Dividuamgue Deum, genitórque puérque, tene

tnus.

Tu tamen utsimult's teneras odisse Camoenas, Nonodisse reor; neque enim, pater, ire jubebas Quà via lata patet, qua pronior area lucri, Certàque condendi fulset spes aurea mummi : Necrapis ad leges, male custoditāque gentis Jura, mec insulsis dammas clamoribus aures; sed, magis excultam cupiens ditescere mentem, Me procul urbano strepitu, secessibus altis Abductum, Aoniae jucunda per otia ripe, Phoebaeolateri comitem sinis ire beatum. Officium charitaceo commune parentis; Meposcunt majora : tuo, pater optime, sumptu Cùm inihi Romulea, patuit facundia linguæ, Et Latii veneres, et quae Jovis ora deccbant Grandia magniloquis elata vocabula Gralis, Addere suasisti quos jactat Gallia flores; Et quam degenerinovus Italus ore loquelam Fundit, barbaricos testatus voce tumultus; Quaque Palaestimus loquitur mysteria vates. isemique quicquid habet coelum, subjectáque coelo Terra parens, terræque et coelo interfluus aer, Quicquid et undategit, pontique agitabile marper to masse licet, perte, sinösselibebit: [mor, Dimotáque vent spectanda scientia nube, Nuñaque conspicuos inclinatad ocula vultus, Nifugisse velin, misit libásse molestum.

imune, conferopes, quisquis malesanusavitas Austriaci gazas, Perúamaque regma, præoptas. Qua potuit majora pater tribuisse, vel ipse Jupiter, excepto, donàsset utomnia, coelo 2 Non potiora dedit, quamvisettuta fuissent, Publica quijuveni commisit lumina nato, Atque Hyperionios currus, etfiana diei, Et circum uncantem radiatà lure tiaram. Ergo coo, jam doctoparsguamlibct ima caterva,

Victrices hederas inter laurósque sedebo;
Jámque nec obscurus populo misceborinerti,
Vitabūntgue oculos vestigia nostra
Este procul, vigiles Curae, procul este, Querelao,
Invidiacque acies transverso tortilis hirquo.
Savanec anguiferos extende, Calumnia, rictus;
In metriste nihil, foedissima turba, potestis,
Nec vestrisum juris ego; securáque tutus
Pectora, vipereogradiar sublimis abictu.
At tibi, chare pater, postguam non aequa Ine-
renti
Posse referre datur, necdona rependere factis,
Sit memorásse satis, repetitāque munera grato
Percensere animo, fidaeque reponerementi.
Etvos, O nostri, juvenilia carmina, lusus,
Simodo perpetuos sperare audebitis annos,
Et dominisuperesse rogo, lucémaue tueri,
Nec spisso rapient oblivia nigra sub Orco ;
Forsitan has laudes, decantatümque parentis
Nomen, ad exemplum, sero servabitis aevo.

Ad Salsillum, Poetam Romanum, argrotaniem".

ScAzoNTEs.

O Musa, gressum quae volenstrahis claudum,
vulcanióque tarda gaudes incessu,
Nec sentis illud in loco minus gratum,
Quam cam decentes flava Déiope suras
Alternat aureum ante Junonis lectum;
Adesdum, et haec sois verba pauca Salsillo
Refer, Camoena nostra cuitantum est cordi,
Quâmque ille magnis praetulit immerito divis,
Haec ergo alumnus ille Londini Milto,
Diebus hisce qui suum linquens nidum,
Polique tractum, pessimus ubi ventorum,
Insanientis impotensque pulmonis,
Pernix anhela sub Jove exercet flabra,
Venit feraces Italisoli ad glebas,
visum superbă cognitas urbes famá,
virósque, doctaeque indolemjuventutis.
Tibi optat idem hic fausta multa, Salsille,
Habitāmgue fesso corpori penitàs sanum ;
Cui nume profundabilis infestat renes,
Praecordiisque fixa damnosum spirat;
Necid pepercit impia, quod tu Romano
Tam cultus ore Lesbium condis melos.
O dulce divām munus, O Salus, Hebes
Germana Tuque, Phoebe, morborum terror,
Pythone caeso, sive tumagis Pean
Libentër rudis, hic tuus sacerdosest.
Querceta Fauni, vösque rore vinoso
Colles benigni, mitis Fvandrisedes,
Siquid salubre vallibus fromdet vestris,
Levamen agro ferte certatim wati.
Sicille, charis redditus rursam Musis,
Vicina dulci prata mulcebit cantu.
Ipse inter atros emirabitur lucos
Numa, ubi beatum degitotium atternum,
Suam reclinis semper Ægeriam spectans.
Tumidāsque et ipse Tibris, hinc delinitus,
Spei savebit annual colonorum;
Nec in sepulchris ibit obsessum reges,
Nimium simistro laxus irruens loro ;

