Commentatio in qua doctrina stoicorum ethica cum christiana comparatur: in certamine litterario civium Academiae Georgiae Augustae die. iv. Iunii mdcccxxii praemio regis munificentia constituto ex sententia venerabilis theologorum ordinis ornata

Przednia okładka
apud Vandenhoeck et Ruprecht, 1823 - 247
 

Co mówią ludzie - Napisz recenzję

Nie znaleziono żadnych recenzji w standardowych lokalizacjach.

Wybrane strony

Inne wydania - Wyświetl wszystko

Kluczowe wyrazy i wyrażenia

Popularne fragmenty

Strona 17 - The Character and Conduct of Cicero Considered, from the History of his Life by the Rev. Dr. Middleton ; with occasional Essays and Observations upon the most Memorable Facts and Persons during that Period.
Strona 80 - Quid est enim in vita tanto opere quaerendum, quam cum omnia in philosophia, turn id, quod his libris quaeritur, qui sit finis, quid extremum, quid ultimum, quo sint omnia bene vivendi recteque faciendi consilia referenda, quid sequatur natura ut summum ex rebus expetendis, quid fugiat ut extremum malorum?
Strona 16 - Segnius irritant animos demissa per aurem, Quam quae sunt oculis subiecta fidelibus et quae Ipse sibi tradit spectator...
Strona 56 - Il n'y en a jamais eu dont les principes fussent plus dignes de l'homme et plus propres à former des gens...
Strona 81 - Natura nos cognatos edidit, cum ex isdem et in eadem gigneret. Haec nobis amorem indidit mutuum et sociabiles fecit.
Strona 18 - Essai sur la vie de Sénèque le philosophe , sur ses écrits et sur les règnes de Claude et de Néron...
Strona 14 - Eadem neglegentius audiuntur minusque percutiunt, quamdiu soluta oratione dicuntur; ubi accessere numeri et egregium sensum adstrinxere certi pedes, eadem illa sententia velut lacerto excussiore torquetur.
Strona 158 - Quod si extitisset aliquis, qui veritatem sparsam per singulos, per sectasque diffusam colligeret in unum ac redigeret in corpus, is profecto non dissentiret a nobis.
Strona 70 - Regum, eorumve per quos Publica administrantur, E contrario enim nulli adversus illos gratiores sunt, nec immerito, Nullis enim plus praestant quam quibus frui tranquillo otio licet.
Strona 187 - Hunc tamen si sciero perpetuo mihi esse patiendum, exibo, non propter ipsum, sed quia impedimento mihi futurus est ad omne, propter quod vivitur.

Informacje bibliograficzne