4 Giovanni Salsilli had complimented Milton at Rome in a Latin tetrastich for his Greek, Latin, and Italian, poetry. Milton, in return, sent these

elegant Scazontes to Salsilli when indisposed. - 14. Lo TOM. sel frana meliès temperabit undarum, Adusque curvisalsa regna Portumni. mitti postulabat, ut cum aliis nostris in Bibliotheca publică reponet, Ode.

[graphic]

MANSUS".

Joannes Baptista Mansus, Marchio Villensis, vir ingenii laude, tum literarum studio, nec nonet bellică virtute, apud Italos clarus in primisest. Ad quem Torquati Tassi Dialogus extat De Amicitiascriptus; eratenim Tassiamicissimus; ab quo etian inter Campaniae principes celebratur, inillo poemate cui titulus GerusalemMe conquistara, lib. 20.

Fra cavalier magnanimiè cortesi, Risplende il MANso.

Is authorem Neapoli commorantem summâ benevolentiá prosecutus est, multâque ei detulit humanitatis officia. Ad hunc itaque hospes ille, antequam ab ea urbe discederet, utne ingratum se ostenderet, hoc carmen misit.

Hæc quoque, Manse, tua meditantur carmina
laudi
Pierides, tibi, Manse, choro notissime Phoebi ;
Quandoquidem ille alium haud aequo est dignatus
honore,
Post Galli cineres, et Mecacnatis Hetrusci.
Tu quoque, si nostrae tantùm valet aura Ca-
moenae,
Victrices hederas inter laurösque sedebis.
Te pridem magno felix concordia Tasso
Junxit, et aetermis inscripsit nomina chartis :
Mox tibi dulciloquum non inscia Musa Marinum
Tradidit; ille tuum dici se gaudet alumnum,
Dum canit Assyrios divām prolixus amores;
Mollis et Ausonias stupefecit carmine nymphas.
Ille itidem moriens tibi soli debitavates
Ossa, tibi soli, supremāque vota reliquit :
Nec manes pietas tua chara fefellit amici;
Vidimus arridentem operoso ex ære poetam.
Necsatis hoc visum est in utrumque, et nec pia
cessant
Officia in tumulo; cupis integros rapere Orco,
Quà potes, atque avidas Parcarum eludere leges:
Amborum genus, et variä sub sorte peractam
Describis vitam, morésque, et dona Minervae;
Æmulus illius, Mycalen qui natus ad altam
Rettulit AEolii vitam facundus Homeri.
Ergo ego te, Cliás et magni nomine Phoebi,
Manse pater, jubeo longum salvere per aevum,
Missus Hyperboreo juvenis peregrinus ab axe.
Nectulonginquam bonus aspernabere Musam,
Quae nuper gelida vixenutrita sub Arcto,
Imprudens, Italasausa est volitare per urbes.

* At Naples Milton was introduced to Giovanni Battista Manso, marquis of Villa. Milton at leaving Naples sent this poem to Manso. He was a nobleman of distinguished rank and fortune, had supported a military character with high reputation, of unblemished morals, a polite scholar, a celebrated writer, and an universal patron. It was among his chief honours, that he had been the friend of Tasso : and this circumstance, above all others, must have made Milton ambitious of his acquaintance.

vol. VII.

Nos etiam in nostro modulantes flumine cygnos :
Credimus obscuras noctis sensisse per umbras,
Quà Thamesis late puris argenteus urnis
Oceani glaucos perfundit gurgite crines :
Quinet in has quondam pervenit Tityrus oras.
Sed neque nos genus incultum, nec inutile
Quà plaga septeno mundisulcata Triones Phoebo,
Brumalem patitur longa sub nocte Boöten.
Nos etiam colimus Phoebum, nos munera Phoebo
Flaventes spicas, et lutea mala canistris,
Halantémdue crocum,perhibet nisi vana vetustas,
Misimus, et lectas Druidum degente choreas.
Gens Druides antiqua, sacris operata deorum,
Heroum laudes, imitandāque gesta, canebant;
Hinc quoties festo cingunt altaria cantu,
Delo in harbosã, Graiac de more puellae,
Carminibus laetis memorant Corinčida Loxo,
Fatidicamgue Upin, cum flavicomâ Hecaerge,
Nuda Caledonio variatas pectora fuco.
Fortunate senex, ergo, quacundue per orbem
Torquati decus, et momen celebrabituringens,.
Claraque perpetui succrescet fama Marini;
Tu quoque in ora frequens venies plausúmque
virorum,
Etparili carpes iter immortale volatu.
Dicetur tum sponte tuos habitässe penates
Cynthius, et famulas venisse ad limina Musas:
At non spoute domum tamenidem, et regis adivit
Rura Pheretiadae, coelo fugitivus Apollo;
Ille licet magnum Alcidensusceperat hospes;
Tantùm ubi clamosus placuit vitare bubulcos,
Nobile mansueti cessit Chiromis in antrum,
Irriguos inter saltus, frondosâque tecta,
Peneium prope rivum : ibisarpe subilice nigrá,
Ad cithara strepitum, blandā preco victus amici,
Exilii duros lenibat voce labores.
Tum neque ripa suo, barathronec fixa sub imo
Saxa stetere loco; mutat Trachinia rupes,
Nec sentit solitas, immania pondera, silvas;
Emotacque suis properant de coilibus orni,
Mulcentārque novo maculosi carmine lynces.
Diis dilecte senex, te Jupiter acquus oportet
Nascentem, et mitilustràrit lumine Phoebus,
Atlantisque nepos; neque enim, nisi charus ab
Diis superis, poterit magno favisse poetae. [ortu
Hinc longaeva tibilento sub flore senectus,
Vernat, et AEsonios lucratur vivida fusos;
Nondum deciduos servans tibi frontis honores,
Ingeniãmque vigens, et adultum mentis acumen.
O mihisi measors talem concedat amicum,
Phoebaeos decoråsse viros qui tam bené nárit,
Siquando indigenas revocabo in carmina reges,
Arturūmque etiam subterris bella moventent
Aut dicam invicta sociali foedere mensae
Magnanimos hero.as ; et, O modo spiritus adsit,
Frangam Saxonicas Britonum sub Marte pha-
langes 1
Tandem ubi non tacita permensus temporavitae,
Annorumque satur, cineri suajura relinquam,
Ille mihi lecto madidisastaret ocellis,
Astanti sat erit si dicam, sim tibi curae 5
Ille meos artus, liventi morte solutos,
Curaret parvá componi molliter urnå
Forsitan etnostros ducat de marmore vultus,
Nectens aut Paphia myrti aut Parnasside lauri
Fronde comas, at ego securá pace quiescam.
Tum quoque, siqua fides, si praemia certa bono-
rum,
Ipse egocaelicolūm semotus in sethera divām,

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Thyrsis et Damon, ejusdem vicinia pastores, eadem studia sequuti, a pueritia amici erant, ut qui plurimūm. Thyrsis animi causā profectus peregrè de obitu Damonis nuncium accepit. Demüm posteå reversus, et rem ità esse comperto, se, suámque solitudinem, hoc -carmine deplorat. Damonis autem sub personá hic intelligitur Carolus Deodatus ex urbe Hetruriae Lucă paterno genere oriundus, cartera Anglus; ingenio, doctrină, clarissimisque cacteris virtutibus, dum viveret, juvenis egregius. HiMennes nymphae (nam vos et Daphnin, et HyEt plorata diu meministis fata Bionis.) [lan, Dicite Sicelicum Thamesina per oppida carmen: ..Quas miser effudit voces, quae murmura Thyrsis, Et quibus assiduis exercuit antra querelis, Fluminaque, fontésque wagos, nemorumque recessus; [altam Dum sibi praereptum queritur Damona, neque Luctibus exemit noctem, loca sola pererrans. Etjam bis viridi surgebat culmus aristã, Et totidem flavas numerabant horrea messes, Ex quo summa dies tulerat Damona sub umbras, Necdum aderat Thyrsis; pastorem scilicot illum Ilulcis amor Musae Thuscă retinebatin urbe: Ast ubimens expleta domum, pecorisque relicti Cura vocat, simul assuetá seditaue subulino, Tum verb amissum tum denique sentitamicum, Coepit etimmensum sic exonerare dolorem. ite domum impasti, domino jam non vacat, - agni. Heimihis quae terris, quae dicam numina coelo, Postguam te immiti rapuerunt funere, Damon! Siccine noslinquis, tua sicsine nomine virtus Ibit, et obscuris numero sociabitur umbris 2 At non ille, animas virgă qui dividitaurea, Ista velit, dignümque tuite ducatin aginen, Ignavāmque procul pecus arceat omne silentåm. Ite domum impasti, domino jam non vacat, agmi. Quicquid erit, certè nisi me lupus ante videbit, Indeplorato noncomminuere sepulchro, Constabitçue tuus tibihonos, longūmaue vigebit Inter pastores: Illi tibivota secundo Solvere post Daphnin, post Daphnin dicere laudes, Gaudebunt, dum rura Pales, dum Faunus, amabit: Siquididest, priscámgue fidem coluisse, piúmdue Palladiásque artes, sociámduehabuisse carorum, Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. [Damon; Haec tibi certa manent, tibi erunt hatc praemia, At mihiquid tandem siet modo o quis mihi fidus Haerebit iaieri comes, uttu sarpe solebas Frigoribus duris, et per loca foeta pruinis, Aut rapido sub sole, sitimerientibus herbis? Sive opus in magnos suit eminus ireleones.

Autavidosterrere lupos præsepibus altis;
Quis fando sopire diem, cantúque, solebit?
Ite domum impasti, domino jam non vacat,
agni.
Pectora cui credam quis me lenire docebit
Mordaces curas, quiskongam fallere noctem
Dulcibus alloquis, grato cum sibilatigni

| Molle pyrum, et nucibus strepitat focus, et mo

lus Auster Miscet cuncta foris, et desuper intonatulmoo Ite domum impasti, domino jam non vacat. Autaestate, dies medio dum vertitur axe, [agni. Cüm Pan aesculeå sommum capitabditus umbri, Et repetuntsubaquis sibi nota sedilianymphe, Pastoresque latent, stertitsub sepe colonus; Quis mihiblanditiásquetuas, quistum mihirisus, Cecropiósque sales referet, cultosque kepores? Itedomum impasti, domino jam non vacat, agni. Atjam solus agros, jam pascua solus oberto, Sicubiramosae densantur vallibus umbrae; Hic serum expecto; supra caput imberet Eurus Tristesonant, fractaeque agigata crepusculasilva. Ite domum impasti, domino jam non vacat. agni. [herbs Heu, quam culta mihi priès arva procacibus Involvuntur, et ipsa situ seges alta fatiscit! Innuba neglecto marcescit etuva racemo, Nec myrteta juvant; ovium quoquetaedet, at ille Moerent, in'que suum convertuntora magistrum. Ite domum.impasti, domino jam non vacat,

agni. Tityrusadcorylos vocat, Alphesiboeusadornos, Ad salices Aegon, ad flumina pulcher Amyntas; “Hic gelidi fontes, hic illitagramina musco, Hic Zephyri, hic placidas interstrepit arbutus undas:” Ista camunt surdo, frutices ego nactus abiban. Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni, Mopsusadha-c, nammeredeuntem fortenotărat, (Et callebatavium linguas, et sidera Mopsus.) “Thyrsi, quid hoc 2" dixit, “quae te coquitmprobabilis 2 Autte perditamor, autte male fascinatastrum; Saturni gravesaepe fuit pastoribus astrum, Intimáque obliquo figit praecordia plumbo.” Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. [turum est? Mirantur nymphae, et “quid te, Thyrsi, feQuid tibi vis "aiunt; “non harc soletesse juwentae Nubila frons, oculique truces, vultàsque severi; Illa choros, lususque leves, et semper amorem Jure petit: bis illemiser qui serus amavit.” Ite domum impasti, domiuo jam non vacat, agni. Venit Hyas, Dryopéque, et filia Baucidis Aegie. Docta-modos, citharacque sciens,sed perditafastu Venit Idumanii Chloris vicina flucinti; Nil me blanditiae, nil me solantia verba, Nil me, si quidadest, movet, aut spes ulla futuri. Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Heimihi quam similes ludunt per prata juvenOmnes unanimi secum sibilege sodales! [co. Nec magis huncalio quisquam secemit amicum Degrege; sic densiveniuntad,Pabula thors,

In’que vicem hirsutiparibusjungunturonagri:
Lexeadem pelagi; deserto in littore Proteus
Agmina Phocarum numerat, vilisque volucrum
Passer habet semper quicum sit, etomnia circum
Farra libens volitet, sero sua tecta revisens;
Quem sisors letho objecit, seu milvusadumco
Fatatulit rostro, seu stravit arundinefossor,
Protinús ille alium socio petit inde volatu.
Nosdurum genus, et diris exercita fatis
Gens homines, aliena animis, et pectore discors;
Wixsibiquisque parcm de millibus invenit unum;
Aut sisors dederit tandem non aspera votis,
Illum inopina dies, quâ, non speraveris horá,
Surripitaeternum linquens in saccula damnum.
Itedomum impasti, dominojam nonvacat,agni.
Heu quis me ignotas traxit vagus error in oris
Ireper ačreas rupes, Alpêmque nivosam"
Ecquid erat tanti Romam vidisse sepultam,
(Quamvis illa foret, qualem dum viseretolim,
Tityrus ipse suaset oveset rurareliquit 3)
Utte tam dulci possem caruisse sodale!
Possem tot maria alta, tot interponere montes,
Tot silvas, tot saxa tibi, fluviàsque sonantes!
Ah certè extremüm licuisset tangere dextram,
Et bene compositos placidè morientis ocellos,
Et dixisse, “Vale, nostrf memoribisab astra.”
Itedomum impasti, dominojam nonvacat, agni.
Quamquam etiam vestri nunquam meminissepi-

Pasteres Thusci, Musis operata juventus, [gebit,

[blocks in formation]

Haec mihi tum laeto dictabat roscida luna,
Dum solus teneros claudebam cratibus hoedos.
Ah quoties dixi, cum te cinisater habebat,
Nunc canit, autlepori nunc tendit retia Damon,
Vimina nunc texit, varios sibi quod sit in usus!
Et quae tum facilisperabam mente futura
Arripui voto levis, et praesentia finxi; [retardat,
* Heus bone! numquid agis? nisi te quid fortè
Imus 2 et arguta paulum recubamus in umbră,
Aut ad aquas Colni, aut ubi jugera Cassibelauni?
Tumihi percurres medicos, tua gramina, succos,
Helleborumque, humilésque crocos, foliumque
hyacinthi, dentăm.”
Quasque habet ista palus herbas, artésque me-
Ah pcreant herba', pereant artésque medentām,
Gramina, postguamipsimil profecere magistro !
Ipse etiam, namnescio quid mihi grande sonabat
Fistula, ab undecimājam luxest altera nocte,
Ettum fortè novis admöram labracicutis,

[ocr errors][merged small]

Ettandem Armoricos Britonum sub lege colonos;
Tum gravidam Artro, fatali fraude, lègermen
Mendaces vultus, assumptăque Gorlöis arma,
Merlinidolus. Omihi tum sivita supersit,
Tu procul annosá pendebis, fistula, pinu,
Multim oblitamihi; autpatriismutata Camoenis
Brittonicum strides, quid enim 2 omnia non licet
Non speråsse unilicetomnia, misatis ampla [uni,
Merces, et mihi grande decus' (sim ignotus in
aevum
Tum licet, externo penitàsque inglorius orbi,)
Sime flava comas legat Usa, et potor Alauni,
Vorticibúsque frequens Abra, et nemus omne
Treantae,
Et Thamesis meus ante omnes, etfusca metallis

| Tamara, et extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, dominojam nonvacat,agni. Haec tibi servabam lentā subcorticelauri, [sus, Haec, et plura simul; tum quae mihi poculamanMansus, Chalcidicaenon ultima gloria ripao, Bina dedit, mirum artis opus, mirandus etipse, Et circum gemino caelaverat argumento: In medio rubrimaris unda, et odoriferum ver, Littoralonga Arabum, etsudantes balsama silvae, Has inter Phoenix, divina avis, unica terris, Caeruleum fulgens diversicoloribus alis, Auroram vitreis surgentem respicit undis; Parte alià polus omnipatens,etmagnus Olympus: Quisputet: hic quoque Amor, pictaeque in nube

pharetrae,

Arma corusca faces, et spicula tincta pyropo; Nec tenues animas, pectusque ignobile vulgi, Hincferit; at, circuin flammantialuminatorquens, Semper in erectum spargitsua tela perorbes Impiger, et pronos nunquam collimat ad ictus: Hinc mentes ardere sacrae, formaeque deorum.

Tu quoque in his, mec me fallit spes lubrica,

Damon, [abir

Tu quoque in his certè es, nam quo tua dulcis Sanctaque simplicitas, nam quo tua candidavirNecte Lethaeofas quaesivisse suborco, [tus? Nectibi conveniunt lacrymae; nec flebimus ultra: Iteprocul, lacrymae; purum colitathera Damon,

AEtherapurus habet, pluvium pede reppulitar

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

Ode tribus constat Strophis, totidémdue Antistrophis, una demum Epodo clausis; quas, tametsi omnes nec versuum numero, nec certis ubique colis exactèrespondeant, itàtamen secuimus, commodèlegendi potius, quam ad antiquos concinendimodos rationem spectantes. Alioquin hoc genus rectins fortassè dici monostrophicum debuerat. Metra partim sunt walkoxidiv, partim orexiavasya. Phaleucia quae sunt, Spondaeum tertio loco bis admittunt, §. idem in secundo loco Catullus ad libitum ecit.

Strophe 1.

GEMELLE cultu simplicigaudens liber,
Fronte licet geminā,
Munditiéque nitens non operosá;
Quem manus attulit
Juvenilis olim, ,
Sedula tamen haud nimii poetae;
Dum vagus Ausonias nunc per umbras,
Nunc Britannica per viretalusit,
Insons populi, barbitóque devius
Indulsit patrio, moxitidem pectine Daunio
Longinquum intonuit melos
Vicinis, et humum vix tetigit pede:

Antistrophe.

Quiste, parve liber, quiste fratribus
Subduxit reliquis dolo 2
Cùm tu missus ab urbe,
Docto jugiter obsecrante amico,
Illustre tendebas iter
Thamesis ad incunabula
Caerulei patris,
Fontes ubi limpidi
Aonidum, thyasūsque sacer,
Orbinotus per immensos
Temporum lapsus redeunte coelo,
Celebérque futurus in aevum f
Strophe 2.
Modò quis deus, aut editus deo,
Pristinam gentis miseratus indolem,
(Si satis moxas luimus priores,
Mollique luxu degener otium,)
Tollat nefandos civium tumultus,
Almáque revocet studia sanctus,
Et relegatas sine sede Musas
Jam penê totis finibus Angligenöm;
Immundásque volucres,
Unguibus imminentes,
Figat Apollimeå pharetrá,
Phineamque abigat pestem procul amne Pega-
séo 2
of Oriel College Oxford, was elected chief librarian

of the Bodleian, May 9, 1620. He died in April, 1652, and was buried in the chapel of his college.

Antristrophe.

Quintu, libelle, nuntil licet mal
Fide, vel oscitantiá,
Semel erraveris agnmine fratrum,
Seu quis te teneat specus,
Seu quate latebra, forsan undevili
Callo tereris institoris insulsi,
Laetare felix: en iterum tibi
Spes nova fulget, posse profundam
Fugere Lethen, vehique superam
In Jovis aulam, remige penná :

Strophe 3.

Nam te Rotisius sui
Optat peculi, numeróque justo
Sibi pollicitum queritur abesse;
Rogātaue venias ille, cujus inclyta
Sunt datavirim monumenta curae:
Téque adytisetiam sacris
Voluit reponi, quibus et ipse praesidet,
Æternorum operum custos fidelis;
Quaestorque gaza nobilioris,
Quàm cui praefuit lön,
Clarus Erechtheides,
Opulenta dei per templa parentis,
Fluvásque tripodas, donáque Delphica,
Iön, Actaea genitus Creusá.

Antistrophe.

Ergo, tu visere lucos
Musarum ibis amoenos;
Diámque Phoebi rursus ibis in domum,
Oxonià quam valle colit,
Delo posthabità,
Bifidêque Parnassi jugo:

Ibis homestus,
Postguam egregiam tu quoque sortem
Nactus abis, dextri prece sollicitatus amici.
Illic legeris interalta nomina
Authorum, Graiac simulet Latinae
Antiqua gentis lumina, et verum decus.

Epodos. Vostandém, haud vacui meilabores, Quicquid hoc sterile fuditingenium, Jam sero placidam sperare jubeo Perfunctam invidia requiem, sedesque beatas, Quas bonus Hermes, Et tutela dabit solers Rotisi; [longé Quo nequelingua procax vulgi penetrabit, atque Turba legentām prava facesset: At ultimi nepotes, Et cordâtior aetas; Judicia rebus aequiora forsitan Adhibebit, integro sinu. Tam, livore sepulto, Siquid meremur sana posteritas sciet, Rotisio favente.

END OF vol. WII.

Erratum. Line 5 of L'Allegro, page 475, forsads read spreads,

Printed by W. Flint, Old Bailey.

« PoprzedniaDalej »